Byssueign
Undanfarið hafa átt sér stað nokkrar skotárásir í skólum í Bandaríkjunum, þar sem nemendur hafa gengið berserksgang og dritað á allt sem fyrir verður.
Þrátt fyrir að líta á sjálfan mig sem frjálshyggjumann, þótt "hófsamur" sé í sumum málum, þá greinir mig á við skoðanabræður mína þegar kemur að byssueign. Ég hef aldrei skilið að það sé réttur hvers manns að ganga vopnaður á götu úti og það komi engum við nema honum sjálfum. Því hafi hvaða geðsjúklingur rétt til að verða sér út um hríðskotabyssu með hljóðdeifi og sjónauka, svo framarlega sem hann getur borgað fyrir hana, það kemur engum við, það er hans réttur. Aldrei fattað hvers vegna.

Rökin eru, í einfaldri útgáfu, að það sé réttur hvers og eins að verja sig. Því hlýtur maður að spyrja hvort að skv. frjálshyggjurökunum sé það ekki beinlínis hættulegt lífi og heilsu nemendana að málmleitartæki hafa verið sett upp í fjölda bandarískra miðskóla? M.ö.o. þá geri málmleitartækin það að verkum að nemendur geta ekki vopnast til að verja sig og þannig tekið út árásarmanninn ef að svo ber undir.
Það er reyndar rétt hjá frjálshyggjumönnunum að þessar reglur um "background check" duga skammt, því auðvelt er fyrir glæpamenn að verða sér út um byssu með lítilli fyrirhöfn án þess að þau viðskipti komi nokkurstaðar fram. Það er þá um leið athyglisvert að dæmi eru um tímabundna lokun byssuverslana, að kröfu yfirvalda, þegar fjöldauppsagnir hafa verið á svæðinu. Dæmi um þetta er þegar IBM þurfti að loka mörgum verksmiðjum sínum í upplöndum New York fylkis, þá gripu yfirvöld á staðnum til þess að láta loka öllum byssuverslunum nokkra daga á eftir. Þetta segir nokkuð um það, að það eru oft ekki týpískir glæpamenn sem ganga berserksgang á götu úti, heldur eru þetta andlega illahaldnir einstaklingar, sem hafa oft orðið fyrir skakkaföllum nýlega, sem fríka gjörsamlega út með þessum afdrífalega hætti.

Byssuframleiðendur þrýsta að sjálfsögðu mjög á um að lögin séu ekki hert, skiljanlega, þar sem það hlýtur að vera þeirra viðskiptahagsmunum mjög í óhag ef fólk fer að anda rólegra og hættir að sofa með hólkinn undir koddanum. Það er uggvænleg staðreynd að byssuframleiðendur hafa hætt framleiðslu á nokkrum tegundum skotfæra og vopna þar sem rekjanleiki þeirra við rannsókn var of mikill, skotin skáru sig um of úr og því kom aðeins þessi tiltekna tegund til greina. Merkilegt ef að byssur og skotfæri eru aðallega notuð í lögmætum tilgangi, þ.e.a.s. að verjast, að sala á þeim er ekki arðvænleg ef auðvelt er að finna ef skotið hefur verið úr viðkomandi byssutegund eða tiltekin tegund skota notuð.

Rökin um að verja eigið heimili eru önnur rök sem frjálshyggjumennirnir nota. Í Bretlandi kom upp umræðu um lögmæti þess þegar maður einn skaut innbrotsþjóf, en þetta gerðist á nokkuð afskektum stað og hafði bóndinn, sem bjó einn, orðið fyrir skemmdarverkum og innbrotum margsinnis vikurnar á undan. Því vopnbjóst hann og skaut innbrotsþjófinn þegar hann náði til hans. Vakti þetta blendin viðbrögð í Bretlandi, enda málið nokkuð sérstakt þar í landi, ekki daglegt brauð líkt og vestanmegin Atlashafsins. Það er heldur ekki mikið um málmleitartæki í breskum skólum og byssueign ekki eitthvert main issue í kosningum þar. Merkilegt, einsog þetta er mikið hjartansmál fyrir Bandaríkjamenn.
Kann kannski að vera að þetta sé eitt af því sem er einstakt fyrir Bandaríkin, svona einsog byssusýningar, fyrirvari á þróunarkenningunni, dauðrefsingar og kantrítónlist. Að vísu finnum við þessa freudísku þörf karlmanna til að bera byssur í öðrum samfélögum en Bandaríkjunum (þá á ég sérstaklega við miðvesturríkin í vestri, suðurríkin og austur til Appalachia-fjalla), t.d. í Jemen, Sómalía, Afganistan og á Haíti. Að vísu notast margir við sveðjur á sömu stöðum, þar sem hagsæld er ekki sú sama og í Bandaríkjunum, af ýmsum augljósum ástæðum.

Að vísu skil ég ekki, hvers vegna þeir sem halda því fram að rétturinn til að bera vopn sé einn sá mikilvægasti fyrir manninn, skuli ekki berjast fyrir þessum rétti sínum víðar en í Bandaríkjunum. Maður heyrði t.d. Hague lítið tala um þetta í kosningunum í vor og Berlóskóní hafði þetta ekki á stefnuskrá sinni svo ég viti. Íslenskir frjálshyggjumenn hafa allavega lítið kvartað í gegnum tíðina. Kann að vera að þetta segi eitthvað um hið meinta mikilvægi vopnaburðar (m.a. til að taka út árásarmenn) og e.t.v. eru það bara afskaplega fáir sem vilja koma á bandarísku byssusamfélagi.

Nú mega frjálshyggjumenn gjarnan svara mér.

Hálf-þrjú-speki dagsins
Ef þú ert kominn ofan í holu, hættu þá að grafa.
- Davíð Oddsson

Hollywood styrkt af þýskum skattgreiðendum
Skattareglur eru oft mjög arðsamar. Forbes greinir frá því hvernig þýskir skattgreiðendur hafa fjármagnað Hollywood-kvikmyndir vegna gloppu í þýskum skattareglum. Hafa stúdíóin grætt vel á þessari gloppu en meðal þeirra mynda sem hafa verið fjármagnaðar með þýsku almannafé eru tvær af Lord of the Rings myndunum og Mission Impossible 2.
Forbes: Teutonic Tinsel
Talandi um Þjóðverja, þá greindi Forbes einnig frá því í vikunni að sala á Porsche 911 hefði dregist verulega saman eftir 11. september (9-11).

Djöfladýrkendur II
Einhverjir misskildu orð mín aðeins frá því í morgun, ég efast auðvitað ekki um að andlegt ástand þýska parsins er mjög óheilbrigt. Það sem ég hef hinsvegar verið að velta fyrir mér í sambandi við þetta er hvort rétt sé að hafa djöfladýrkendur meira undir smásjánni en t.d. sértrúarsöfnuð sem býr í víghreiðri einhver staðar í Bandaríkjunum og neitar að senda börnin í skóla og borga skatta, því spámaður safnaðarins mæli svo um?
Þarna er ég að pæla í grensunni á milli "trú(arbrögð)" og geðveiki. Er það t.d. heilbrigt að sjá döfulinn í Harry Potter?
Þarna skil ég líka "átrúnaðinn" algjörlega frá lögbrotum. Þ.e.a.s. gef mér að djöfladýrkandinn brjóti ekki lög nema þau sem flestir brjóta á borð við að keyra of hratt og nótulaus viðskipti. Ef einhver fremur morð vegna þess að "satan" segir honum það, þá er auðvitað viðkomandi geðveikur. Myrkrahöfðinginn þarf ekki einu sinni að hvísla í eyru geðsjúklingsins, því t.d. var framið morð í Reykjavík '88 (minnir mig) þar sem maðurinn sagði að raddir höfðu sagt honum að drepa viðkomandi "út af hinum og þessum hlutum" og var það allt í tengslum við Baden-Meinhoff (skv. geðsjúklingnum). Hann skrifaði m.a. Baden-Meinhoff á vegg íbúðarinnar þar sem morðið var framið með blóði fórnarlambsins. Skiljanlega var þessi maður ekki settur á Litla-Hraun.
Svo ég víki aftur að þýska parinu, þá eru þetta auðvitað vanheilbrigðir geðsjúklingar sem á að loka inn á stofnun. Það breytir því ekki, að ég vildi vita, fyrir forvitnissakir, hvort "djöflatrú" sé bönnuð ein og sér, þ.e.a.s. að trú á djöfulinn (hið illa). Um leið velti ég fyrir mér hvernig hið illa er skilgreint út frá sjónarhorni djöfladýrkandans.
Rosalega hlýt ég að vera steiktur að velta þessum hlutum fyrir mér, er ekki föstudagur?

Djöfladýrkendur
Mál djöfladýrkendanna/geðsjúklingana í Þýskalandi hafa fengið mig dulítið til að hugsa um hvaða mörk samfélagið ætti að draga á milli frjáls átrúnaðar (trúarbragða) og hreinnar geðveiki. Er m.ö.o. eitthvað saknæmt við að dýrka djöfulinn frekar en einhver annan, þ.e.a.s. ef litið er á málið út frá trúlausu sjónarhorni? Eru djöfladýrkendur glæpamenn eða geðsjúklingar eða eru þetta bara skrítið fólk svo framarlega sem það slátrar engu öðru en hænum? Ég hef ekki fundið svarið í þessum pælingum en ég hefði gaman að að fólk myndi senda mér póst.
Í frétt Daily Telegraph kemur þessar setningar fyrir "She appeared at the regional court in Bochum in full gothic garb, her head partly shaved to reveal an upside down crucifix and a target tattooed on her skull." og "The gothic phenomenon, an off-shoot of the punk scene, emerged in the late 1970s." Ég er ringlaður, er gothic eitthvað tengd djöfladýrkun? Ég hélt að það væri bara skrítin tónlistarstefna (og miðaldaarkitektúr).
Daily Telegraph: Satanic killers tell of blood drinking rites

Tvær ástfangnar flugvélar
Og við svífum um loftin, tvær ástfangnar flugvélar,
inn í World Trade Center ég elska þig, það verða sprengingar...

Scarface
Mér finnst pælingin í pistli dagsins á Frelsi frekar fyndin, að Bandaríkjamenn séu að hefna sín á Kastró fyrir að hafa losað sig við alla glæpamenn í kúbönskum fangelsum yfir til Bandaríkjana árið 1980.

Hálf-þrjú-speki dagsins
Þó einhver sé hávaxnari en þú, þá þýðir það ekki að þú sért minni manneskja en viðkomandi fyrir vikið.
- Ágúst Flygenring

Everybody Loves...
Ég sá ekki Raymond í kvöld en ég fékk hinsvegar sms frá Siggu þegar ég var á fundinum. Smsið hljómaði svona:

"Bolvun endurskodenda: Pabbi Raymonds er endurskodandi!"

Þeir sem þekkja endurskoðendur fatta líklegast djókið, aðrir ekki. Þá á ég sérstaklega við endurskoðendur sem eru komnir yfir fertugt. Mér finnst þetta allavega virkilega fyndið að þetta skuli vera komið í ljós. Frank er nefnilega mjög endurskoðendalegur að mörgu leyti.
Nú vona að ég hafi ekki móðgað endurskoðendur, þetta er ekkert verra fólk en annað, m.a.s. vantar markaðinn fleiri endurskoðendur. Því verður hinsvegar ekki neitað að þetta eru oft á tíðum mjög sérstakir karakterar sem virðast veljast í þetta starf.

Hryðjuverk
Ég fór í kvöld á fund, þar sem reynt var að skilgreina hugtakið hryðjuverk/terrorisma, þetta var mjög skemmtilegur fundur. Hef ekki lent í jafn þvældri, djúpri, heimspekilegri og lengri pælingu síðan ég eyddi nýársnótt í að rökræða setninguna frelsi, svo framarlega sem það skaðar ekki aðra við Þóri. Á þessum fundi voru án efa margir merkir menn en ég þekkti bara helminginn með nafni. Reyndar hef ég ekki áður komið út af fundi og spurt hvaða fundur þetta hafi aftur verið:) Ég vissi bara að þetta væri um hryðjuverk og klukkan hvað hann var, var ekkert að pæla í öðru enda þurfti ég þess ekki, efnið áhugavert, það er nóg.
Annars held ég að eftir að hafa rætt hryðjuverk í tvö tíma sé ég sjálfur kominn með tiltölulega skýra niðurstöðu á því hvað hryðjuverk eru. Annars var fyndið að eftir fundinn var það fyrsta sem ég heyrði í bílútvarpinu fréttir af árás Al Aqsa í kvöld. Já, þetta er vondur heimur sem við búum í.

Hannes á fimmtudegi
Hannes Hólmsteinn kom á Viðskiptaþing í dag og heillaði flesta viðstadda upp úr skónum. Glærusjóvið hans var víst gert í Makka þannig það þurfti að fixa það til hægt væri að keyra það upp á tjaldið.
Nema hvað, prófessorinn óð í gegnum fyrirlesturinn (sama sjóvið og hann var með á SUS-fundinum í desember) við góðar undirtektir, enda skemmtilegur þegar hann er í stuði.
Þegar hann átti eftir að fara yfir fiskveiðistjórnarkerfið kom tölvukennari inn og spurði hvort hann ætti mikið eftir. Nei, sagði Hannes þegar kennarinn var búinn að setja bunka af einhverjum tölvubókum á ræðupúltið! Hannes vissi náttúrulega ekki hvaðan á sig stóð veðrið og hefur án efa haldið að hann væri að taka tíma frá manninum.
Hannes tók overture yfir fiskveiðistefnuna og lokaniðurstöður á fimm mínútum og þegar hann akkúrat kláraði síðustu glæruna kom kennarafíflið aftur. Salurinn klappaði en kennarinn opnaði dyrnar og setti sig í startholurnar til að hefja sína kennslu. Hannes gaf honum gott skot, þegar hann sagði að kennaranum þætti án efa gaman að við klöppuðum fyrir hann.
Út gekk því fullur salur af fólki og sumir með voru búnir að punkta niður hjá sér spurningar og hefðu án efa góð umræða átt sér stað - ef assgotans tölvukennarafíflið hefði ekki bókað salinn á mánudag (áður en það kom í ljós að Hannes kæmi) og enginn vissi af þessu fyrr en það var of seint að lagfæra þetta. Hvað um það, það eru hinsvegar takmörk fyrir því hversu dónalega fólk getur komið fram við annað fólk (sérstaklega "gesti") og mætti án efa kenna mannleg samskipti í tölvunarfræðinni ef þetta er týpískur kennari þar. Það sem er enn sérstakara við þessa framkomu hans er að hann virtist ekki gera sér grein fyrir hver væri með fyrirlestur, því það var einsog hann héldi að þetta væri einhver kennari (sumsé Hannes) og svo sat Guðfinna rektor á fremsta bekk en hann virtist ekki heldur akta það. Þetta var því eins einkennileg framkoma og hugsast gat. Hef ekki verið jafn hneykslaður yfir framkomu kennara síðan Úlfar heitinn húðskammaði Nönnu þýskukennara fyrir að spila tónlist í næstu stofu við sig. Þá langaði mig til að lemja karlugluna (sumsé Úlfar) enda hefði hann átt það fyllilega skilið fyrir að koma svona fram við konu.
Eftir að hafa gengið út úr salnum ásamt öðrum án þess að fá nokkra umræðu, hitti ég doktor Lilju og sagði henni frá þessu öllu (hún er umsjónarmaður yfir 2. önn eða eitthvað álíka auk þess að kenna hagfræði). Hún var einmitt að fara upp á kontor hjá Guðfinnu og ætlaði hún að ræða við hana. Vonandi að Hannesi verði bara boðið sérstaklega aftur fljótlega til að ræða við okkur, því það ætti að vera gaman, bæði fyrir okkur og hann.
Allavega, tölvukennarar ættu sumir að læra mannleg samskipti og Hannes þarf að koma aftur í heimsókn.

Sokkar
Ég var að uppgvöta áðan að ég hef farið í dökkbláa sokka í morgun, ekki svarta. Það finnst mér mjög slæmt, sér í lagi þar sem ég er í opnum sandölum:(
Það er svona þegar maður er að flýta sér á morgnanna og gætir sín ekki á birtunni. Einsog allir vita þá er svart ekki sama og svart, hvað þá blátt - það er allt annar litur!

Hálf-þrjú-speki dagsins
Ef allir gerðu einsog þeim er sagt, þá þyrfti enginn að gera neitt.
- Ágúst Flygenring

Drykkfelld börn
Athyglisvert að skv. meðalframfærslukostnaðarútreikningum Hagstofunnar eyða hjón með eitt barn 30% meira á mánuði í áfengi og tóbak en barnlaus hjón (7.477 kr. á móti 5.718 kr.). Þetta eru frekar fyndnar niðurstöður. Með öðru barninu minnkar neyslan en með því þriðja kemst hún í svipað horf og með eitt barn á heimili. Fjórða afkvæmið dregur úr þessari átvr-neyslu.
Heilbrigða skýring á þessu er að sjálfsögðu sú að "hjón" eru yfirleitt komin af léttasta skeiðinu, börnin eru sumsé flutt að heiman. Hjón með eitt barn eru yfirleitt yngri en hjón með tvö. Þessar upplýsingar má m.a. finna hér.

Hræsni
George Saltkringla Bush hefur tekið af allan vafa um að "bandaríski talibaninn" verður sóttur til saka fyrir borgaralegum rétti, því annars gæti hann verið dæmdur til dauða. Það gengur náttúrulega ekki að taka Bandaríkjamenn af lífi fyrir sömu sakir og araba. Walker er heldur ekki geymdur á Kúbu, einsog hinir "ekki-stríðs-fangarnir", heldur um borð í einhverjum herdalli á Persaflóa.
Já, það er gott að allir séu jafnir fyrir lögum og rétti, Bandaríkjamenn eru bara aðeins jafnari en hinir.

Húha!
Það var gaman í gær. Borgarholtsskóli var lagður af velli með sannfærandi mun. Spennandi keppni, kannski full spennandi. Síðustu spurningarnar voru hljóðdæmi, ræður með Sveini Björnssyni og Birni Þórðarsyni. Að sjálfsögðu var Stefán með það á hreinu, enda á hann víst diskinn með þessum ræðum. Steinar, sem var að keppa í sinni fyrstu keppni, stóð sig furðuvel, ekki var stress að sjá á honum þó hann hefði ekki keppt áður og Einar var traustur í miðjunni. Spurningarnar í keppnunum í gær voru léttar en samt ögn erfiðari en á föstudaginn.
Annars er það mjög ánægjuleg þróun hvað skólarnir eru farnir að vera duglegir að smala stuðningsmönnum á útvarpskeppnirnar. Það er ekki langt síðan að gott var ef að tíu mættu. Í gær var fullur salur í fyrri tveimur keppnunum og góð mæting á þá síðustu. Garðbæingar sendu t.d. allstórt klapplið.

Klámskortur í Reykjavík?
Unnur María: Mamma, afhverju er ofbeldi betra en klám?
Unnur skrifar m.a. um að bakherbergjabissnissinn sé í andaslitrunum. Ég er svo mikill saklaus sveitamaður að í fyrsta skipti sem ég heyrði á "bakherbergin" minnst var þegar vinur minn og ég fór á Sesarsvideo á Grensásvegi að leigja spólu (Apollo 13.) og maður í lopapeysu stóð vandræðalegur við afgreiðsluborðið á meðan ein húsmóðirin var afgreidd, þegar hún var horfin á braut fékk hann að bregða sér á bak við. Ég veit það ekki, kannski var þetta sjónarspil enn fyndnara af því hann var í lopapeysu.
Kannski internetið sé að ganga af þessum bissniss dauðum, frekar en Taboo-búðirnar. Reyndar sá ég fyrir nokkrum mánuðum þátt, gott ef hann hét ekki Sex í Reykjavík (Sigursteinn Másson gerði þessa þætti), þar sem "sérfræðingur" gerði úttekt á framboðinu í einni af þessum "erótísku" búðum. Þar kenndi nú ýmissa grasa, chicks with dicks, "reynslumiklar" konur á áttræðisaldri og eitthvað sem var kallað historical sex eða eitthvað álíka. Þar var fólkið klætt í forn-egypska búninga o.þ.h. Hugmyndaflug manna á sér greinilega fá takmörk. Ég leyfi mér nú að efast svolítið um að það sé beinlínis klámskortur í Reykjavík. Aðgengið gæti hinsvegar verið "betra", því einsog Unnur bendir á, hún getur fengið virkilega brútal ofbeldismyndir úti á næstu vídjóleigu og engum finnst það tiltökumál en "spólur sem sýna athafnir sem flestir nema Snorri í Betel myndu flokka sem eðlilegar svefnherbergisathafnir meðalpars og e.t.v. vina þeirra" verður hún að nálgast með krókaleiðum.

Hvað er málið með Bandaríkjamenn?
FT: Why the world misreads the US "History holds the clue to understanding America's contradictions, from liberal gun laws to smoking bans" eftir Stephen Fidler.
Greinin byrjar ekkert sérstaklega vel en í henni eru nokkrir mjög svo áhugaverðir punktar, m.a. kenningar um ástæður viðhorfsmunar fólk eftir landshlutum vestra. (m.ö.o. af hverju rauðhálsarnir keyra um með hólkinn í afturrúðunni á pickupnum á meðan fæstir Bostonbúar ganga um vopnaðir)

Tilvitnanir/höfundaréttur/ritstuldur
Á Forbes.com er að finna grein sem sagnfræðingum og öðru áhugafólki um tilvitnanir og höfundarétt ætti að þykja áhugaverð: The Ambrose Saga
Þarna er að finna greinar Forbes um Ambrose, sem m.a. hefur ritað ævisögur þeirra Eiserhover og Nixon, auk þess sem Band of Brothers er byggð á handriti hans. Hann er með virtari sagnfræðingum vestan hafs sem skrifa fyrir almenning, en hefur orðið uppvís að ritstuldi. Hann hefur tekið heilu málsgreinarnar upp úr bókum annarra án annarra tilvitnana en footnote-vísunar. Það er viðurkennt ef menn byggja eitthvað á annarri heimild en ef vitnað er beint í texta, skal það auðvitað vera innan gæsalappa.

Enron

Some 73% of the $5.8m contributed by Enron to political candidates since 1989 has gone to Republicans, according to the Centre for Responsive Politics, a non-partisan research group that tracks contributions. And, says the Centre for Public Integrity, another such group, the company and its top executives were Mr Bush's biggest financial supporters, giving $623,000 over the course of his political career. However the company shrewdly spread its money around. The Centre for Responsive Politics reports that 188 current members of the House of Representatives, out of 435, and 71 out of 100 current Senators have received contributions from the company. (The Economist)

Þetta er voðalega klúðurslegt allt saman, bara umræðan ein og sér. Nú eru sumir demókratar að velta fyrir sér setja nýjan Ken Starr í málið. Guð forði okkur frá slíku fíaskói. Þetta gjaldþrot er hneyksli og ef toppunum verður ekki stungið inn, ef það er rétt sem maður heyrir um brot á hlutafélagalögum, þá er eitthvað verulega rotið í kerfinu.
Sjálfum finnst mér hálf fyndið að menn skulu ekki hafa meiri trú á stjórnmálamönnum en að þeir selji sig fyrir svona klink einsog talað er um í fréttum. Af heildinni er þetta bara skiptimynt sem skiptir engu. Menn sjá alltaf rautt ef málið snýst um peningagreiðslur. Þær hafa engin áhrif, allavega ekkert m.v. persónuleg kynni. Þá má á móti spyrja, telja menn virkilega að mönnum sé hygglt einsog ekkert sé fyrir vinskap. Ég tel það vera óverulegt. Að tala um nýtt Watergate finnst mér fásinna. Þetta er ekki einu sinni nýtt Westwater!
Hér er langur texti, sem ég nennti ekki að lesa, Time.com: Who's Accountable?

Saga af fílófaxi
Í kvöld mætti ég of seint á fund. Ruglaði tímasetningunni saman við annan fund sem er í vikunni hjá mér en það er svona. Fátt jafn leiðinlegt og að mæta á fund akkúrat klukkutíma of seint og búið er að ræða flest mál þegar maður kemur. Sérstaklega ef þetta er fundur sem maður hefur áhuga á að mæta á, einsog var í kvöld.
Ég er líka snillingur í að rugla heimilisföngum. Þetta er ekki vandamál ef ég veit hvert ég er að fara en þegar ég er t.d. að leita að einhverju fyrirtæki, skrifstofu etc. og hringi í 118 og fæ heimilisfangið, þá tekst mér yfirleitt að rugla númerið ef ekki götuna. Því endar yfirleitt með því að ég þarf a.m.k. að hringja tvisvar til að fá sama heimilisfangið uppgefið.
Hver er svo ástæðan fyrir öllu þessu? Fílófax! Einsog þeir sem þekkja mig vita, þá gekk ég með fílófax samfleitt í nær fjögur ár, við ómældar háðsglósur annarra. Þá var svona lagað ekki vandamál, ég hafði mitt fílófax í hendinni (samgróið einsog sumir sögðu) og í því var ég með allt. Öll heimilisföng, símanúmer, upplýsingar, dagbók, you name it, það var það. Svo slitnaði fílófaxið mitt vegna ofnotkunar í fyrravetur og ég fór að nota venjulegt (lítið) veski eftir að það endanlega hrundi saman. Ég komst svona bærilega upp á lagið með að notast við veskið og fílófaxið fékk viðeigandi heiðurssess ofan í skúffu. Maður hendir ekki gömlum vini frá sér.
Ég velti því alvarlega fyrir mér að taka upp fílófaxlíferni á nýjan leik. Ókostirnir eru þó nokkrir. Ég t.d. þarf alltaf að passa að gleyma því ekki, því ég þarf skiljanlega alltaf að láta það frá mér. Fílófaxið mitt kemst ekki í neinn vasa, nema í gamla jakkanum mínum, sem var mjög hentugt. Fílófaxið mitt gamla var faktískt svo stórt að það komst t.d. ekki í allar kventöskur. Kvenfólk er nefnilega til margra hluta nytsamlegt, m.a. hefur það oft tösku á öxlinni, sem mjög hentugt er að nýta sér í verslunarferðum. Reyndar var mig farið að gruna að "sumar" hefðu þetta í huga þegar þær keyptu sér töskur, því þær minnkuðu með tímanum, þangað til fílófaxið passaði ekki í töskuna. Reyndar finnst mér þetta vera eitt af þessum litlu jafnréttismálum. Einsog Joey í Friends komst að um árið, þá eru "carriers" mjög hentugir fyrir karlmenn. Það vantar eitthvað á milli seðlaveskis og skólatösku. En það er önnur umræða.
Spurningin er því, mun ég fá mér aftur fílófax (og mæta á réttum tíma á réttu stað) eða nota litla veskið áfram?
Ágúst Flygenring
filofaxophile

J.Naz
Úff, ég hló svo mikið að mig verkjar. Erpur, öðru nafni J.Naz, var að tala við Hlyn "þjóðernissinna" og gerði svo mikið grín að honum. Ég myndi ekki ganga einn í dimmu húsasundi ef ég væri Erpur. Yfirleitt hef ég ekki þolinmæði til að horfa á þessa þætti, en þegar viðmælendurnir eru "skemmtilegir" þá geta þessir þættir verið snilld. Í næsta þætti verður Gunnar Kross og bíð ég spenntur.

Banana
Hvalur#9

Framtíðarsýn Bakkavarar
Bakkavör er fyrirtæki með góða framtíðarsýn. Heimasíða fyrirtækisins ætti hinsvegar verðlaun skilið fyrir smekkleysi.

Net present value
Mér finnst alltaf jafnfyndið þegar nemendur í "fínu" greinunum verkfræði og lögfræði eru að kvarta undan kostnaði við nám sitt. Ég get svosem fyrirgefið að fólki í félagsfræði eða latínu gremjist kostnaðurinn við nám sem færir lítið í aðra hönd (en það valdi nú samt sjálft). Hinsvegar þegar fólk sem er nánast með örugga hálfa milljón á mánuði eftir örfá ár er að kvarta, þá segi ég bara: þið kunnið greinilega ekki að núvirða.
Athugasemd: í stað "fínu" stóð upphaflega "ofmetnu"

Fíkniefnavandi Breta
Það er athyglisvert að fylgjast með umræðunni í Bretlandi um fíkniefni og hvernig á að taka á þeim vanda sem Bretar eiga í vegna þeirra, en fíkniefnanotkun er hvergi jafn mikil í Evrópu og í Bretlandi.
Þessi frétt á The Sunday Times, Heroin users will go free as police focus on dealers, er ansi athyglisverð. Ef fram fer sem horfir, þá verður mjög spennandi að sjá hvaða breytingar munu líta dagsins ljós í fíkniefnamálum hjá Bretum á næstu misserum. Bann við notkun, sölu og ræktun á kannabisi gæti jafnvel verið fellt úr gildi auk þess sem kerfið er í æ ríkara mæli farið að líta á fíkniefnavandann sem heilbrigðisvandamál en ekki glæpavandamál. Þannig er betur hægt að takast á við vandann og vinna í honum með forvörnum og aðstoð við fíkla. Í greininni kemur líka fram að rúmlega þrjár milljónir Breta eru "occasional smokers of cannabis", sem er circa 5% þjóðarinnar. Það sem er alvarlegra er að talið er að heróínfíklar séu 270 þús. í landinu og yfir 430 þús. "occasional users of ecstasy". Til samanburðar er fólk af erlendum uppruna (þ.e.a.s. ekki frá Bretlandseyjum) um 3% af þjóðinni. Breskir múslimar telja eina milljón. (World Fact Book)

Annars finnst mér alltaf rangt orðaval vera notað þegar talað er um "lögleiðingu fíkniefna". Í orðunum felst ákveðið samþykki. Það er nefnilega alls ekkert samhengi á milli þess að vera fylgjandi afnámi banna við t.d. hassreikingum og því að vera "fylgjandi" þeim. Við megum nefnilega ekki gleyma að það sem er ekki bannað er ekki leyft, það er allt leyft - nema það sem er bannað.
Því væri réttara að tala t.d. um afnám banns við kannabisnotkun í stað lögleiðingu kannabisefna.
Hvort orðavalið sem er notað, þá er ég fylgjandi róttækri endurskoðun í afstöðu laganna til fíkniefna en gjörsamlega á móti notkun þeirra. Sumt fólk virðist ekki geta séð muninn.

dada
Mér finnst dadaisminn afskaplega skemmtileg stefna. Líklegast frægasti dadaistinn var Marchel Duchamp. Mogginn fjallar lítillega um eitt frægasta verkið hans, LHOOQ, sem nú verður sýnt í London í fyrsta skipti.
Þess má geta að hliðstætt hugtak í íslensku og hið franska "dada" er "hoho", því dada er það sem smábörn kalla hesta gjarnan. Þaðan á nafnið allavega að vera komið. Hinsvegar var miðstöð dadaismans í Sviss, ekki í Frakklandi, á árunum fyrir og í kringum 1920. Síðar spratt súrrealisminn upp úr stefnunni.

Táknmálsfréttir
Af hverju eru táknmálsfréttir ekki textaðar. Ég hef alltaf velt fyrir mér hvað "þulurinn" er að "segja".
Af hverju fáum við heyrandi fólkið ekki að vita hvaða fréttir eru fluttar í táknmálsfréttunum. Eru það kannski einhverjar aðrar fréttir? Munu kannski heyrnalausir taka völdin?
Óli Njáll er heyrnalaus á öðru eyra og spilaði handbolta með Ögra. Hann skilur hvorki táknmál né þýsku.

(ó)Regla

"Kleppur leynist víða"

Maður á ekki að blogga á nóttinni.

Nóttin
Svarið er falið í nóttinni.

Leikrit
Stundum upplifir maður sjálfan sig sem áhorfanda að absúrd-leikriti - maður kannast við sjálfan sig og eigin takta í persónunni en maður er samt ekki viss um hvort þetta sé maður sjálfur eða bara einhver karakter sem líkist manni í atferli.
Stundum er maður svo settur út af laginu, að eina leiðin til að halda dampi er að líta á þetta allt sem hluta af handritinu og rétt einsog persóna í leikriti efast ekki um handritið, þá gerir maður sjálfur það ekki heldur. Heldur heldur maður leiknum áfram, því það gerir ekkert til þó maður skilji ekki alveg allt plottið.

Óraunveruleikinn
Það er nefnilega svo margt, sem er svo lygilega fáránlegt, að enginn myndi trúa því ef maður myndi reyna að ljúga því ef það væri ekki satt.

Raunveruleikinn
Ef þetta er realisminn sem við búum í, hvað er þá súrrealískt?