Agust Flygenring - semsagt.net

Kill Kill Kill, Vol. 1

Í kvöld sá ég Kill Bill Vol. 1 á vídjói.

Ég man vart eftir öðrum eins vonbrigðum síðan ég sá Matrix (Vol. 1). Ég hef sjaldan orðið fyrir eins miklum vonbrigðum með bíómynd (þó svo ég raunar vissi að þetta yrðu vonbrigði, m.v. lýsingarnar sem ég var búinn að fá). Að mér gæti leiðst eins mikið fyrir framan sjónvarp og síðustu ca. 40 mínúturnar af myndinni? KRÆST!!

• Austurlensk bardagatækni
• Japanskar manga-teiknimyndir
• Splatter-style blóðúthellingar*
• Yfirborðskenndir karakterar
• Stærilætislegir monologuear
• Að ógleymdum öllum sjúka japanska kúltúrnum, einsog skólastelpubúningum

Engin furða að ég þoldi þessa mynd ekki. Það vantar bara Bruce Willis og þá erum við komin með draumabíómynd hæstvirts dómsmálaráðherra! Og þá um leið guaranteraða kvöl og pínu fyrir mig. Beið á tímabili eftir að Julia Stiles, mest óþolandi leikkona hvíta tjaldsins, birtist á skjánum, svona til að endanlega ganga frá mér.
* Tarantino má eiga það að hann hefur húmor fyrir sjálfum sér í því að láta blóðið frussa einsog skrúfað sé frá sturtuhaus þegar menn eru aflimaðir eða haushöggnir. Gerir þær ögn umberanlegri - en samt ekki umberanlegar.

Úff, ég er eiginlega eftir mig. Jeremías, hvað mér leiddist þessi mynd! Teiknimyndaratriðið sem ætlaði t.d. aldrei að taka enda, Steven Seagal taktarnir í annaðhvert skipti sem nokkur opnar munninn í þessar mynd... og já, ég veit að það er einsog að kvarta undan lélegu plotti í klámmynd að finnast vanta "kjarnann", nema ég hafi farið á mis við hann á milli slagsmálanna og sveðraglamursins, en satt að segja fannst mér það ein mestu vonbrigðin við myndina. Ég bjóst við - þrátt fyrir allt sverða-splatterið - þykkari sögu. Maðurinn sem gerði Pulp Fiction ætti að vera fær um það. En því miður er það ekki raunin.

Og svo þessi e-n-d-a-l-a-u-s-u skilmingaratriði. Ég var farinn að vona, svo innilega, innilega, að einhver tæki einn Indiana Jones á þetta, dragi upp skammbyssu og gerði út af við þetta sverðaglamur.

Mér skilst að Vol. 2 sé ekki eins hræðilega leiðinlega uppfull af japönskum stærilátum. Kannski ég gæti þolað hana betur - en eftir þetta stórlega efa ég að ég taki sénsinn á framhaldinu.

En í stuttu máli sagt, þremur orðum nánar tiltekið:
Yfirborðskennd, hégómleg, leiðinleg.

ps.
Að þessi mynd skuli vera í 59. sæti á lista IMDb yfir bestu bíómyndir allra tíma er skandall - og sjálfsagt sama fólki að kenna og að Lord of the Ring myndirnar eru 1/3 af níu efstu sætunum.


Agust skrifaði 08.09.04 00:48

Flokkun: Menning