júní 09, 2003

Reiðtúr

Í kvöld fórum við pabbi ríðandi marghesta inn í Kópavog að sækja hest. Ferðin gekk ágætlega, nema hvað úr varð að ég fór á einhverjum hesti sem er í pössun hjá okkur. Gott og vel, þegar ég vissi að hann var síðast hreyfður s.l. haust útskýrðist ýmislegt.
Eftir reglulega vitleysu einsog neita að láta að stjórn, reyna að rjúka upp í fjall o.fl. tókst að láta hann hlýða. Þá komu í ljós tiltækar gangtegundir svona fyrst í stað: fet, brokk og stökk. Þannig gekk þetta fyrsta hálftímann. Eftir að hann fór að mýkjast aðeins varð hann betri og betri. Aftur á móti neitaði hann að tölta nema það hallaði aðeins undan fæti. Þá var líka nóg í hann spunnið. Ótrúlegt hvað hægt er að eyðileggja með að láta fólk sem kann greinilega ekkert fyrir sér brúka hesta og láta þá svo standa allan veturinn.
Engu að síður náði hann að fara ágætlega í taugarnar á mér, þegar helv. truntan hlýddi mér ekki og ýmist brokkaði eða stökk einsog fáviti. En við komumst á áfangastað og klárinn alveg búinn að fá nóg af mér og ég af honum.
Þá var komið að því að ríða aftur heim og varð úr að ég tæki nýja hestinn. Átti hann að vera, ólíkt hinum, með meira en nóg af vilja og enginn kerlingahestur. Það var svo sannarlega rétt, því eftir örstutta stund fór ég af baki, eftir að helv. truntan var búinn að æða út um víðan völl og gera u.þ.b. ekkert af því sem ég sagði honum. Varð ég þá nokkuð mikið illur (helv. truntan hlýddi mér ekki) og lét hann aðeins heyra það. Nei, hestar skilja ekki mannamál en þeir skilja yfirleitt þegar þeir eru skammaðir, sérstaklega af mjög reiðum mönnum. Þolinmæðin alveg búinn hjá mínum og búinn að fá nóg af þessum andsk. fíflagangi. Nenni ekki að ýmist reyna að berja áfram einhverjar truntur eða hanga á baki meðan þær æða yfir lúpíunubreiðurnar. Djö. var ég pirraður á þessari stundu.
Þannig ég tók bara nafnlausa hestinn og reið honum heim, sem var ágætt. Hann var reyndar svo uppgefinn eftir ferðina þegar heim var komið að hann ætlaði ekki að hafa sig í að velta sér fyrst. Enda riðum við alltof hratt en það er svona þegar menn eru með fjóra til reiða.
Ég er líka alveg ágætlega þreyttur eftir átökin og nokkuð ljóst að ég mun hreyfa hvoruga truntuna af þessum sem ég prufaði í dag. Og þó, kannski þennan fyrri en þennan nýja nenni ég ekki að standa í að reyna að tjónka við. Hestar eru alveg einsog fólk, suma finnur maður bara um leið að maður þolir ekki. En nóg um það. Tæplega tveggja tíma reiðtúr, sem hefði alveg mátt vera ánægjulegri.
Agust skrifaði 09.06.03 23:24

Flokkun: Daglegt líf
Comments

hahahahha ég alveg sé þig fyrir mér, sótrauðan í framan af reiði, öskrandi og gargandi á "helvítis truntuna" híhíhí :P

Vera skrifaði 10.06.03 12:05

"lúbíunubreiðurnar"?

Ég verð að játa það að ég hef ekki hugmynd um hvað það er.

Sibba skrifaði 14.06.03 14:01

Ok. lúpínur eru víst með pé-i, ekki bé-i. Einnig til í íslensku máli sem "úlfabaunir" skv. Orðabók Menningarsjóðs.

Búinn að leiðrétta stafsetninguna :)

Ágúst skrifaði 14.06.03 21:06