Agust Flygenring - semsagt.net

Gaman að þér Ágúst. Einn daginn prísarðu hollenskt kerfi þar sem hið opinbera styður og styrkir kynlífskaup ákveðins hóps þjóðfélagsþegna og hinn daginn skrifaðu um kynlífsþræla. Réttlætingin fyrir hollenska kerfinu er væntanlega einhvers konar afbrigði af þeim hugmyndum að sumir, einkum kallar, þurfi og verði að fá kynlíf annars sé aldrei að vita upp á hverju þeir geti tekið. Til þess svo að verða við þessum þörfum þarf (í flestum tilfellum) konur sem eru tilbúnar að selja sig. Í Hollandi eins og í Danmörku (þar sem hið opinbera hefur sömu "frjálslyndu") afstöðu þá er af einhverjum ástæðum ekki nóg af innfæddum konum til þess að anna hinni ríkisstyrktu eftirspurn. Þess vegna eru konar fluttar á milli landa og þá fáum við hvað? Jú, þá kynlífsþrælkun sem þú velur að fjalla um í dag. Takk fyrir það Ágúst en er ekki kominn tími til að tengja?

Ingibjörg Stefánsdóttir skrifaði 23.02.04 14:02

Nei, Ingibjörg, nú ertu þú að "oftengja" :)

Ég "prísaði" hollenska kerfið fyrir það að líta á vandamálin með því sem mætti kalla ákveðna nytjahyggju í huga. Vandamálin er leyst kreddulaust og frekar leitað lausna við vandanum sem leysa vandann einungis með aðferðum sem munu örugglega ekki styggja sjálfsskipaða siðapostula.

Öfgafulla útgáfu af slíkum siðapostulalausnum sjáum við hjá Bandaríkjastjórn þegar kemur að kynlífi ungs fólks. Smokkar eru siðlausir, skýrlífi er eina lausnin.

Spurningin er svo hvar við drögum mörkin. Hversu siðvönd mörk sett eru. Eigum við að draga þau við smokka? Eigum við að draga þau við vændi, eða eitthvað annað?

Hollendingar leyfa t.a.m. fólki að deyja, sem er bannað víðasthvar annars staðar. Já, ríki banna þegnum sínum að deyja. Það er hreinlega ósiðlegt athæfi og því bannað (sjá t.d. pistil sem ég skrifaði einu sinni, Frelsi til að deyja).

Siðapostular þeir sem kalla sig femínista og eru á móti klámi (per se) vilja draga mörkin, varðandi klám, við hálsakotið. Daðurslegt augnaráð getur aukið hjartsláttinn hjá þeim sumum. Konur eru hlutgerðar í auglýsingu um "góðan Draum" og þar fram eftir götunum.

Nú hafa þessar elskur fullkominn rétt til sinnar skoðunar en sem betur fer er takmarkað hlustað á þær (og nú tala ég um þær sem konur þar sem þær eru í miklum meirihluta í þessum tiltekna hópi, hér er því enginn sexismi á ferð að tala um "þær"). Sjálfur er ég hjartanlega ósammála þeim í hugmyndafræði. Sumar auglýsingar kunna að pirra mig, t.d. Bláa lóns-auglýsingin sem Skífan sendi frá sér fyrir þónokkru síðan. Það er aftur á móti mín skoðun og ég ætlast ekki til þess að aðrir hafi hana.

Þótt ég sé andvígur banni við klámi þá er ég ekki andvígur ÖLLU banni á klámi. Ég er t.d. heilshugar fylgjandi banni við barnaklámi og geri ráð fyrir því að allt heilvita fólk sé það.

Á sama hátt er ég andvígur banni við vændi en ég er ekki þar með fylgjandi þrælahaldi. Ég er jafn andvígur því þegar stúlkur og drengir eru seld í kynlífsþrældóm (t.d. í Kambódíu) og þegar þau eru seld í skuldaþrældóm (líkt og alltof algengt er á Indlandi).

M.ö.o. er ég á móti því að vændi sé bannað per se en um leið er ég á móti þrælahaldi per se.

Erum við núna að skilja hvort annað, Ingibjörg?

Ágúst skrifaði 23.02.04 16:04

Málið er það Ágúst að þessi svokallaða lausn þín við vandanum sem ég hef ekki enn séð að sé raunverulegur verður til þess að búa til og/eða auka enn við annan og miklu verri vanda; þ.e. kynlífsþrælkun sem þú vekur réttilega athygli á að sé alvarlegt vandamál. Það er vegna þessa sem mér finnst þú vera í mótsögn við sjálfan þig.

Fjöldi erlendra kvenna sem stunda vændi í Danmörku er talinn hafa tífaldast á síðustu tíu árum. Ekki er vitað hversu stór hluti þessarra kvenna er kominn til Danmerkur með fullri vitund um hvað biði þeirra eða hversu margar þeirra eru í raun kynlífsþrælar. Hitt er ljóst að hið opinbera þar í landi, eins og í Hollandi, stuðlar að því að auka eftirspurnina og gera hana "lögmæta". Þar þykir nefnilega sjálfsagt að fara með heilabilaða Jens til vændiskvenna. Nýir starfsmenn eru spurðir hvort þeir séu til í að fara með, lyfta manninum upp í rúm og bíða svo frammi á meðan. Ég hef sjálf heyrt lýsingar frá skólafélaga mínum sem vann við þetta. Engin slík "þjónustu" býðst kvenkyns vistmönnum á sömu stofnunum. "Það vita nefnilega allir" að kallar "þurfa" kynlíf. Hins vegar hafa engar rannsóknir sannað þetta og Jens er heldur aldrei spurður. Hann var kannski hommi áður en fékk heilabilunina, hvað vitum við. Pædagogarnir eru bara sannfærðir um nauðsyn þessa.

Ekki er nógu mikið af dönskum konum sem vilja stunda vændi, hvort sem hún felst í að þjónusta heilabilaða eða aðra. Þess vegna eru konur fluttar inn. Spurningin er svo bara hvaðan þær koma og með hvaða leiðum.

Er ég að tjá mig nógu skýrt núna Ágúst eða þarftu frekari útskýringar?

Ingibjörg Stefánsdóttir skrifaði 23.02.04 18:25

Og ég frábið mér alla tengingu við siðapostula í Bandaríkjunum. Hef reyndar aldrei heyrt annað eins bull og það að bera þá sem berjast gegn vændi og svo þá hræsnisfullu fundamentalistum í Bandaríkjunum sem halda að áróður fyrir skírlífi leysi allan vanda.

Ingibjörg Stefánsdóttir skrifaði 23.02.04 19:34

Þú ættir kannski að fara að íhuga að blogga.

Strumpakveðjur :)

Strumpurinn skrifaði 05.03.04 08:09

Kæra Ingibjörg,
afsakaðu hvað ég svara þessu seint. Ég var erlendis og hef haft nóg að gera síðan ég kom aftur heim.

Raunar kom ég við í Hollandi í þessari utanlandsferð og þrátt fyrir að ég færi bara þar í gegn (á leið til Brussel) fékk ég smá nasasjón af hollenska frjálsræðinu þegar ég trillaði töskunni minni inn í flugvallarbygginguna fram hjá reykjandi fólki. Af lyktinni að dæma voru þau ekki að reykja Camel.

Nóg um það, ég vil bara benda þér á að lesa fyrra svar mitt aftur:

Ég "prísaði" hollenska kerfið fyrir það að líta á vandamálin með því sem mætti kalla ákveðna nytjahyggju í huga. Vandamálin er leyst kreddulaust og frekar leitað lausna við vandanum sem leysa vandann einungis með aðferðum sem munu örugglega ekki styggja sjálfsskipaða siðapostula.

Varðandi það að konur fái ekki sömu "þjónustu" og karlar í almannatryggingakerfinu danska (eða hollenska) þá er það vissulega spurning hvort það sé ekki frekar eitthvað sem þyrfti að breytast en ekki hætta.

Ef ég skil þig rétt þá viltu meina að það sé vísbending um að ríkið sé að kaupa "þjónustuna" af þrælahöldurum frá Austur-Evrópu. Gott og vel, það er önnur umræða og ég er búinn að segja að ég sé algjörlega gjörsamlega á móti þrælahaldi, þótt ég sé jafnframt á móti banni við vændi (per se).

Ef ríkið stendur sig ekki að verja vændisfólkið þá er það áhyggjuefni. Það aftur á móti dugir skammt að banna vændið og líta á allt sem að því tengist sem siðlausa starfsemi.

Eftirspurnin er og verður til staðar. Ómögulegt er að skrúfa fyrir framboðið og þá stöndum við, sem þjóðfélag, frammi fyrir þeirri spurningu, eigum við að sætta okkur við staðreyndir eða fara í þennan klassíska skollaleik að halda að boð og bönn muni leysa allan vanda (og ekki hafa neinar "aukaverkanir").

[...] hið opinbera þar í landi, eins og í Hollandi, stuðlar að því að auka eftirspurnina og gera hana "lögmæta".

Hvaða eftirspurn eykst? Hversu mikið hefur það með gegnsæi að gera? Hvað með allt hitt sem fæst með því að hafa hlutina opnari? Rannsóknir hafa ekki verið á einn veg en margar hafa sýnt fram á að eftir breytingu laga um vændi í Svíþjóð fannst þeim sem stunda vændi þeir vera í meiri hættu. Eftirspurnin minnkaði jú en ofbeldi gagnvart (sérstaklega) vændiskonum jókst.

Peningunum og orkunni sem eytt er í að berjast gegn vændi væri betur varið í að ráðast að raunverulegum vandamálum. Þrælasölu, ofbeldi gagnvart þeim sem stunda vændi, heilbrigði þeirra sem stunda vændi - ekki eðlilegum hluta mannlífsins sem hefur og mun fylgja mannkyninu um ókomna tíð.

Við viljum ekki sjá vændi þar sem fólki er haldið gegn vilja sínum. Við viljum ekki sjá barnavændi og hvort tveggja eru þetta vandamál sem þarf að ráðast gegn á hnattrænu leveli.

Varðandi siðapostulastimpilinn þá var ég ekki að líkja þér, Ingibjörg, við ameríska kreddutrúarmenn.

Öfgafulla útgáfu af slíkum siðapostulalausnum sjáum við hjá Bandaríkjastjórn þegar kemur að kynlífi ungs fólks.

Ég nefndi þetta sem dæmi um öfgafyllstu útgáfuna sem við sjáum ná völdum í hinum vestræna heimi. Rökin gegn vændi eru hinsvegar siðræns eðlis. Svo framarlega sem sjálfráða einstaklingar eiga í hlut sem eru ekki látnir gera hluti gegn vilja sínum, hvert er þá vandamálið?

Við eigum að reyna að forðast að nálgast hlutina af kredduskap. Fyrir ekki svo löngu þótti sjálfsagt víða um heim að banna fólki að stunda kynlíf nema með réttum hætti. Enn eru ekki allir búnir að sætta sig við að fólk fái að stunda kynlíf með hverjum sem það vill.

Við erum sjálfsagt sammála um að þessi afskiptasemi hafi verið kredduskapur og forsjárhyggja. Spurningin er hvort við lítum á vændisumræðuna af sama meiði, að það sé kredduskapur og forsjárhyggja.

Og að lokum vil ég spyrja, hvernig er hægt að leyfa klámmyndir, þar sem kynlíf er stundað fyrir peninga (fyrir framan myndavélar) en banna vændi? Hver er munurinn? Væri þá vændi löglegt ef það væri tekið upp? (Sé glæpurinn að stunda kynlíf fyrir peninga þá má reyndar líka spyrja sig hvort hjónabönd til fjár standist lög.)

Góðar stundir.

Ágúst skrifaði 07.03.04 19:02

Heyrðu Ágúst hvernig væri að taka aftur við að blogga ? Skemmtilegt að lesa þetta hjá þer..
Annars kannast ég svo við nafnið þitt. Varstu úti í London að læra 1997 ??

Kv íris

Íris Arnlaugsdóttir skrifaði 08.06.04 19:45

Nei, 1997 var ég í Verzló.

Reyndar er ég núna í London, þó ekki að læra.

Agust skrifaði 09.06.04 16:22