Agust Flygenring - semsagt.net

Vaka vann!

Ég var að frétta úrslit kosningana til Stúdentaráðs...
Vaka: 5 - Röskva: 3 - Háskólalistinn: 1
Hvernig svosem stendur á því, þá skilst mér að þetta þýði að í Stúdentaráði Háskóla Íslands muni nú sitja 11 frá Vöku, 7 frá Röskvu og 2 frá Háskólalistanum, samtals 20 manns.

Í fyrra fékk ég fréttirnar um úrslit frá Svíþjóð, núna var það Verzlingur sem sagði mér þær - áhuginn leynist víða.

Snjókast í Jerúsalem

Tvær áhugaverðar greinar af BBC-vefnum:
Analysis: Power Americana by Paul Reynolds
Lesson from history: 1955 Baghdad Pact by Gerald Butt

Svo verð ég að segja að þessar myndir eru magnaðar: Snow engulfs Mid-East. Að sjá al-Aqsa moskuna með snjó á hvolfþakinu í bakgrunninn, börn í snjókasti í forgrunninn... alveg hreint ótrúlegt. Annars er snjókoma á svæðinu ekki eins óalgeng og maður skyldi ætla. Mér skylst að síðast hafi fólk leikið sér í snjónum í Jerúsalem fyrir þremur árum síðan. Aftur á móti er þetta mesta fannfergið á svæðinu í hálfa öld.

Don't Worry, Be Happy

Já, það er ekki að ástæðulausu að ég spila núna Bobby McFarrin aftur og aftur. Í morgun var nefnilega tölfræðiprófinu ógurlega frestað um viku (kallast gálgafrestur). Það er mikill munur, en eftir sem áður: próf á fimmtudag og ritgerðarskil á föstudag.
Það sem er hinsvegar enn ánægjulegra er að það virðist eitthvað vera að birta til hjá mér í tölfræðinni, allavega tókst mér að skilja (nánast) allt tvo tíma í röð. Svo er ég sannfærður um að ég geti þetta allt saman með smá átaki - don't worry, be happy!
Ritgerðin er u.þ.b. hálfnuð - og nóg af efni eftir í kollinum á mér. Hún verður því vonandi ásættanleg, sem hefði aldrei tekist samhliða því að læra undir tölfræðipróf. Þess vegna segi ég aftur: don't worry, be happy.
Stefnumótunarprófið reynir vonandi bara á "heilbrigða bissnissskynsemi". Er svona circa hálfnaður með að læra undir það og vonandi verður ekki spurt út í nein smáatriði úr lesefninu eða eitthvað svoleiðis rugl. Ég hef svo mikla trú á kennaranum, sem er topp náungi, að ég hef engar stórar áhyggjur (þrátt fyrir að það virðist einhver einkunna-ógæfa vofa yfir mér eftir áramótin), ég á að kunna þetta - don't worry, be happy!
Heilsan virðist vera eitthvað að hökkta en ég held að það sé bara af svefnleysi og streitu. Þar sem tölfræðiprófið frestast ætti ég að ná kristlegri svefntíma og svo er bara að dæla í sig vítamínum - don't worry, be happy!

ps.
Á morgun er víst kosið í HÍ til stúdentaráðs. Sjálfur myndi ég kjósa Vöku, þá meira fyrir hópþrýsting en annað. Ég er voðalega feginn að í HR snúist hlutirnir um hagsmuni nemenda og einstaklinga en menn skipi sér ekki í fylkingar á móti hvorum öðrum. En einsog ég segi, ég myndi kjósa Vöku, enda Gulli, vinur minn, á lista þar. Ég veit að hann gerir það sem hann gerir af heilindum. Auk þess hef ég heyrt að Vaka hafi verið að gera góða hluti síðastliðið ár. Það er líka alltaf gott að fá nýja strauma inn þegar ákveðinn hópur hefur stjórnað of lengi með tilheyrandi stöðnun, einsog var með Rösvku.
Ég hef margoft lýst þeirri skoðun minni að mér finnst fyrirkomulagið á þessum kosningum vesturfrá asnalegt. Ógurleg (peninga- og) orkueyðsla sem fer í að berjast á einhverjum ímynduðum vígvelli, þegar það sem mestu máli skiptir, hagsmunir stúdenta, ætti að vera sameiginlegt markmið allra.
Engu að síður, áfram Vaka!

Heimildamynd um Grameen bankann

Ég mæli með að áhugasamir horfi á hollensku heimildamyndina Framfaraspor (Signature of Change) á RÚV kl. 20:50. Myndin fjallar um Grameen banka í Bangladesh sem lánar fátæklingum fé, allt niður í 1-2 dollara. Viðskiptavinir bankans eru nær eingöngu fátæklingar, mest konur. Mjög merkilegt.
Ég heyrði af þessum tiltekna banka hjá Jóni Ormi, en fleiri slíkir bankar eru starfræktir víðsvegar um heiminn. Þessi þykir einkar vel heppnaður. Hann er líkt og svo margir aðrir sambærilegir bankar sem lána til fátæklinga, stofnaður af hugsjónamanni, prófessor Muhammad Yunus. Ég bíð því spenntur að sjá þessa mynd.

Survival Kit

Tómas Friedman skrifaði fínan pistil í gær, My Survival Kit.
Hann fjallar um paranojuna sem ríkir í Bandaríkjunum og segir m.a.

Say you're driving home and, on your way, there is a terror alert that someone has released poison into the air. Your wife is home and has sealed herself into your family's "safe room" with duct tape and plastic wrap. When you arrive home, does your wife unseal the room to let you in or not? Hmmmmm. I suggested he ask Miss Manners — or a marriage counselor.

Hann minnist líka á milljarðana 32 (í óskráðum dolluraseðlum) sem Tyrkir vilja fá sem "þóknun" fyrir að leyfa innrásarliðinu að hafa aðstöðu í landinu.

I want to help the Turks, but you could almost hear them laughing at us, saying, "These Americans are so obsessed with Saddam and Osama, let's shake them down a little."

Að lokum lýsir hann hvernig "survival kit" hann ráðleggur fólki að útbúa, allt það sem fólk þarf til að lifa eðlilegu lífi. Og líkur með orðunum.

Leave the cave-dwelling to Osama.

Góður boðskapur það.

Fjölmiðlastríð

METimes fjallar um komandi fjölmiðlastríð í Írak: CNN vs Al Jazeera - whose war will you watch?

Count the kisses

Stundum er gott að hafa vott af high context culture í menningu þjóða. Frakkar (og reyndar Ítalir líka) er þekktir fyrir að gefa ýmislegt til kynna með líkamstjáningu (body language). Frönsk líkamstjáning getur gefið ýmislegt til kynna einsog þetta dæmi sýnir: Strict pecking order at Paris summit

Marshall eða "martial"?

Skemmtilega uppbyggð krítík hjá Paul Krugman í NYT í dag: The Martial Plan

Sprengingin í NY

Skv. Platts, fréttaveitu olíuiðnaðarins, þá brunnu um 100 þús. tunnur í sprengingunni í NY í dag. Tveir fórust og einn slasaðist. Töluvert eignatjón varð. Í yfirlýsingu ExxonMobile segir að sprengingin átti sér stað þegar prammi (barge) var að afferma cargo skip. 100 þús. tunnur eru um 14 þús. tonn (16 milljón lítrar). Það er umtalsvert magn en engu að síður smotterí þegar það er t.d. sett í það samhengi að mér reiknast til að þetta sé framleiðsla Saúdi-Araba í 18 mínútur!
Endu er eignatjónið meira en tapaða olían. Mér reiknast til að m.v. barges-verðið í Ameríku (NYH) síðustu vikur á unld. gasoline þá séu þessi 14 þús. tonn ekki nema rétt 4 milljóna dala virði.
Mesti skaðinn er auðvitað að tveir menn létust.

You've been Googled

Hvernig byggir maður upp 2 milljarða brand án þess að auglýsa fyrir krónu?
The Making Of A $2 Billion Brand (Forbes Mag.)

Önnur frétt um Google, eða öllu heldur Blogger, frá Forbes: Blogging By Wireless. Nú verður hægt að blogga í gegnum sms.

Að sjálfsögðu var fjallað um kaup Google á Blogger í vikunni: Google Goes Blog-Crazy

Pollack í NYT

Mér finnst Kenneth M. Pollack ekki sannfærandi í málflutningi sínum í New York Times í dag (A Last Chance to Stop Iraq). Hann virkar einsog maður í nauðvörn að berjast fyrir sinn málstað.
Hann rekur hvernig "dúfurnar" hafa alltaf haft rangt fyrir sér. Saddam sé búinn að sýna að hann svífst einskis og...

Lesa áfram

Gettu betur

Var að horfa á Gettu betur keppni gærdagsins á vídjói, þar sem ég gat aðeins séð hraðann í gær. MH-ingar sýndu afburðagóðan árangur í hraða en vantaði greinilega mikið í bjöllunni. Verzlingar voru á hálfu tempói og misstu a.m.k. tvo stig sem áttu að vera gefin. Svo fannst mér fúlt að sjá MH-inga taka Túrkmenistan. Strákarnir áttu að þekkja landið á korti eða tengja þegar sagt var frá þjóðflokknum (Túrkmenum). Annars voru þeir óvenju óheppnir með nokkrar spurningar, sem þeir voru með á hreinu en náðu ekki svara þegar þeir bjölluðu snemma til að ná svarinu. Eftir hraðann áttu þeir þó aldrei nema takmarkaða möguleika, þannig þetta skipti engum sköpum. Ég verð að segja að svona er keppnin leiðinlegri, hraðinn á ekki að vera 70% af keppninni. Það er ekkert skemmtilegt. Fjölga þarf bjölluspurningum og mættu þær í sjálfu sig vera tvö stig (enda oft spurt um tvö eða fleiri atriði). Hraðinn er kominn út í svo miklar öfgar hjá þeim liðum sem æfa stíft. Hraðinn er skemmtilegur en má ekki ráða úrslitunum, þá er engin spenna ef munurinn er jafnvel 7 stig (á tveimur sterkum liðum). Annað ráð er að þyngja hraðann en þá kemur á móti að þetta er sjónvarpsskemmtiefni og ef þetta er orðið of erfitt til að fólk geti reynt að svara heima í stofu, þá hættir þetta að vera gaman. Við höfum séð slíkar hraðaspurningar áður og það var ekki til bóta.
Svo verð ég að hrósa Oddi, Túra og félögum fyrir frábært atriði frá Verzló. Eitt af þremur skemmtilegustu atriðunum sem ég man eftir, svei mér þá.

Hafnarfjörður-Ofanleitið

Í á sjötta ár hef ég ferðast á milli heimilis míns í Hafnarfirði og Ofanleitisins hérna í Reykjavík. Mér telst til að ég hafi farið þess leið rúmlega þúsund sinnum, því oft hef ég þurft að fara hana tvisvar sama daginn og stundum oftar en það. Fyrst ferðaðist ég alltaf með strætó en síðustu ár nær eingöngu á eigin bíl.
Í morgun setti ég næstum persónulegt met. Ég hef aðeins einu sinni verið lengur í skólann en í morgun. Metið er síðan í janúar/febrúar 1999, þá lagði ég af stað 7:55 og var kominn inn í Verzló klukkan 8:50, 55 mínútum seinna, þrátt fyrir að hafa farið "efri leiðina" sem þá var ennþá fljótari. Í morgun lagði ég hinsvegar af stað 7:55, skuttlaði systur minni í skólann, sem tefur mig ekki nema um í mesta lagi 3 mín. og kom mér svo fyrir í bílalestinni sem náði inn að kirkjugarðinum í Hafnarfirði (það gerist sárasjaldan). Ég kom í skólann 8:45, 50 mínútum eftir að ég lagði af stað. Frá kirkjugarðinum í Hafnarfirði setti ég tvisvar í 2. gír, annars var það gírgangur í fyrsta.
Það þýðir að þar sem leiðin er rétt um 10 km. að meðalhraðinn á leiðinni hafi verið 12 km/klst. Það er góður skokkhraði.

Friedman, Freedom Fries og ferðaviðvaranir

Ég hef mikil dálæti á pistlum Tómasar Friedman. Undanfarið höfum við þó ekki verið sammála í nokkrum atriðum. Hann segir innrás "réttlætanlega" en bara ekki einsog Bush-stjórnin er að vinna að málunum. Ég sé ekki "réttmætið" en virði hinsvegar skoðun hans fyrir það að hann er enginn já-maður og gagnrýnir Bush-stjórnina m.a. óspart í pistli í dag, Tell the Truth.

Norður-Karólínu búum er ekki fisjað saman. Nú eru þeir hættir að borða franskar kartöflur og borða þess í stað "freedom fries". Franskar eru líka eitthvað skildar Frakklandi og Frökkum og einsog allir góðir menn vita, þá eru Frakkar (og "gamla Evrópa") helv. aumingjar sem eru á móti stríði og vinir Saddams!

Út í alvarlegri hluti - UK citizens told to leave Iraq. Í þessari frétt segir frá því að bresk yfirvöld hafa varað alla Breta frá því að ferðast um Írak og helst forða sér frá Kúveit séu þeir þar. M.a.s. flestum sendiráðsstarfsmönnum er frjálst að flýja land á öruggari mið. Sömu sögu er að segja af Ísrael og hernumdu svæðunum. Bretum er ráðlagt frá því að ferðast um Ísrael og að koma sér frá hernumdu svæðunum "á meðan ferðaleiðir eru enn opnar".
Það er hinsvegar áhyggjuefni þegar ríkisstjórnir nota svona yfirlýsingar í hreinum pólitískum tilgangi. Það var t.d. merkilegt að stuttu fyrir fyrirhuguð mótmæli gegn stríði í Bandaríkjunum var hættuástandið hækkað í "appelsínugult ástand". Daginn eftir að mótmælin voru gengin yfir var aftur komið á "gult ástand", m.ö.o. ekki yfirvofandi hætta ríkjandi lengur. Ekki það að ég sé að segja að þetta sé eitthvað áróðursbragð. Aðeins að þegar svona viðvaranir eru notaðar í pólitískum tilgangi grefur það undan trúverðugleika þeirra - og þeirra sem gefa þær út.
Fyrirboði um að styttist í innrás? Erfitt að neita því.

Krugman & Kristof

Í gær birtust tveir ágætir pistlar í NYT eftir Paul Krugman og Nicholas Kristof.
Krugman segir m.a. í Behind the Great Divide:

Most people, though, get their news from TV — and there the difference is immense. The coverage of Saturday's antiwar rallies was a reminder of the extent to which U.S. cable news, in particular, seems to be reporting about a different planet than the one covered by foreign media.

What would someone watching cable news have seen? On Saturday, news anchors on Fox described the demonstrators in New York as "the usual protesters" or "serial protesters." CNN wasn't quite so dismissive, but on Sunday morning the headline on the network's Web site read "Antiwar rallies delight Iraq," and the accompanying picture showed marchers in Baghdad, not London or New York.

Kristof, sem verður að teljast ansi "líberal" í flestum málum, byrjar pistlinn Mr. Bush's Liberal Problem með orðunum:

Lesa áfram

Írska ævintýrinu lokið?

Athyglisvert: Ireland, Once a Celtic Tiger, Slackens Its Stride

Egypska afstaðan

Í egypska dagblaðinu Al-Ahram birtist fyrir helgi leiðari eftir Ibrahim Nafie, ritstjóra þess. Nafie er náinn Múbarrak forseta og er leiðarinn sagður endurspegla afstöðu epyskra stjórnvalda.
Al-Ahram kemur út vikulega á ensku og birtist leiðarinn þar: Courting self-destruction?
MEMRI er búin að þýða leiðarinn sem birtist í arabísku útgáfunni yfir á ensku. Reyndar birtir MEMRI aðeins hluta af leiðaranum en þeir virðast ekki alveg identical. Það er þó greinilega að þetta er sami leiðarinn að því leyti að boðskapurinn er sá sami.

The price of war is horrendous and it is paid by all. But Saddam does have the power to keep it at bay. He can stop toying with the fate of the Iraqi people, cooperate fully with the UN and give specific answers to questions concerning the whereabouts of the chemical and biological weapons Washington knows are in Baghdad's possession. The final decision rests with him.

Egyptar hafa talað fyrir "útlegðarhugmyndinni", ásamt fleiri þjóðum og eru þessir leiðarar í samræmi við hana. Þarna er þó ábyrgðin sett í hendur Saddams með skýrari hætti en maður hefur séð hjá flestum öðrum arabískum leiðarahöfundum. Fókusinn er settur á hann, hann verði að víkja og forða heiminum frá stríði.

Bandaríski herinn grunnur að trúarbrögðum: Jon Frum Cargo Cult

Alltaf lærir maður eitthvað nýtt. Á Kyrrahafseyjalýðveldinu Vanuatu, nánar tiltekið á eyjunni Tanna tilheyrir nokkur hópur fólk svokölluðum Jon/John Frum Cargo Cult(hluti af 15% íbúanna sem tilheyra "óhefðbundnum trúarbrögðum" en á eyjunni búa 200 þús. manns) [1].
Cargo Cult er hugtak innan mannfræðinnar sem er skilgreint eitthvað á þessa leið:

Lesa áfram

Aðgangsmiðar í miðborgina

Þetta er helv. magnað:
Driving in London Is Pound Foolish
London wakes up to congestion charge
Livingstone predicts 'difficult few days' as congestion charge begins
Protests but no chaos as road charge begins
How the congestion charge works
Why Ken's charge will do damage for years to come
Nú kostar £5 að fá að aka um miðborg Lundúna í einkabíl. Eftir tíu á kvöldin tvöfaldast gjaldið. Þetta á að minnka umferð um 10-15%. Sektin fyrir að svíkjast undan gjaldinu er £120. Blurry'ell!

Heimspeki Peters Singer

Að sjálfsögðu leið ekki á löngu að ég var búinn að lesa greinina Unspeakable Conversations. Þrátt fyrir að hafa lofað sjálfum mér að forgangsraða rétt, svona er þetta.
Þessi grein er mjög áhugaverð og vekur upp mjög athyglisverðar spurningar. Allt frá universal spurningunni hvort fólk sem maður allt að því fyrirlítur fyrir skoðanir sínar eigi að vera "þaggað niður" og sniðgengið í umræðu eða skorað á hólm í opinni umræðu og rökræðu yfir í spurninguna sem Peter Singer hefur sett fram og annaðhvort setur fólk í vanda að svara eða vekur með því hroll.


Lesa áfram

Sunnudagur

Leiðinlegasti dagur vikunnar. Eitthvað til að blaða í með kaffinu, meðan veðrið herjar á gluggann:
The Price We Pay: tveir sérfræðingar meta kostnaðinn við innrás í Írak, 127-682 milljarða dollara.
Peking Duct Tape: Friedman hefur skrifað nokkra pistla undanfarið sem ég hef ekki verið sammála, en þarna kemur hann með góðan punkt, hvers vegna eru Kínverjar ekki að beita sér meira í diplómatískum þrýstingi á Saddam og Kim?
The Venus Trap: Dowd - "The secretary of state had said the Security Council session with Hans Blix and Mohamed ElBaradei would be "the moment of truth" for Iraq. But it turned into the St. Valentine's Day massacre of America."
Annars þoli ég ekki að hafa svona tight schedule. Mig langar t.d. að lesa urmul af (oft á tíðum mjög löngum) greinum. Einsog t.d. þessa: Unspeakable Conversations. Ég ætla hinsvegar ekki að gera mér það, sem ég hef gert alltof oft í vetur, að lesa sunnudagsblað og magasínið í New York Times fram undir mánudagsmorgun, þegar ég hef ekki komist í að lesa það fyrr en seint á sunnudagskvöldi. Svefn er bara of verðmætur þessa dagana.

Síðasta vika var ansi strembin, ekki var kvef og hausverkur að bæta það. Var veikur um síðustu helgi og í upphafi vikunnar. Barðist svo við hausverk með tilheyrandi einbeitingarleysi þegar ég þurfti á allri einbeitingu á að halda. Setti persónulegt met í paratabsáti.
Á föstudaginn náði ég að klára tölfræðiverkefnið sem ég vann í vikunni og hljóp upp á skrifstofu að skila. Var tveimur mínútum of seinn að skila (var að drífa mig svo mikið á milli hæða að ég hljóp óvart einhvern saklausan tölvunarfræðinema niður á göngunum). Þarf að semja við kennarann um afslátt á frádráttinn fyrir að skila of seint.
Eftir að hafa komið að lokuðum dyrum á skrifstofunni dreif ég mig inn í Samskip í vísindaferð. Þetta var ein besta vísindaferðin sem ég hef farið í og var fólk svo áhugasamt með spurningar í fyrirlestrinum að tíu mínútur fóru í spurningar áður en sá sem flutti fyrirlesturinn um fyrirtækið gat byrjað á glærunum sínum. Samskip komu vel út úr þessu sem áhugavert fyrirtæki í hraðri uppbyggingu.
Svo fór ég heim og mig snyrti, um fötin skipti og fór svo í Valintínusarpartý til Bjarna&Unnar. Það var fínt. Fór reyndar að spá í hvort ég væri á góðri leið að verða einn af þessum óþolandi mönnum sem tala sífellt um vinnuna sína, þar sem ég einhverra hluta vegna þurfti að þreyta fólk á tali um markaðssetningu bjórtegunda (þó ég sé ekki að markaðssetja neinn bjór, þá er makaðsfræði það sem ég er hugsa mest um þessa dagana).
Hvað um það, ég lét hjartalagaða dópið alveg vera í partýinu og komst klakklaust heim til mín og steinsofnaði um leið. Í gær kom ég svo ýmsu í verk, þó nær engu af því hafi verið það sem ég ætlaði mér að koma í verk um helgina. Svona er þetta.
Í gær hafði líka Ármann pjakkur samband við mig. Lét mig vita að ef einhver ókunnug stelpa hringdi í mig, þá væri það líklegast vegna þess að hann hafi látið hana hafa símanúmerið mitt. Að vonum brást ég ekki vel við þessari framtakssemi hans í match-making tilraunum hans. Stelpan hefur hinsvegar ekkert hringt... sem ég veit ekki hvort er gott eða slæmt :\
Í dag er ég svo að reyna að ráðast á verkefnalistann. Hef svo verið enn duglegri að muna eftir hlutum sem vantar á listann, þannig schedulinn er að verða vel útfylltur.
Svo ætlaði ég mér að fara á framhaldsnámskeið í arabískunni í mars og apríl (sem nær fram í fyrri prófavikuna) og verður það frekar strembið, svo framarlega sem ég ætla að taka þetta alvarlega og nýta þetta námskeið almennilega. Ég var líka að taka það saman í huganum að það stefnir í að þetta Mið-Austurlanda hobbý mitt er búið að kosta mig circa 100 þús. kall síðasta árið. Eins gott að maður á sér ekki mörg hobbý.
Það verður þó ekki annað sagt en að ég sé að mestu upptekinn við áhugaverð verkefni þessa dagana. Þannig nóg af blaðri, back to work!

"Við segjum fréttir"

Ég var að fletta Fréttablaðinu í dag.
Þar segir m.a. frá tveimur dómum. Maður fékk 15 mánuði fyrir nauðgun á Eldborgarhátíðinni. Annar fékk tveggja ára dóm fyrir að smygla 30 kg. af hassi (tveir fengu minni dóma fyrir aðild, einnig voru tveir Spánverjar dæmdir í 3 ára fangelsi í Barcelona).
Jón Axel er víst hættur hjá Norðurljósum. Hann er að læra viðskiptafræði í HR, þó sagt sé í fréttinni að hann stundi sitt nám við HÍ (algjört aukaatriði, en samt).
Tannlæknar eru hættir að hafa bakvakt á nóttinni. Þetta er fréttir fyrir mér. Ég hef aldrei heyrt það fyrr að tannlæknir séu með vakt á nóttinni.
Einhver amerísk kona var dæmd fyrir morð á manni sínum. Hún ók yfir hann þegar hún komst að því að hann hélt fram hjá. Hún sagði hafa viljað valda honum "andlegum þjáningum"... ha?


Lesa áfram

Kynlífslyf fyrir konur

Skv. frétt á BBC-vefnum eru menn að þróa kynlífslyf, ekki ósvipað Viagra.
Grundvallarmunurinn á þessum tveimur lyfjum er þá sá að á meðan Viagra hefur áhrif á kynfæri karlanna, þá hefur "kvennalyfið" áhrif á heila konunnar.
Segir þetta ekki allt um muninn á kynjunum :-)

Útlegðarhugmyndin

But top Jordanian officials say they are pushing for incorporation of the idea in any new resolution on Iraq by the United Nations Security Council — not so much because they believe Mr. Hussein will accept it, but because they are almost certain he will not.
These officials, who declined to be further identified, said that by rejecting a formal offer of exile from the top body of the United Nations, Mr. Hussein would isolate himself from other senior Iraqi leaders, thus increasing the chances of a move to kill or overthrow him.

Jordan Pressing U.S. to Offer Exile to Hussein
Mæli með þessari frétt til lestrar.

Osama, Írak og allt það

Í dag skrifa Thomas Friedman og Maureen Dowd pistla í NYT.
Friedman skrifar m.a.:

France, China and Russia have to get serious, but so do we. The Bush talk that we can fight this war with just a "coalition of the willing" — meaning Latvia, Lithuania and Estonia — is dangerous nonsense. There is only one coalition that matters to the average American and average world citizen. It is one approved by the U.N. and NATO. We may not be able to garner it, but we need to be doing everything we can — everything — to try before we go to war.

Reyndar finnst mér pistill Maureenar mun skemmtilegri í dag.
Hún segir m.a.:

In the past, Condi Rice has implored the networks not to broadcast the tapes outright, fearing he might be activating sleeper cells in code.
But this time the administration flacked the tape. And Fox, the official Bush news agency, rushed the entire tape onto the air.
So the Bushies no longer care if Osama sends a coded message to his thugs as long as he stays on message for the White House?
To get Saddam, the Bush administration is even willing to remind the American public that it failed to get bin Laden. Its fixation on Saddam seems to have blinded it to the possibility that Osama might be perversely encouraging America in this war.
The administration and Al Qaeda both have a purpose for invading Iraq, and both want a regime change.

Maureen er ein fárra kvenna sem skrifa lipra pistla um heimsmálin. Hún hefur skemmtilegan stíl, bland af kaldhæðni, ímynduðum "leikþáttum", stórorðum yfirlýsingum og hæfilegri ósvífni. Einsog t.d. þessi pistill sem hefst á orðunum: "Osama bin Laden came to the rescue of George W. Bush yesterday."

Nýtt land

Í dag hittumst við Þórir og borðuðum saman. Síðan skuttlaði ég honum í Bókhlöðuna og kíkti inn með honum. Erindið var að leita að heimildum fyrir heimildaritgerð sem hann er að skrifa um sem snertu Vilmund Gylfason. Fórum á Þjóðdeildina og Þórir fann einhver laganúmer (eða eitthvað) sem hann var að leita að í Löglegt en siðlaust, þeirri stórgóðu bók Jóns Orms, en á meðal fletti ég í gegnum Nýtt land, tímaritið sem Vilmundur og fleiri gáfu út haustið 1981 (eftir "Alþýðublaðsdeiluna").
Nema hvað, það sem mér fannst mjög merkilegt við að fletta þessu rúmlega 21 árs gamla blaði var að megnið af greinunum höfðuðu til mín. Þarna voru, fyrir utan sagnfræðilegar greinar Vilmundar um m.a. Martein Lúther og Héðinn Valdimarsson, greinar um Afganistan, Íran, klofninginn í Sjálfstæðisflokknum, lýðræði (eða öllu heldur lýðræðisleysi) í verkalýðsfélögum... mestallt greinar sem er nú, 21+ ári seinna, áhugavert að lesa í ljósi sögunnar.
Það sem var rangt með spánna um Afganistan var að stríðið þar var ekki Víetnam 2 heldur miklu verra. Greinarnar um Khomenei (Kómení einsog það var skrifað í blaðinu) væru áhugaverðar fyrir mig að lesa, ekki síst grein Vilmundar þar sem hann ber hann saman við Martein Lúther.
Ég ætlaði alltaf að kíkja í þessi blöð fyrir tæpum tveimur árum síðan en ekkert varð úr því. Ég á hinsvegar örugglega einhvern tímann eftir að kíkja í þetta við tækifæri.
Sem minnir mig á það, af hverju er ekki fyrir löngu búið að gera sjónvarpsþátt um ævi og baráttu Vilmundar?? Þetta er einhver litríkasta persóna íslenskra stjórnmála á 20. öld. Ein bók, bók Jóns Orms, hefur verið skrifuð um hann (1985) og ein BA-ritgerð við sagnfræðiskor árið 1997, eftir því sem ég kemst næst. Það er kannski eina vonin að Hannesi Hólmsteini detti í hug að gera þátt um hann.

Wax away

Ótrúlegt hvaða (mismerkilegu) vitneskju maður kemst að með því að hlusta á BBC World Service.
Í dag datt ég inn í einn af uppáhaldsþáttunum mínum á BBC, Everywoman (á heimasíðu þáttarins má hlusta á hann á með Real Player). Eitt umræðuefnið þessa vikuna var

[...] we examine why so many women around the world are obsessed with hair removal...from the Brazilian bikini wax to the hair removing parties of Dubai...we go in pursuit of the perfect way to shave your body!

Jebb. Talað var um sögu háreyðingar kvenna, hvaða konur stunda þessa iðju og enn frekar hvaða konur stunda hana ekki. Rætt er við amerískan prófessor sem gerði könnun á þessu og hún segir frá niðurstöðum sínum... þið verðið að hlusta á þáttinn til að komast að þeim:) [Þessi hluti þáttarins byrjar á 10. mínútunni]
Rætt er við konu í Dúbaí í Sameinuðu arabísku furstadæmunum. Hún segir frá því hvernig heljarinnar ritual er í kringum það viku fyrir brúðkaupið að haldið er "hair removing party", þar sem konurnar í fjölskyldunni koma saman... siður sem þið skuluð bara kynna ykkur með að hlusta á þáttinn :)
Skv. sömu Dúbaíju eru karlar þar farnir að snoða sig á prívatstöðum en þá með aðstoð konunnar en ekki í partýum.

Um daginn var sýning á afraksri kúrs sem var samstarf HR og LHÍ. Þar hafði einn hópurinn gert línu "skapalóna" fyrir konur og vakti það næga athygli til að rata á síður Orðlauss - kvenkyns tímarits.
Sértakar stofur veita konum (og sumar körlum) þessa snyrtingarþjónustu, líkt og hefðbundnar stofur þjónusta fólk um klippingu. Sums staðar er þetta fínn bissniss.

Skemmtilegt umræðu, finnst ykkur ekki? Allavega, alltaf lærir maður eitthvað nýtt með því að hlusta á BBC!

Amerísk aðstoð 2004

Skv. þessari frétt MET er þetta meðal þess sem plön Bush-stjórnarinnar um erlenda aðstoð fyrir árið 2004 kveða á um (engan veginn tæmandi listi, aðeins valið úr það merkilega, heildarfjárhæðin er $28,5 milljarðar):

• Ísrael: $2,1 milljarður í hernaðaraðstoð
• Egyptaland: $1,3 milljarðar í hernaðaraðstoð
• $150 million is set aside for the Middle East Partnership Initiative which seeks to promote "democratization and good governance in the Arab world".
• Tyrkland: $200 milljónir til að hjálpa við að greiða skuldir. "The money for Turkey, which excludes military assistance, makes up 90 percent of the US aid package for all of Europe and Eurasia."
• Palestína: $75 milljónir.
• Jórdanía: $250 milljónir.
• Líbanon: $32 milljónir.
• Bahrein (sem hefur álíka tekjur per mann og S-Kórea): $25 milljónir.
• Jemen: $15 milljónir í hernaðaraðstoð (2m. í fyrra).
• $20 milljónir til friðargæslu á N-Írlandi og Kýpur.
• Íraska stjórnarandstaðan fékk $25 milljónir í ár og í fyrra. 2004 er ekki gert ráð fyrir einu einasta centi. Vísbending?
• Afganistan: $150 milljónir í byggingu infrastrúktúrs.
• Pakistan: $200 milljónir.
• Baráttan gegn AIDS/HIV: $450 milljónir.
• Baráttan við S-Amerísk "anti-drug programs": $731 milljónir.

Það var og. Ef einhver aðstoð hefur verið veitt til prógramma sem er styðja frelsi kvenna til fóstureyðinga, þá er það alveg örugglega mistök og verða mjög líklega leiðrétt um leið og þau komast upp.

Fóstureyðingar í Bandaríkjunum

Algjör skyldulesning fyrir áhugasama í 3ja vikna gömlum Economist: The war that never ends (aðeins opið áskrifendur á netinu)

Spakmæli dagsins

"Ef þú ert prestur, þarftu að geta messað yfir fleirum en kórnum."

Hr. Hnerri

Ég er búinn að vera fullur af kvefi um helgina og það virðist vera að ágerast frekar en hitt :-(
Kannski ég ætti að sætta mig við að ég sé veikur, en ekki bara þykjast og vera að vinna á fullu. Ég er búinn að vera að síðan 8 í morgun. Fór í próf í Markaðsfræði 2 og gekk það eins við var að búast. Kunni (að því er mér a.m.k. fannst) bókina utanað enda stutt og ansi skemmtileg bók.
Svo er ég búinn að vera að vinna að verkefnum hérna heima síðan í morgun og má ekkert vera að því að leika aumingja með kvef. Nóg að gera þessa dagana, enda febrúar og mars ein allsherjar törn, og svo tekur prófatörn við þar á eftir.
Því situr Hr. Hnerri bara með sveittan skallann og hamrar á tölvuna.

Nokkrar MEMRI-greinar

Eitt nytsamlegasta tæki okkar amatöra til að fylgjast með Mið-Austurlöndum er MEMRI-stofnunin. Alveg nauðsynleg fyrir okkur sem tölum hvorki né lesum arabísku.
Fyrir nokkrum dögum kom samantekt á umræðunni í arabískum fjölmiðlum um Columbiu-slysið. Að vonum voru ummælin á tvo vegu. Annars vegar tjáðu "hófsemdarmenn" samúð sína vegna láts vísindamannanna. Sumir tilgreindu sérstaklega samúð sína með aðstandendum amerísku vísindamönnunum og Indverjans sem lést og sumir sögðu ísraelska orrystuflugmanninn, Ilan Ramon, mega fara til helvítis síns vegna. Að vonum hlakkaði í öfgamönnum á borð við Abú Hamza í London.
Arab Media Reactions to the Columbia Space Shuttle Disaster (1) og (2)

Fyrir nokkru birtust þrjár greinar hjá MEMRI, þar sem umræðan um kjarnorkuáform Egypta var rakin: Egypt Rethinks Its Nuclear Program (1) (2) (3)
Athyglisvert að lesa þessa greiningu á umræðunni og þá sérstaklega rökin sem beitt er af þeim sem vilja sjá Araba koma sér upp kjarnorkuvopnum.

Viðbót: Nýjustu fréttir af máli félagsfræðiprófessorsins Saad Eddin Ibrahim í METimes.

Guernica

Bakgrunnur er nokkuð sem skiptir bandaríska ímyndarráðgjafa miklu máli, bakgrunnurinn þegar einhver heldur ræðu.
Um daginn var Bush að flytja ræðu um efnahagsástandið og var, minnir mig, í vörugeymslu flutningafyrirtækis þegar hann flutti ræðuna. Í bakgrunninn voru stæður af kössum með áletruninni "Made in USA".
Glöggir sjónvarpsmenn sáu þó á nokkrum kössunum að búið var að mála yfir áletranir (í eðlilegri stærð en þessar risa "Made in USA"-áletranir) en öðru hafði það gleymst. Á kössunum stóð nefnilega "Made in China".

Colin Powell flutti ræðu í vikunni í Öryggisráðinu, einsog frægt er orðið. Að því tilefni var Guernica Picassos hulin, þar sem hún þótti ekki við hæfi sem bakgrunnur. Einsog allir ættu að vita var Guernica máluð af Picasso eftir að flugher Hitlers hafði gert loftárás, Franco til framdráttar í borgarastyrjöldinni, á baskneskt þorp. Um sextán hundruð borgarar féllu og voru þetta fyrstu loftárásirnar af þessum kaliper sem Evrópa varð vitni að.
Mynd af öskrandi borgurum og skelfingu að hætti Picassos þótti ekki viðeigandi bakgrunnur fyrir ræðu Powells.
Maureen Dowd fjallaði um þetta pistli í vikunni - og rifjar m.a. upp hvað varð til þess að John Ashcroft fór að klæða styttur í dómsmálaráðuneytinu í klæði: Powell Without Picasso

En yfir í annað (en þó tengt), myndir frá Norður-Kóreu. Ég leitaði að myndum frá Norður-Kóreu í Google og hér er nokkuð sem ég fann:
Myndir Sun-Kyung Yi (1994) og úr opinberri myndabók frá 1990
Nokkrar myndir og texti traveladventures.org
Myndir og ferðasaga eftir Taro (1996)
Myndir eftir Nick Bikkal (1997)
Myndir frá Kóreuferð eftir Jörg Heil (2000)

Hússein af Jórdaníu

Í dag eru fjögur ár liðin frá andláti Husseins konungs af Jórdaníu. Margir landsmenn sakna hans sárt og sumum þykir hálf-enskur sonur hans vera full "vestrænn" og ekki hafa nægan skilning á "fólkinu/ættflokkunum í landinu".
Abdúllah II. má hinsvegar eiga það, hann á glæsulegustu drottningu heims fyrir eiginkonu.
Jórdanía er að mörgu leyti mjög merkilegt land, í sögulegu, efnahagslegu og stjórnmálalegu tilliti. Hussein ibn Talal var þar konungur í tæp 50 ár, var 17 ára pjakkur þegar hann tók við af föður sínum sem hafði verið konungur í eitt ár en þingið lét hann víkja vegna andlegrar vanheilsu. Afi hans, Abdúllah, var emírinn af Transjórdaníu frá 1921 til 1946, þegar landið fékk fullt sjálfstæði frá Bretum og var hann þá konungurinn af Jórdaníu. Hann varði Vesturbakkann í stríðinu 1948 og fékk venjulega til föstudagsbæna í al-Aqsa moskunni í Jerúsalem. Við slíkt tækifæri í júlí '51 var hann myrtur af byssumanni. Hussein, sem var formlega gerður konungur tæpum tveimur árum síðar, rétt slapp þar sem kúla hæfði metalíu/orðu sem hann bar.
Þegar Hussein dó var hans minnst sem mikils diplómats og karismatísks leiðtoga lands síns. Hann var syrgður af mörgum. Persónulega hafði hann verið í dálæti hjá mér síðan ég var krakki og las um hann í einhverri bók. Þar var Jórdaníu lýst sem "fátæka" Arabaríkinu, þar sem engin olía finnst en samt var þar konungur sem sýndi klókindi við stjórnun og reyndi að byggja upp landið (reyndar finnst fosfór í landinu og er hann helsta tekjulindin). Myndin í þessari bók af Hussein var þar sem hann sat ásamt bedúínahöfðingjum í fátæklegu umhverfi ásamt syni sínum (Abdúllah) og virtist vera gúddí gæji. Líka nafn landsins, Jórdanía, það er eitthvað svo ljóðrænt. Ég man hvað ég var vonsvikinn þegar hann studdi Saddam í Persaflóastríðinu. Jórdanía fær helming olíunnar sem landið notar (til raforkuframleiðslu) gefins frá Írökum, hinn helminginn fá Jórdanir á sérkjörum.
Abdúllah II. hafði verið gerður að krónprinsi af föður sínum stuttu fyrir andlát hans. Fram að því hafði Hassan prins, bróðir Husseins, verið næsti erfingi krúnunnar. Nú tala sumir (eða töluðu aðallega) um að hann sé leiðtogaefni Íraks post-Saddam. Ég hef persónulega enga trú á þeirri kenningu.
Það væri kannski sniðugt að ég skrifaði einhvern tímann almennilegan pistil hérna um sögu Hashemíta-ættarinnar. Það er tvímælalaust með magnaðari fjölskyldusögum á okkar tímum.

Íslendingabók

Ég held að ég sé eini maðurinn á Íslandi sem hef ekki sótt um aðgang að Íslendingabók. Hver vegna ekki? Veit ekki. Kannski bara vegna þess að allir eru búnir að sækja um aðgang og ég vil ekki taka þátt í "ættfræðiæðinu". Kannski vegna þess að mér er nokk sama um hverjum ég er skildum og hverjum ekki. Held að fyrri skýringin sé líklegri:)
Maður er búinn að heyra ýmsar sögur af vitleysum - og nýjum uppgötvunum fólks um eigin uppruna og fjölskyldu - í Íslendingabók. Þannig komst Sigga að því að hún getur rakið ættir sínar til danskra dýralækna en ekki Norðmanna. Einhver millinöfn, fæðingardagar, brúðkaupsdagar og fleira smávægilegt voru vitlaus hjá hinum og þessum og þar fram eftir götunum - yfirleitt ekkert alvarlegt.
Hinsvegar finnst mér sagan hennar Ólafar slá allt út. Þið verðið bara sjálf að lesa hvað er svona spes við hana. Þetta er nú grófasta vitleysan sem maður hefur heyrt.
Miðað við þessa sögu þá ætti maður kannski að fá sér aðgang. Hver veit hvað gæti vantað eða verið vitlaust...

Ég hef aldrei skilið þennan ættfræðiáhuga þjóðarinnar. Það er þó allt í lagi, en þegar ræðan um að "allir Íslendingar eru skyldir" kemur (einsog hjá menntamálaráðherra þegar hann "opnaði" Íslendingabók.is) þá er mér öllum lokið. Það er sjálfsagt ekkert að marka mig, enda fátt sem fer meira í taugarnar á mér en þjóðernisremba á tyllidögum.
Ætterni fólk skiptir mig litlu og skyldleiki þess við mig enn minna máli. Ekki það að ég hef mjög mikinn áhuga á fólki. Ég hef bara mun meiri áhuga á því hvað fólk segir, hvað því finnst, hvað það hugsar og fyrir hvað það stendur en hverra manna það er. Það getur reyndar verið skemmtilegt þegar maður finnur tengsl á milli fólks, en sé það lengra aftur en í 3. lið skiptir slíkt litlu máli. Ég hef mun meiri áhuga á því hvaðan fólk er, hvað á daga þess hefur drifið etc. en hvort ég þekki Jón frænda þess eða hvort við séu fjór-, fimm- eða sexmenningar (voru Bítlarnir ekki fjórmenningar?). Ætli ég sé ekki bara svona mikill einstaklingshyggjumaður inn við beinið :-)

Aðeins meira um Jacko

Ég var hálf orðlaus eftir að hafa horft á þáttinn um Michael Jackson. Núna held ég að ég sé búinn að endurheimta málið :)
Ég var ekkert að grínast með að ég fékk gæsahúð þarna undir lokin. Maðurinn er svo veruleikafirrtur og virðist lifa algjörlega í eigin heimi. Þegar hann talaði um að Debbie, barnsmóðir hans, hefði "gefið" honum börnin, einsog hvert annað dót.
Hann lifir í afneitun. Hann hefur aðeins farið í "tvær lýtaaðgerðir", hann er "síungur" og mun "lifa að eilífu". Hann er grey, veruleikafirrtur, ekki heill á geði en að hluta misskilinn.
Að nokkru leyti er ég sammála þeim, m.a. Þorkeli (og flestum sem kommenta hafað við færsluna hans), sem segja Bashir hafa "matreitt" þáttinn til að þjóna sinni sýn, sínum hugmyndum um Jackson. Það liggur ljóst fyrir að MJ gengur ekki heill til skógar og ætti viðtalið eitt og sér að tala sínu máli.
Persónulega finnst mér óþægilegt að horfa upp á "uppeldisfræði" hans á börnum sínum. Sjá hvernig hann hugsar númer eitt, tvö og þrjú um sjálfan sig og enginn reynir að stöðva hann (af starfsliðinu). Þetta privacy issue hjá honum eru orðin tóm, sem sást best á heimsókninni í dýragarðinn í Berlín. Það skipti engu máli þó börnin væru næstum troðin undir af ágengum blaðasnápum. "I love the gorillas! I love the gorillas!" Ég, ég, ég.
Fyrst og fremst vorkennir maður honum - en vorkennir börnunum meira.
Varðandi þetta atriði með að hann leyfi krökkum að gista í rúminu sínu (en segist sjálfur sofa þá á gólfinu), þá leyfi ég honum að njóta vafans, þetta viðtal sannar a.m.k. ekki að hann sé pedófíll. Hann vill sjálfsagt vel en er bara því miður of ruglaður og er misskilinn fyrir vikið.
En það situr ennþá í mér hvernig hann talaði (undir lokin) um börnin einsog hver önnur leikföng. Hvað verður um þau þegar þau vaxa úr grasi? Eflaust ekkert gott, svona uppeldi getur varla endað öðruvísi en furðulega, verandi lokaður inni í einhverri draumaveröld manns á mörkum hins heilbrigða, Neverland.

Lesa áfram

Guð og Washington

Nýjasta Lexington-greinin í Economist, God and American diplomacy, tekur á ótta manna um að guð og Biblían hafi of mikil áhrif á Bush-stjórnina.

ONLY one thing unsettles George Bush's critics more than the possibility that his foreign policy is secretly driven by greed. That is the possibility that it is secretly driven by God. War for oil would merely be bad. War for God would be catastrophic: the beginning of a “clash of civilisations” that would pit Christians and Jews against Muslims.

- og áfram er haldið -

The third piece of evidence is the scariest: some right-wing Christians seem to be spoiling for a clash of civilisations. [...] Many American evangelicals believe that the complete restoration of the nation of Israel is a prerequisite for the Second Coming. Thwarting Ariel Sharon is thus tantamount to thwarting God's master-plan.

En segja svo:

A born-again president; a highly religious country; a bunch of extremist Republican stormtroopers: doesn't this all add up to a clash of civilisations? The surprising answer is no.

Svo er þrenn mistök í röksemdarfærslunni fyrir því að Bandaríkjunum sé stjórnað í nami guðs: 1) að líta á vald trúarinnar í bandarísku samfélagi sömu augum og theocratic samfélög. 2) að halda að allir heittrúarmennirnir í Bandaríkjunum hafi sömu skoðun á utanríkismálum. 3) að rugla saman áhrifum trúarinnar á "jaðarmálum" við áhrif hennar á grundvallaratriði.
Lokaniðurstaða Lexingtons er "Mr Bush is not on a crusade".

Ég verð að segja að ég er sammála því - en ég óttast hinsvegar mjög áhrif heittrúarmanna í Washington. Hvers vegna? Trúin er opíum. Ég vil síður sjá valdamestu menn heimsins útúrdópaða!

Að því sögðu, hver eru skilaboðin frá Bush til bandarískra borgara? Við skulum biðja.

Að gefnu tilefni skal það tekið fram að ég tel mig ekki til trúleysingja en ég tel trú manna, hver sem hún kann að vera, eða ekki vera, vera þeirra einkamál og hafa ekkert með opinber embætti að gera. Sérstaklega ekki í löndum sem í orði (en misvel á borði) hafa lög um aðskilnað ríkis og kirkju. Aðskilnaður ríkis og kirkju er svo annað umræðuefni en sá aðskilnaður þarf að eiga sér stað hér á landi hið fyrsta.

Sick Jacko

Það er ekki oft sem ég fæ gæsahúð af sjónvarpsáhorfi.
Þessi þáttur um Michael Jackson var hinsvegar mjög óþægilegur á að horfa - sérstaklega undir lokin.
Úff!

Traustsins verður?

Kl. 8:44 í dag:

Í kvöld er svo stefnan sett á nemódjamm, hið fyrsta síðan árið 2000. Nú verð ég í hlutverki kennarans sem allir reyna að hella fullan í partýi. Þetta verður svakalegt rokk.

Kl. 17:23 í dag:

Já, nú er kominn í mann nemófiðringur. Eftir skýrmælt bréf frá forvarnafulltrúa hef ég þó ákveðið að drekka ekki dropa af áfengum vökvum enda erslíkt ólíðandi með öllu að ábyrgir kennarar hafi slíkan ósóma fyrir framan óþroskaða nemendur sína. Í staðinn verð ég nemendum góð fyrirmyndí hvernig á að haga sér á svona stundum. blablablabla.

(Áherslur eru mínar)
Já, skyldi Óli Njáll Ingólfsson, vélritunar- og sögukennari 16-17 ára barnanna í 3. og 4. bekk í Verzló hafa verið sá eini sem Eiríka sá ástæðu til að senda "skýrmælt bréf"?
Textinn frá því í morgun virðist ekki gefa annað til kynna en að Óli Njáll sé að fara að "skemmta" sér í kvöld í hlutverki "kennarans sem allir reyna að hella fullan". Eftir að hafa fengið bréf frá forvarnafulltrúa skólans endurtekur hann greinilega innihald bréfsins. Þetta "blablablabla" undir lokin getur hinsvegar ekki skilist öðruvísi en sem höfundur textans sé að gefa í skyn að hann sé að hæðast þarna og yfirlýsing hans (um að vera "góð fyrirmynd") séu orðin tóm.
Það er gott að æska landsins er í góðum höndum...

Sexy Sadie

John Lennon samdi mjög kíminn texta um Maharishi Yogi, Sexy Sadie, söguna um dvöl Bítlanna hjá Maharishi þekkja allir amatör Bítlafræðingar. Aftur á móti kemst Maharishi í fréttirnar núna, ekki vegna hugleiðslukennslu og stjörnuvinskapar. Nei, hreyfingin í kringum hann hefur gefið út sinn eigin gjaldmiðil!
Allt um það hér: Dutch give nod to 'guru currency'

Náttúran er skrítin

Þetta er OF fyndið til að vera satt!

Egypska pundið

Einsog Sigrún í Kaíró er búin að kvarta undan, þá hefur egypska pundið hríðfallið síðustu daga.
MEMRI er alveg stórgott fyrirbæri og sendir manni uppfærslurnar í tölvupósti ef maður biður um það (sem er stór plús). Þar var fjallað um ástæðurnar fyrir þessu í gær, The Floating of the Egyptian Pound: Gamal Mubarak's Initiative.
Egypska pundið hefur semsagt verið látið fljóta, horfið frá fastgengiðstefnunni. Sama og Seðlabanki Íslands gerði fyrir tveimur árum. Ekkert er þó minnst á sjálfstæði seðlabankans egypska í þessum texta hjá MEMRI.
Skv. Bloomberg er official gengi í dag E£5,25 (var 5,5 í gær) á móti dollar. Einsog Sigrún bendir á er það hinsvegar ekki endilega gengið sem Egyptar geta keypt dollara á, þegar leita þarf annað en í bankana.
Engu að síður, egypska pundið hefur fallið um tæp 20%. Mikil viðskipti voru á fjármálamörkuðunum í Alexandríu og Kaíró og hækkaði Hermes-hlutbréfavísitalan (sem FT kallar "broad-based") um 27% (þ.e.a.s. eftir fréttirnar fyrir helgi, m.v. gengið á sunnudag - markaðir eru opnir á sunnudögum í löndum múslima). Í dag, miðvikudag, höfðu hlutabréf lækkað aftur að hluta en hækkunin frá því fyrir helgi er engu að síður 14%. FT vitnar í einn sem segir, "What this [devaluation] did is switch the market on" og analyst hjá HSBC sem segir, "What this really means is that Egyptians see some confidence in their own market. They are using the stock market as a hedge against the decline of their pound-denominated assets." Um væntanlegt stríð í Írak segir hann, "I don't expect to see much capital flight. Obviously there will be a hit to tourism but it should be fairly short-lived, as was the case post-September 11. Assuming no bombs are dropped in Cairo, Egyptians are not suddenly going to view their country as a war zone."
Við skulum vona það! (tilvitnanir fengnar úr frétt FT: Egypt buoyed by floating pound)

Krókur á móti bragði

Svo virðist sem klerkurinn með krókinn, Abú Hamza, verði nú mögulega hrakinn frá Bretlandi. Margir yrðu dauðfegnir að losna við þenna fanatíker en hann hefur fram að þessu fengið að vera tiltölulega óáreittur í Finsbury Park moskunni. Nú hefur "Charity Commission for England and Wales" vikið honum úr starfis sem iman í Finsbury Park. Imanar á vesturlöndum eru mun mikilvægari í öllu starfi moskunnar en í löndum múslima. Abú Hamza er sagður vera mjög karismatikur og hefur hann aflað öfgasamtökum múslima marga stuðningsmenn.
Abú Hamza er líklegast frægasti klerkur múslima á vesturlöndum (eða bara yfirhöfuð alls staðar). Hann er ekki síður hataður af múslimum sjálfum og jafnvel starfsbræðrum sínum í moskum Bretlands, þar sem stendur fyrir allt það illa sem margir sjá í trúnni og því sem henni fylgir.
Sjá frétt NYT: London Imam Is Removed as Leader of Mosque

Abdúllah II.

Í Washington Post í dag er stutt grein um stjórn Abdúllah í Jórdaníu: Pressure Builds Under Jordan's King

Vírus í boði BBC

Merkilegt. BBC sendi tölvuvírus á rúml. 10 þús. manns á póstlista hjá sér: Archers fans at risk from BBC virus

Gestafyrirlesari

Ég var óvenju lengi í gang í morgun. Var ekki kominn hingað inn í skóla fyrr en 8:45. Dyrnar voru opnar en ég fór ekki inn. Það var gestafyrirlesari utan úr bæ og af kurteisi ákvað ég að ganga ekki inn svona í lok tímans, heldur fara bara og fá mér kaffi og bíða eftir að tíminn kláraðist, það væri hvort eð er ekki nema tíu mínútur-korter eftir.
Núna er klukkan 9:50 og hann hefur ekki ennþá stoppað. Núna er líka búið að loka inn og ég sit hérna fyrir utan og læt mér leiðast, naga mig í handarbökin að hafa ekki bara farið inn fyrir klukkutíma síðan. Af hljóðunum að dæma er þetta mjög skemmtilegur fyrirlesari.
arg!
Næst veð ég bara inn.

Chicago

Ok. ég skal játa það; ég fíla söngleiki. *roðn*

Kóreskir Kasakar

Fyrir nokkru velti ég fyrir mér hvernig stæði á því að tæplega 200 þús. manns í Úsbekistan og rúml. 100 þús. manns í Kasakstan tala kóresku. (sjá)
Mig grunaði svosem að þetta hefði eitthvað með þjóðflutningaáhuga Stalíns að gera og skv. þessu áttu þeir sér stað á fimmta áratugnum.

Og talandi um Stalín, Þórir á afmæli í dag. Til hamingju!

Óþarft stríð?

Í nýjasta hefti Foreign Policy (jan/feb 2003) birtist greinin An Unnecessary War eftir John J. Mearsheimer, prófessor í stjórnmálafræði við University of Chicago, og Stephen M. Walt, "academic dean" og prófessor við John F. Kennedy School of Government í Harvard. Greinina er hægt að nálgast ókeypis á vefsíðu tímaritsins.
Þar skrifa þeir m.a.:

Lesa áfram

Rasismi og menntahroki

Margir góðir punktar hjá Þóri.

Warwick

Í dag fór ég á kynningu á University of Warwick. Kynningin var haldin á Hótel Sögu og var nokkur hópur mættur til að hlusta á kynningu á skólanum og námi í UK almennt. Held að mun fleiri hefðu mætt ef þetta hefði ekki verið á sunnudagssíðdegi heldur í miðri viku.
Warwick er einn virtasti (en jafnframt einn stærsti) háskólinn í Bretlandi en engu að síður ekki nema tæplega 40 ára gamall. Hann er staðsettur skammt frá Coventry og Birmingham, þar sem hann var reistur á "greenfield" svæði og er þar nú myndarlegur háskólabær í (að því er virðist) mjög grænu umhverfi.

Síðustu mánuði hefur Warwick verið einn af þremur háskólum sem mig langar mest til að sækja framhaldsnám í (allt breskir háskólar). Þar er jafnframt sú mastersgráða sem myndi falla einna best að því sem ég er að spá (í dag). Warwick er jafnframt eini háskólinn sem er staðsettur utan London, sem hefur mjög marga kosti í för með sér (lesist: mun minni kostnaður). Þegar þetta er allt lagt saman kemur í ljós að í raun væri Warwick líklegast besti skólinn fyrir mig. Ég hafði samt mínar efasemdir. En í dag "seldu" þeir mér skólann. Ég væri alveg til í að fara strax á morgun.
Ýmislegt getur þó breyst. Það eru líka mörg ljón í veginum. Það er aftur á móti nægur tími til stefnu, því ég þarf að byrja á að ljúka þessari BSc-gráðu minni og jafnvel fá mér aðra til. Þangað til verður Warwick alveg örugglega inn í framtíðarspánum.

ps. Þetta er alveg hreint magnað!

20. öldin

Ég verð að játa að ég finn alltaf til með vinstrimönnum þegar ég horfi á 20. öldina í Sjónvarpinu. Þessir þættir ættu frekar að heita "20. öldin með augum Hannesar Hólmsteins". Það mætti halda að hinn stjórnmáladoktorinn hafi bara lagt nafn sitt við þættina til að fá hluta af greiðslunum (og starfsbróðir hans, höfundurinn, gert það að til að skapa "trúverðugleika") en ég ætla honum það nú ekki.
Það er mjög skondið hvernig ráðherrar Sjálfstæðisflokksins eru alltaf sérstaklega nafngreindir þegar þeir gerðu eitthvað "gott" og að sama skapi vinstrimenn sérstaklega nafngreindir þegar þeir gerður eitthvað "vont".
Hannes er svosem ekki fyrstu til að skrifa Íslandssöguna með eigin áherslum. Ekki ómerkari pólitíkus en Jónas frá Hriflu mótaði söguvitund heillrar kynslóðar (og gott betur). Þessir þættir snúa svosem engum vindáttum en engu að síður eru þeir framleiddir að mestu af Sjálfstæðismönnum (framleiðandinn er t.a.m. fyrrv. ritstjóri Hamars, blaði Flokksins í Hfj.) og seldir Ríkisútvarpinu - Sjónvarpi án efa fyrir talsverðan pening. Ekkert að því - þ.e.a.s. ekkert meira en Ríkissjónvarpinu almennt séð.
Ég er alls ekki að segja að þættirnir séu slæmir. Ég hef mjög gaman að þeim. Þeir verða ekki sakaðir um að vera sögufölsun, ég er ekki að halda því fram, en áherslurnar eru oft þannig að vandræðalegt verður á að horfa. Engu að síður algjör hátíð miðað við margt annað sem frá höfundi kemur.
Hvað sem því líður þá horfi ég á þessa þætti og hef gaman að. Þeir eru skemmtilega unnir að því leyti að leitast er við að sýna ýmis gömul myndskeið til að "fanga andrúmsloft" mismunandi tímabila.
Að því sögðu er ekki úr vegi að rifja upp fimm punkta um hversu samkvæmur sjálfum sér HHG er og ritaðir voru af Friðbirni Orra fyrir nokkru.
Viðbót: Stefán Einar.com er ekki sammála. Hér má sjá hans skoðun á þáttunum (og vætanlega annarra orþadox Sjálfstæðismanna)

Geimferjuslys

Rosalegt þetta geimferjuslys. Núna rignir brotum úr ferjunni yfir Texas og stafar hætta af því út af fyrir sig.
Merkilegt að með ferjunni fórst fyrsti ísraelski geimfarinn. Það ætlar ekki af Ísraelum að ganga. M.a.s. ferð fyrsta Ísraelans út í geiminn endar með skelfingu.
Vegna þessa voru sérstaklega miklar varúðarráðstafanir gerðar í kringum alla ferð geimferjunnar. Útilokað er að þarna sé um að ræða hryðjuverk. En slysin geta alltaf orðið.
Þess má geta að í vikunni voru 17 ár frá Challenger slysinu.

Ég hálf skammast mín, en við að heyra það í fréttunum að þarna hafi verið fyrsti ísraelski geimfarinn um borð, dettur mér í hug atriði úr Mel Brooks mynd (History of the World), undir lokin, atriðið með "Jews in Space". Þar var geimskip sem var í laginu einsog Davíðsstjarnan.

Hnattvædd stríð

Í nýjasta hefti Foreign Policy er forsíðugreinin The Five Wars of Globalization. Þar skrifar Moisés Naim, ritstjóri FP, um "stríðin fimm" sem mótast af hnattvæðingunni (alþjóðavæðingunni), gegn ólöglegum fíkniefnum, ólöglegri vopnasölu, brotum á höfundarrétti, ólöglegum innflytjendum og peningaþvætti.
Hann vitnar m.a. í "Human Development Report" SÞ frá '99 þar sem fíkniefnasala er talin nema 400 milljörðum dala á ári (8% af [löglegri] VLF heimsins) sem er álíkt stærð spænska hagkerfisins.
Varðandi brot á höfundarrétti, þá vitnar Naim í forstjóra svissnesks úraframleiðanda:

"We now compete with a product manufactured by Chinese prisoners. The business is run by the Chinese military, their families and friends, using roughly the same machines we have, which they purchased at the same industrial fairs we go to. The way we have rationalized this problem is by assuming that their customers and ours are different. The person that buys a pirated copy of one of our $5,000 watches for less than $100 is not a client we are losing. Perhaps it is a future client that some day will want to own the real thing instead of a fake. We may be wrong and we do spend money to fight the piracy of our products. But given that our efforts do not seem to protect us much, we close our eyes and hope for the better."

Æ fleiri forstjórar vestrænna fyrirtækja eru farnir að taka undir þetta.

Í lokaorðum sínum segir Naim m.a.:

Beating market forces is next to impossible. In some cases, this reality may force governments to move from repressing the market to regulating it. In others, creating market incentives may be better than using bureaucracies to curb the excesses of these markets.
[...]
But society can better deal with other segments of these kinds of illegal trade through regulation, not prohibition. Policymakers must focus on opportunities where market regulation can ameliorate problems that have defied approaches based on prohibition and armed interdiction of international trade.

Áhugaverð grein fyrir áhugasama. Hægt verður að lesa hana næstu daga, þangað til 2. tbl. FP kemur út, þá held ég að hún verði ekki lengur aðgengileg á internetinu.

Free Trade Today

Fyrir nokkru lofaði ég að skrifa betri "ritdóm" og pælingar um Free Trade Today eftir Jagdish Bhagwati. Það hef ég ekki gert og nenni því hálfpartinn ekki. Mæli bara með henni fyrir áhugasama (mjög góð bók). Sérstaklega skemmtilegar pælingar um viðskiptabandalög.
Hvað um það, ég var að leita að grein eftir karlinn og rak þá augun í (örstuttan) ritdóm Foreign Affairs um bókina.