Agust Flygenring - semsagt.net

London's Burning

Íronískt að fljúga frá Miðjarðarhafsströnd Króatíu til London og enda í meiri hita í borg regnsins.

Ekki það að hitinn hefur hækkað mikið síðustu daga á Istriuskaganum þar sem við vorum. Fyrstu vikuna var hinsvegar rétt rúmlega gott íslenskt sumarveður. Ekki það að ég sé að kvarta. Fyrir vikið var mun einfaldara að fá fólk með sér að ferðast.

Þar sem Heimferðir breyttu flugáætluninni heim eftir að ég keypti RyanAir miðann minn frá Trieste til London samdi ég við "stórvin minn" Zoran bílaleigukarl að leigja mér bíl til að keyra til Trieste með manni til að keyra hann aftur til baka.

Sú ferð var mjög ánægjuleg. Sá sem kom með mér var rúmlega fimmtugur Bosníu-Króati fra Banja-Luka, tæknifræðingur að mennt og spjölluðum við um heima og geima í þessari 2 1/2 klst. ökuferð. Merkilega vel gekk okkur að tala saman í ljósi þess að hann talaði litla sem enga ensku og fóru því samrædurnar fram á þýsku en þýskan hans var litlu skárri en mín.

Aldrei kemst maður langt án þess að rekast á Íslendinga. Í vélinni til London hitti ég Helga Hjörvar og fjölskyldu. Var svo heppinn að lenda á yndislegum sessunautum, ásamt þvi að sitja í fremsta sæti. Bresk hjón á sjötugsaldri, bæði uppgjafar diplómatar, síðast innan Evrópusambandsins. Átti í hrókasamræðum við frúnna mest allt flugið.

Fyrsta mál á dagskrá eftir lendingu í London var að fá sér kaffi eftir allt espresso sullið í Kroatíu. Fékk reyndar ágætt kaffi í Ljubljiana en það er önnur saga. Komst raunar að því að ég þarf að skoða Slóveníu betur, a.m.k. Ljubljiana.

Undanfarna daga hefur verið hitabylgja í London. Í dag er hitinn yfir 25 stig. Full mikið til að rogast með stærðar ferðatösku fullklæddur. Það mátti vinda bolinn minn í gær, ég var að leka niður. Fékk vægt sjokk í Undergroundinum þegar ég sá forsíðu Evening Standard sem sagði frá 32 stiga hita!

Eftir að hafa tekið (frekar dýra) lestina frá flugvellinum og dröslað (alltofmiklum) farangrinum áfallalaust með Undergroundinum upp á hótel og hoppað í sturtu var næsta mál á dagskrá að finna gódan restaurant og fá sér thailenskan karrý kjúkling. Endaði á að fara á Mr. Wing, sem Lonely Planet mælir með. Reyndist frekar dýr, borgaði 20 pund, en var góður.

Mitt þriðja verk á dagskrá var að kaupa The Spectator, sem ég fann við fyrstu tilraun í lítilli sjoppu. Rölti svo á alvöru breskan pub og drakk þar mismunandi tegundir af ensku öli, sem maður fær ekki heima, og las blaðið mitt, sem maður fær ekki heldur heima.

Eftir að pubinn lokaði (klukkan ellefu) fór ég upp á hótel og sofnaði út frá slóvenskum jazzi, sem ég keypti eftir að frönskumælandi Karabiahafsbúi mælti með honum við mig í plötubúð í Ljubljiana.

Í dag er ég búinn að slæpast, þvo þvott, skipta króatískum kúnum og drekka alltofmikið kaffi. Coffee Republic býður upp á filter kaffi en Costa er með internet. Starbucks reyni ég ekki að fara á, ég kann ekki lingóið og myndi eflaust enda með "kaffi" með ísmolum, sýrópi og blönduðum ávöxtum eða eitthvað álíka vitlaust!

Þetta var skrifað með íslenskum stöfum þökk sé "Netþýðandanum" hans Kristjáns.

ps. Einkunnin fyrir BS ritgerðina kom um helgina og reyndist hærri en ég hefði þorað að vona.
Agust skrifaði 09.06.04 17:15

Flokkun: Daglegt líf