Agust Flygenring - semsagt.net

Sverrir les vitlaust eina ferðina enn

Hleðsla dagsins er áhugaverð. Þar fjallar Sverrir Jakobsson um grein Fouad Ajami í Foreign Policy.
Hann rakkar niður greinina. Ég verð hinsvegar að segja að ég greinilega skildi ekki greinina á sama hátt og SJ. Hann segir t.d. Ajami ekkert skilja í hatri Jórdana á Bandaríkjunum. Ef maður athugar hinsvegar texta Ajamis stendur þar:

In the scheme of Jordan's neighborhood, the realm is benign and forgiving, but the political life is restrictive and tight. When talking about the United States, Jordanians have often been talking to their rulers, expressing their dissatisfaction with the quality of the country's public life and economic performance. A pollster venturing to Jordan must understand the country's temper, hemmed in by poverty and overshadowed by more resourceful powers all around it: Iraq to the east, Israel to the west, and Syria and Saudi Arabia over the horizon. A sense of disinheritance has always hung over Jordan. The trinity of God, country, and king puts much of the political life of the land beyond scrutiny and discussion. The anti-Americanism emanates from, and merges with, this political condition.
(Copyright: Foreign Policy 2003)

M.ö.o. skilur Ajami, sem er af líbönsku shítaættum, hatur Jórdana. Hann vill hinsvegar meina, að ég tel réttilega, að hatrið í garð Bandaríkjamanna sé ekki aðeins beint að Bandaríkjunum, heldur birtingarform gremju og vonbrigða vegna (m.a.) skorts á pólitísku frelsi og efnahagslegri velmegun.

Niðurstaða greinarinnar er líka þessi (í örstuttu máli): Bandaríkjamenn munu verða hataðir og þeim kennt um allt sem illa fer í heiminum, sama hvað þeir gera. Schröder keyrði ekki á hálfgerðum anti-ameríkanisma af hatri á Bandaríkjunum, heldur vegna þess að það tryggði honum sigur. Frakkar hata ekki Bandaríkjamenn, þeir þjást í mesta lagi af minnimáttarkennd í garð "stórveldis heimsins". (Kannski þetta gagnkvæma "hatur" sé svipað og að sumt fólk þolir ekki hvort annað því það er of líkir karakterar.) Jórdanir hata ekki Bandaríkjamenn, þeir e.t.v. öfunda þá sumir hverjir. Þeir fá ekki að gagnrýna þá sem eiga sökina á ástandinu í landinu, heldur aðeins Bandaríkjamenn og Ísraela. (Thomas Friedman orðaði það ágætlega í vikunni þegar hann vitnaði í Palestínumann á háskólaaldri. Sá var tilbúinn til að láta lífið fyrir málstaðinn ef Ísraelar dræpu Arafat. Hann átti sér hinsvegar þann draum heitastan að fá að læra verkfræði í Háskólanum í Memphis.)
Agust skrifaði 03.10.03 19:46 | TrackBack

Flokkun: Mið-Austurlönd , Stjórnmál