júlí 21, 2004

Morðmál Srijar

Í fréttum af morðmálinu í Stórholtinu, hvers vegna er nafnið Sri aldrei beygt í eignarfalli "Srijar"? Sri (Srý) er ekki ólíkt Sirrý. Sirrý-Sirrýjar, Sri-Srijar.
Ég get ekki betur séð en að þetta falli ágætlega að íslenskri tungu. Þeir sem trúa á þá hugmyndafræði að innflytjendur eigi að taka sér íslenskt nafn vildu sjálfsagt heyra talað um "Guðrúnar-málið" eða eitthvað álíka.
Agust skrifaði 21.07.04 16:00

Flokkun: Fréttir
Comments

Af tveimur einföldum ástæðum, í fyrsta lagi þá er þetta erlend nafn og erlend nöfn eru allajafn ekki beygð í íslenskum texta og í öðru lagi þá er sú tilhneyging að beygja nöfn alls ekki, svipað og í ensku o.fl. málum, alltaf að verða algengari og algengari.

sigga skrifaði 21.07.04 21:09

Það er sennilega einhver grátlegasti parturinn af því að hlusta á lýsingar af keppnum eins og EM að heyra ákv. menn böglast við að beygja nöfn eins og Zidan.

Strumpakveðjur :)

Strumpurinn skrifaði 21.07.04 23:45

Tja, kæri strumpur. Mér finnst eignarfallsendningarnar -ar í kvk. og -s í kk. oft ganga ágætlega á útlensk nöbbn.

Le Gaston skrifaði 22.07.04 01:37

Hver man ekki eftir Kofa Öðrum?

Svan skrifaði 23.07.04 11:16

Erl. eftirnöfn á aldrei að beygja. Flygenring þar á meðal. Aftur á móti finnst mér eðlilegt að tala t.d. um "verk Sigmundar Freud", "þjón Díönu prinsessu", "valdatíð Margretar Thatcher" o.s.frv. - falli þau að íslenskri málvenju.

Aftur á móti má ekki skrumskæla nöfnin, tala t.d. um "heimsókn Harrisonar Ford" eða "heilsa Harrisyni Ford".

Varðandi "Srijar-málið" finnst mér óþarfi að sneiða alltaf hjá öllum eignarfallsmyndum í fréttatextum. "Fyrrverandi sambýlismaður Sris" hljómar ekki rétt, þess vegna legg ég til e.f. "Srijar".

Ágúst skrifaði 23.07.04 12:43

Þessi dæmi sem þú tókst henta ekki nógu vel vegna þess að þau eiga sínar íslensku myndir, Díana, Margrét, Sigmundur. Þegar við erum að tala um nöfn sem "virka ekki" eins og t.d. Gro, Kjeld, Jose, Junichiro [Koizumi], Jintao eða Sri þá finnst mér það bara hrein og klár afbökun að fara reyna beygja þau. Aldrei var t.d. talað um Gróu Bruntland. Æskan reyndi eftir bestu getu að íslenska nöfn fína & fræga fólksins man ég, Michael Jackson var Mikjáll e-s son, Bruce Springsteen var af e-m fáránlegum ástæðum Brúsi frændi o.s.frv.

sigga skrifaði 23.07.04 14:20

Gro er ekki ólíkt kvk. no. "þró":
nf. Gro
þf. Gro
þgf.Gro
ef. Groar

Kjeld tæki einungis -s í ef. - ekki flóknara en það.

Hóse, um Hóse, frá Hóse, til Hóses hljómar ekki vitlaust, enda nauðlikt Jósef, um Jósef, frá Jósef, til Jósefs.

Junichiro tæki, líkt og starfsbróðir hans Kjeld, einungis -s í ef.

Jintao get ég mér til að sé kk. og gilti því sama um hann og Kjeld og Junichiro, líkt og Bóbó gerir líka (Bóbó, Bóbó, Bóbó, Bóbós - "það er ekki go fyrr en Bo segir go"). Væri þetta kvenmannsnafn myndi það taka -ar í ef. líkt og t.d. Eygló.

Sri fellur jafn vel að ef. "Srijar" og Sirrýja og jafnvel Hennýjar!

Ergo: Í þeim tilfellum sem það passar, hví ekki að nota a.m.k. eignarfall sem fellur að íslenskunni, í stað þess að sneiða hjá því einsog köttur við vondan graut!

Ágúst skrifaði 23.07.04 15:46

ég vísa bara í fyrsta kommmentið hjá mér, seinni ástæðuna, þetta er tilhneyging sem er alltaf að verða algengari og algengari. En af því ég veit hvað heimóttarskapur fer mikið í taugarnar á þér þá skil ég ekki af hverju þú vilt ekki alþjóðavæðast á þessu sviði eins og svo mörgum öðrum? Er e-r Guðni Ágústsson í mönnum á miðju sumri? :p
En ég fer ekkert ofan af því að mér finnst það mjög hjákátlegt og já, bara asnalegt, að fara beygja erlend nöfn í texta (annað mál með daglegt tal enda óformlegra form).

sigga skrifaði 23.07.04 16:28