Agust Flygenring - semsagt.net

Minning um síma

Í dag keypti ég mér nýjan gsm-síma. Síðast keypti ég mér gsm-síma í apríl 1999. Nokia 6110 síminn minn hefur sumsé dugað í slétt fimm ár. Geri aðrir betur!
Það er ekkert að þeim gamla, hann virkar - í svona 95% tilfella - og hefur ekkert klikkað fyrir utan að hann tók stundum upp á því undanfarið að skella á fólk þegar batteríin voru illa hlaðin. Á tímabili skilaði hann ekki öllum smsum en þetta voru allt smámunir (og þetta síðara líklegast símkerfinu sjálfu að kenna).

Ástæðan fyrir því að ég ákvað að kaupa mér síma var að ég hafði haft spurnir af því að Vódafón í Kringlunni ætti ennþá 5210-síma. Ég fór því með það að augnamiði að kaupa slíkan harðjaxla-síma, með svart/hvítum skjá, venjulegum hringingum o.s.frv.
Nema hvað, þegar á hólminn var komið stóð ég frammi fyrir því að kaupa 5210 á 15þ. eða 5100-síma á 22þ. 5100 síminn hefur batterí sem dugar tvisvar sinnum lengur per hleðslu, sem er kostur, og hefur útvarp, sem ég sá fyrir mér sem kost. Saknaði þess t.d. nokkrum sinnum í Brussel að vera ekki með útvarp, maður er alltaf með símann á sér og því sniðugt að geta hlustað á a.m.k. á fréttir þegar maður hefur ekki annað útvarp að hlusta á.
5100 síminn hefur reyndar þann "ókost" að vera með litaskjá sem jafn íhaldssamur maður og ég er í símamálum þolir illa. Hann er aftur á móti ekki með myndavél, sem ég er alfarið á móti. Einungis fleiri hlutir sem geta klikkað. Símar eiga að endast, helst í 5 ár að lágmarki. Þeir eiga líka að þola að detta reglulega í gólfið, hrynja niður stiga og að sest sé ofan á þá. 5100 hefur hlíf rétt einsog 5210 síminn sem gerir þá sambærilega að því leytinu til. 5100 hefur stærri takka sem er gott fyrir menn með stóra fingur.
Ég keypti 5100 týpuna.

Heim kom ég glaður og hélt að ég hefði fengið mér síma af einfaldari gerðinni - en með útvarpi. Aftur á móti er ég síðan búinn að komast að því að hann er með hitamæli! karloríuteljara!! vasaljósi!!! og síðast en ekki síst með þessum óþolandi gelgjutónum!!! (polytones) Ég hreinlega sé rautt þegar ég heyri í þessum óþolandi "hringingum". Reyndar virðist hann líka hafa venjulegar hringingar (skv. nokia.dk) en þetta kemur allt í ljós þegar ég er búinn að hlaða símann í fyrramálið. Ég er ekki sáttur ef ég þarf að heyra í þessum gelgjutónum þegar síminn "hringir" (skrækir væri réttara orð).

Það er ekki laust við að ég skipti með vissri eftirsjá. Gamli síminn, sem einsog áður sagði er enn vel nothæfur, er búinn að reynast vel. Ég hef líka átt hann það lengi að ég var aðeins búinn að vera með gsm síma í einn vetur þegar ég keypti hann.
Á þriðja degi braut ég displayinn í honum þegar ég missti hann í gólfið. Eftir það hefur hann ekki farið úr töskunni, sem hann er nú orðinn samvaxinn. Sömu viku og ég keypti hann fyrir fimm árum síðan hélt ég upp á Peysufatadaginn ásamt öðrum fjórðubekkingum í Verzló. Svo langt er síðan ég keypti hinn.
Ég keypti nýja símann ekki vegna þess að ég þurfti þess, ég var hreinlega hræddur um að missa af 5210-týpunni áður en hann yrði endanlega ófáanlegur. Ég enda hinsvegar á að kaupa 5100-síma. Svík lit einsog ekkert sé, kominn með síma með litaskjá, útvarpi og gelgjutónum!
Agust skrifaði 08.04.04 00:28

Flokkun: Daglegt líf , Tækni&tól