Agust Flygenring - semsagt.net

Ferðin til vesturheims

TOEFL-prófið í morgun gekk bærilega. Krossahlutinn, hlustunin, málfræðin og lesskilningurinn gekk vel. Aftur á móti var hálf-níu reglan í góðu gildi. Aldrei búast við hálfum afköstum í heilastarfsemi fyrir hálf-níu á morgnanna. Ég hélt að endað væri á ritgerðinni en aftur á móti var byrjað á henni. Var að rifjast upp fyrir mér a.m.k. ein vitlaus stafsetning á 8.-bekkjar orði, en það þýðir ekkert að svekkja sig á því, svona er þetta.

Ég vaknaði semsagt klukkan 6:45 og var kominn á Keflavíkurveginn hálf-átta. Ekki var erfitt að finna hliðið (en skiljanlega ef ég aldrei komið til Ameríku fyrr). Þar tók á móti mér private Benjamin með byssu í hönd og spurði einfaldlega "here for the test?". Hann vísaði mér svo á hæskúlinn sem er nokkuð stór bygging og stendur, einsog önnur hús þarna (af þeim sem ég sá), í gróðurlausu umhverfi þarna á heiðinni og er langt á milli allra húsa. Útsýnið er aftur á móti nokkuð, maður sér yfir Vatnsleysurnar og hraunið allt yfir að Sveifluhálsi og þar í kring.
Eftir að hafa parkerað bílnum kom ég inn í hæskúl í fyrsta skipti. Á móti mér tók glaðlegur og almennilegur karl með skegg, svolítið þybbinn og líklegast um fimmtugt. Konan hans, tveimur, þremur árum yngri, og ansi amerísk í útliti var þarna líka og sátu þau yfir mínum hóp.

Á veggjum stofunnar var vart hægt að sjá í hvítmálan vegginn fyrir skólaverkefnum krakkanna sem eru þarna dags daglega. Myndir af Martin Luther King jr., Einstein, Ghandi, Hemingway, Edgar Allan Poe og fleirum. Engin mynd af forsetanum sjáanleg. Sá heldur engan fána. Þau orð sem komu oftar fyrir í verkefnunum en önnur voru "peace" og "paradise". Kannski ekki skrítið þegar börn alast upp í herstöð að læra snemma að meta friðinn.
AH Mahan Elementary School hefur 22 kennara og 14 sérfræðingastöður (hjúkka, námsráðgjafar o.þ.h.). AH Mahan High School hefur aðeins 17 kennara sökum fárra nemenda. Báðir skólarnir eru staðsettir í sömu byggingunni. Skólinn er sagður ágætlega búinn (src).

Prófið sjálft var mjög amerískt, þ.e.a.s. leiðbeiningarnar sem voru lesnar upp af bandi voru mjög nákvæmar. Svosem skiljanlegt þegar um er að ræða próf sem 700 þús. manns víðsvegar um heiminn taka á ári hverju, að menn vilji hafa þetta formlegt og staðlað. Gott dæmi þar sem skrifræði er nauðsynlegt í stjórnun.
Karlinn glaðlegi spurði þegar hann var að fara í gegnum útfyllingu prófsins skref fyrir skref og kom að því þar sem skrá á númerin fyrir þá skóla sem maður vill láta senda niðurstöðurnar til, hvort einhver væri að sækja um í Ohio State (hans gamla skóla). Enginn ætlaði sér þangað en hann bætti við að þar séu fleiri við nám (fyrir utan þá sem eru í kvöldskóla) en allir íbúar Íslands! Ég velti fyrir mér hversu margir kennarnir séu!

Hvað um það, prófið hófst klukkan hálf-níu. Langan tíma tók að skrá sig á prófblöðin tvö eftir kúnstarinnar reglum. Byrjað var á TWE-ritgerðinni, einsog áður sagði, og gekk mér ekkert sérstaklega vel með hana. Kom mér ekki í gang á þeim hálftíma sem við höfðum til að skrifa. Efnið var "a person's childhood years are the most important years of a person's life" (eða eitthvað álíka). Röflaði eitthvað um Freud og lengi-býr-að-fyrstu-gerð pælingar. Náði ekki að skrifa nema fylla fyrri síðuna. Rétt náði að renna yfir textann. Vona að ég nái nauðsynlegum 4 1/2 (topp 84%) en gæti svosem fengið skitinn fjarka fyrir þetta, sem er ekki nógu gott (gefið 1-6). Krossahlutinn gekk bara vel, hlustunin var nánast öll örugg, málfræðin gekk framar vonum og lesskilningur var svona 85% pottþéttur. Ég var að slá það saman skv. upplýsingunum í bæklingnum að líklegast á ég bara góða möguleika á 600 stigum. Enda var eina vandamálið í prófinu að, einsog svo oft áður þegar ég tek daginn alltof snemma og reyni að borða eitthvað snemma morguns, þá gerði maginn uppreisn gegn mér í 1. og 2. hluta. Ætla mér að fá helst 600 stig á þessu prófi (topp 82%), þar sem það er sagt sambærilegt við 250 stig á tölvuprófinu. Minna má það vart vera.

Þegar út var komið var allt jafn hreyfingarlaust úti fyrir og fyrr um morguninn. Á móti skólanum, hinum megin við East Avenue stendur kirkjan, Chapel of Light. Þar er stór billboard fyrir utan með rauðum stöfum. Þar var verið að auglýsa morgunmat fyrir karla annars vegar og konur hinsvegar (?) þegar ég kom. Núna sá ég auglýsingar fyrir guðsþjónustu morgundagsins. Nóg að gera í Kapellu ljóssins á sunnudögum. Hálf-níu eru það babtistarnir, meþódistarnir og aðrir liturgical protestants, kaþólikkarnir fá sína messugjörð 9:45 á sunnudögum, eftirmiðdaginn á laugardögum og 12 í hádeginu alla aðra daga nema fimmtudaga. Almenn mótmælendamessa er svo klukkan 11 á sunnudögum og hálf-eitt er gospel-messa. Gyðingar fá sína þjónustu líka, á annan og fjórða föstudag í hverjum mánuði. Sunnudagaskólar, biblíuskólar og öll almenn kirkjuþjónusta er veitt í Kapellu ljóssins. Auk þess er boðið upp á háamerískt fyrirbæri þar, SALT (Single unaccompanied Adults Linked Together).
Ók út á East Avenue og beygði á gatnamótunum hjá Andrew's Theater niður Airport Avenue og ók aftur heim til Íslands. Hugsaði um það þegar ég ók meðfram girðingunni hvernig í sjálfu sér eini augljósi munurinn á blokkunum sem sjást frá veginum var ameríski bílaflotinn fyrir utan. Velti líka fyrir mér hvað það væri heillandi að gera félagsfræðilega rannsókn á því hver væri munurinn að búa innan þessarar girðingar eða úti á landi í týpísku íslensku sjávarplássi. Þarna snýst allt lífið um að þjónusta eitt kompaní, helsta skemmtunin er að horfa á vídjó. Augljósasti munurinn er líklegast að þarna er kirkjusókn líklegast margföld m.v. þá íslensku og á Vellinum hafa þeir Wendy's.
Mér varð líka hugsað til þess, þar sem ég sat og beið í stofunni eftir að prófið byrjaði, í stól með áföstu borði (sem mátti ekki vera hálfu númeri minni til að maður kæmist almennilega fyrir í honum), hvað það hlýtur að vera furðulegt að alast upp á svona stað - innan girðingar. Á margan hátt fann ég til með fólkinu, svona á svipaðan hátt og sumstaðar úti á landi, þar sem maður finnur hvernig einangrunin er þrúgandi.

Og talandi um Völlinn, þá er þetta alltaf jafn skemmtileg "frétt": Learning about Iceland
Agust skrifaði 18.01.03 17:08

Flokkun: Daglegt líf , Ísland