Agust Flygenring - semsagt.net

Just a Sweet Transvestite With an Umbrella

Ég braut reglu í dag sem ég reyni yfirleitt að fylgja. Ég fór út í rigninguna. Ég er lítið fyrir rigningu. Sérstaklega þegar það rignir einsog helt sé úr fötu einsog í dag.

Ástæðan var Gaypride og Ikea. Fór á skrúðgönguna niðri í bæ (að sanna víðsýni og frjálslyndi mitt) vopnaður regnhlífinni minni tryggu. Sá ekki mikið enda Laugavegurinn troðinn fólki með regnhlífar.

Íslendingar hafa engan regnhlífa-kúltúr. Kannski það sé veðráttan, rigning þýðir yfirleitt rok á Íslandi, en maður er yfirleitt litinn hálfgerðu hornauga þegar maður spókar sig um með regnhlíf. Ég vil reyndar halda því fram að þetta sé öfund í niðurrigndu fólki en það er annað mál.
Þegar Íslendingar koma svona saman niðri í bæ á sumrin þykir hinsvegar í lagi að vera með regnhlíf. Þá er líka viðbúið að einhverjar munu laskast og sumir verða sárir. Fólk virðist einfaldlega ekki gera sér grein fyrir því að það er með stóran skerm yfir höfði sínu og annarra. Kannski það sé svipað með þetta og unga og óreynda ökumenn, fólk sem er að taka sín fyrstu skref með regnhlíf er hættulegt. Ekki bætir það að regnhlífar á Íslandi virðast vera með eindæmum stórar. Hægt að koma heilu stórfjölskyldunum undir sömu regnhlífina. Þær eru líka flestar merktar með einhverju lógói. Hvítar þjóðhátíðar-regnhlífarnar frá 50 ára afmæli lýðveldisins eru algengar, sumar eru merktar Listahátíð og nú bar nokkuð á Gaypride-regnhlífum, sem voru skemmtilega litskrúðugar innan um allar hinar. Mín regnhlíf er nú bara plain, svört, compact sized eins manns regnhlíf.

Eftir að skrúðgangan var farin hjá kom ég við í Geisladiskabúð Valda, sem ég hef ekki gert í alltof langan tíma. Þar varði ég góðum klukkutíma og eftir mikinn niðurskurð kom ég út með sex diska (og eina plötu) með Bob Dylan, Velvet Underground, Nick Drake (2), Frank Sinatra og John Lennon. Þrjá af þessum diskum átti ég reyndar fyrir á digital formi, ég kann aftur á móti betur við að eiga þá á réttu formatti.

Ikea hefur alltaf verið búð sem ég hef fílað. Nú hafði ég hinsvegar ekki komið þangað í nokkra mánuði þangað til í dag. Ég hafði aldrei áður tekið eftir því en fólkið í búðinni var af tveimur sauðahúsum: a) ung, hamingjusöm pör að hefja búskap og b) fjölskyldufólk. Fílaði mig sem einiber í helvíti og setti því hraðamet og brunaði í gegnum búðina, keypti tímaritakassana sem mig vantaði en fann ekki hitt sem ég leitaði að.

Ég keypti líka skóhorn, þar sem næstum datt um körfuna með þeim. Kom við hjá Kristófer á leiðinni heim og gaf honum það. Hvernig hægt er að lifa án skóhorns skil ég ekki. Nú þarf ég ekki að setja skóhornaleysið heima hjá honum fyrir mig í framtíðinni þegar ég fer í heimsókn til Álftamýrarbóndans. Mér þykir bara of vænt um skóna mína til að nota ekki skóhorn!

Í kvöld horfði ég síðan á Rocky Horror Picture Show. Viðeigandi mynd í dag. Hafði ekki séð hana í nokkur ár og verð að segja að hún var jafnvel betri en í minningunni. Tim Curry er magnaður sem Frank-N-Furter og Meatloaf á hreinlega einhverja allra flottustu innkomu kvikmyndasögunnar - kemur, sér, syngur...og er drepinn!

Á eftir myndinni voru viðtöl við aðstandendur myndarinnar og meðal þess sem þar kom fram var að þegar söngleikurinn var settur upp í L.A. mættu margar stjörnur að sjá hann aftur og aftur, m.a. Keith Moon. Vissu leikararnir alltaf þegar hann var væntanlegur, því þá biðu hans níu kampavínsflöskur.

Tónlist dagsins hefur verið í boði Velvet Underground að mestu.

Gætið ykkar á myrkrinu og góða nótt.
Agust skrifaði 10.08.03 01:54

Flokkun: Daglegt líf