janúar 27, 2003
Skytturnar
Ég get ekki verið meira ósammála Stefáni Pálssyni um að Skytturnar sé besta bíómyndin sem Íslendingar hafa gert. Ekki bara af gömlum vana, heldur fannst mér myndin alls ekki standa undir væntingum.Ég sá hana fyrst á laugardaginn þegar Skjár(e)inn sýndi hana (með auglýsingahléum) og verð ég að segja að þetta er gott framtak hjá Skjásmönnum að bjóða upp á íslenskar bíómyndir á laugardögum. Ég hef séð fáránlega fáar íslenskar myndir og er alveg til í að láta þær valda mér vonbrigðum.
Hvað um það, myndin er að mörgu leyti góð, því ber ekki að neita. Aftur á móti endalok þeirra félaga eru bara OF vitlaus til að ég geti sætt mig við þau. Ég sá brot úr heimildarmynd í gær um bíófíkla (fólk sem gerir ekki annað en að fara í bíó) og þar sagði einhver gaur að oft þyrfti ekki nema eitt smávægilegt tæknilegt atriði til að eyðileggja bíóferðina fyrir hardcore bíófíklunum. Ég er að vissu leyti einsog þessir bíófíklar. Ég þoli ekki augljósar sagnfræði- eða staðreyndarvillur. Maður getur alveg sætt sig við að vitlausar gamanmyndir (eða Bond-myndir) gangi fram af manni í vitleysunni en þegar myndir eiga að vera alvöru, þá mega ekki augljósar villur vera í myndinni.
Endalok þeirra félaga voru of gjörsamlega út í hött til að ég gæti sætt mig við þau. Eyðilagði alla myndina fyrir mér. Ég hefði m.a.s. verið tilbúinn til að fyrirgefa versta söng sem ég hef heyrt á Suzanne með Leonard Cohen!
Margt gott í þessari mynd, margt íslenskt í henni. Lýsir skammlaust broti úr íslenskum veruleika sem maður ólst upp í.
Það tók mig smá tíma að fatta að Aggi sjálfur af Djöflaeyju-ættinni færi með aðalhlutverkið. Tæknivinnslan á myndinni er einsog margar íslenskar myndir frá íslenska kvikmyndavorinu, hljóðið lélegt, lýsingu ábótavant og taka og klipping oft helst of mikið amatör. Allt í lagi samt, maður fyrirgefur svoleiðis - ef sagan væri ekki eyðilögð í lokaatriðinu með einhverjum fáránlegum spaggetívestra!
Niðurstaðan: *½ - ein og hálf stjarna.
Agust skrifaði 27.01.03 10:21
Flokkun: Menning