júní 01, 2003

The Incredible String Band

Ég fór á tónleika The Incredible String Band á föstudaginn í Íslensku óperunni. Reyndar hætti Robin Williamson, önnur aðal driffjöður ISB á sínum tíma að spila með bandinu í vetur og kallast það því "incrediblestringband2003" í dag. Efnið sem spilað er er aftur á móti allt saman gamalt, frá ca. '66-'74.

Mike Heron, sem var potturinn og pannan ásamt Robin í bandinu á sínum tíma, heldur utan um það í dag ásamt Clive Palmer, sem var með þeim í bandinu á sínum tíma. Clive afrekaði það m.a. á hippatímanum að dveljast í Afganistan og týndist hálfpartinn þar. Lawson Dando hefur spilað með bandinu síðan það kom aftur saman fyrir nokkrum árum og svo hefur nýlega bæst við ofurkonan Fluff, sem spilaði örugglega á ein 12 hljóðfæri á tónleikunum auk þess að syngja bakraddir. (Hér má lesa sögu ISB á síðu bandsins)

Tónleikarnir voru mjög skemmtilegir. Við Sibba vorum þarna umkringd fólki á fimmtugs- og sextugsaldri en þó mátti sjá nokkra aðra yngri tónleikagesti. Íslenska óperan er hæfilega stórt hús undir svona tónleika og skapaðist góð stemmning. U.þ.b. korterslangt A Very Cellular Song var án efa einn af hápunktum kvöldsins, enda "lokalag" kvöldins. Hef sjaldan séð nokkra manneskju brosa eins breitt og Sibbu þegar lagið tók að óma.
Bandið kom þó aftur (einsog vera ber) og tók Black Jack Davey (lagið sem var spilað í útvarpsauglýsingunum fyrir tónleikana). Þegar því var lokið ætlaði settlega miðaldra fólkið í salnum ekkert að gefa sig og var klappað og stappað í margar mínútur - en án árangurs. Greinilegt að prógrammið var búið og bandið ekki viðbúið slíkum fagnaðarlátum.

Einu vonbrigðin voru að þau tóku ekki Hedgehog's Song. Ég verð hinsvegar að lýsa aðdáun minni á henni Fluff. Hvernig hún gat spilað á öll þessi hljóðfæri, jafnvel mörg í sama laginu, var ótrúlegt. Fiðla, nokkrar flautum, slagverk og fleira... með ólíkindum.

En í stuttu máli sagt, alveg stórskemmtilegir tónleikar. Verst að nú langar mig alveg rosalega mikið til að kaupa The 5000 Spirits... og The Hangman's Beautiful Daughter.
Agust skrifaði 01.06.03 16:19 | TrackBack

Flokkun: Menning
Comments

Merkilegt! Ég fór nefnilega líka á þessa tónleika ;) Hehehe. Grasker náttlampi.

Sibs skrifaði 01.06.03 19:19

The Hangman's Beautiful Daughter er ansi góð plata en uppáhalds platan mín með ISB var alltaf kölluð trúðaplatan á mínu heimili. Þegar hún var sem mest spiluð var ég ólæs, en sá að á umslaginu var mynd af hirðfíflum og trúðum minnir mig.

Það kemur Sibbu kannski ekki á óvart að í kössum hjá foreldrum mínum eru til nokkrar Sring Band-plötur :)

Stella skrifaði 02.06.03 17:07

Ég þarf nú bara að fara að hitta foreldra þína og plötusafnið þeirra! ;)

Sibba skrifaði 02.06.03 19:41

Ólíkt jákvæðari og stilltari tónleikaumsögn hér heldur en í mogganum í gær. Hef sjaldan lesið annan eins reiðilestur. Náði samt aldrei alveg hvað það var við tónleikana sem móðgaði hæstvirtan gagnrýnandann svona herfilega.

Gunnþór skrifaði 03.06.03 13:13

Já, enda er ég mun jákvæðari og stilltari en Mogginn ;-)

Ágúst skrifaði 03.06.03 14:01

Sumt fólk (þessi gagnrýnandi) skilur ekki alveg hvað folk-music snýst um. It's not about co-ordination! It's about getting in together in the country. Það og að vera wasted. 8)

Sibba skrifaði 03.06.03 21:52

Sammála síðasta ræðumanni! :-)

Ágúst skrifaði 03.06.03 22:09

Communism has nothing to do with love. Communism is an excellent hammer which we use to destroy our enemy.

Nardo Abby skrifaði 20.01.04 04:27

Þetta "spam-komment" hér að ofan, sem er víst nýjasta leiðin til að gera okkur tölvulífið leitt (einsog eilífur ruslpóstur sé ekki nóg!), er bara svo fyndinn á súrrealískan hátt að ég ætla að leyfa því að standa.

(Tók vísunina á síðuna sem þetta á að auglýsa en leyfi textanum að halda sér.)

Ágúst skrifaði 20.01.04 15:50