Agust Flygenring - semsagt.net

Þorláksmessa

Jæja, þetta er nú meiri dagurinn. Eftir að öll heimsins öfl virtust leggjast á eitt með að taka tíma frá mér í allt annað en það sem ég þurfti að gera endaði ég á að klára jólakortin klukkan níu í dag. Megin þema þessara kortajóla var rigning - viðeigandi m.v. veðráttuna.
Í dag kom hinsvegar pósturinn á óvart og kom með það sem ég var búinn að afskrifa fyrir jólin. Annars vegar sendinguna frá amazon.co.uk (sem m.a. innihélt tvö jólapakka) og hinsvegar jólakort með mynd af litlu frændsystkinunum mínum sem fer alltaf ofan á sjónvarpið hjá mér.
Ég og ekki-lengur-svo-litla systir fórum svo okkar hefðbundna Þorláksmessurúnt. Reyndar var hann ekki svo sérlega hefðbundinn ef út í það er farið. Í fyrsta lagi slepptum við friðargöngunni (þar sem ég var upptekinn við allt sem ég átti eftir að gera) og í öðru lagi er kaffihúsið sem við höfum alltaf sest inn á eftir að hafa arkað Laugaveginn upp og niður búið að loka og ég fékk því ekki mitt árlega Jólakaffi. Hvað um það, við röltum um Laugaveginn og þrátt fyrir að það væri mun færra í bænum en undanfarin ár (enda klukkan orðin tíu þegar við komum) hitti ég óvenjumarga sem ég þekkti. Eftir að hafa keypt jólagjöf handa mömmu, látið gott af okkur leiða o.s.frv. ætluðum við að setjast inn á Kaffitár sem var þá akkúrat að loka. Við enduðum því að lokum inni á Kaffi París, enda eina kaffihúsið sem hægt var að fara með 12 ára á þegar þarna var komið við sögu að ganga tólf. Þar hitti ég Gunna Skarp. íslenskukennara í Verzló í dyragættinni og skammaði hann mig fyrir að vera í viðskiptafræði en ekki sögu. Hann er alltaf jafn hress.
Þegar við vorum búin að drekka nægju okkar af cappuccino og swiss mokka með extra miklum rjóma (menningarlegt uppeldi sko)komum við út í þessa hellirigningu. Það hafði verið örlítill úði en nógu lítill til þess að ég ákvað að skilja regnhlífina eftir í bílnum - ekki sniðugt. Við hlupum því að fá okkur Bæjarins beztu (menningarlegt uppeldi sko) og svolgruðum pulsunum í okkur áður en þær flutu úr brauðinu. Reyndum svo að hlaupa undan rigningunni alla leið lengst upp á Hverfisgötu. Vesalings kashmír-jakkinn minn orðinn 12 kíló af íslenskum sumarskúrum á miðnætti á aðfangadag. Svo keyrðum við út jólakortin mín og hlustuðum á Bowie-diskinn sem ég fékk í amazon-sendingunni (menningarlegt uppeldi sko).

Núna er ég svo að hlusta á disk með upptökum síðan 1929, 1939 og 1940 með sjálfum Rachmaninov þar sem hann spilar píanókonsertana sínar númer 2 og 3. Alveg yndislegt.
Fyndið að aðeins Eric Carmen skuli vera creditaður fyrir "All by Myself" laginu (sem m.a. Celine Dion hefur gert vinsælt) þegar það er svo greinilegt að laglínan sjálf er stolin úr píanókonsert nr. 2 (Adagio sostenuto) eftir Rachmaninov. Það heyrist greinilega að það er ekki fyndið. Hvað sem því líður þá er Celine Dion miðlungstístidúkka en Rachmaninov er töffari. Síðasti klassíski rokkarinn, Beethoven var náttúrulega sá fyrsti, svo kom Wagner þarna á milli og nokkrir minni spámenn.

ps. Mæli með pistli Bobs Herbert í dag: The Other Trent Lotts
Agust skrifaði 24.12.02 02:00

Flokkun: Daglegt líf