Agust Flygenring - semsagt.net

Kaíróblogg

Minni á Kaíróbloggið mitt.

Kosningar snúast um kynlíf

Jón Ormur Halldórsson skrifar grein í Fréttablaðið í dag, Liðsmenn skaparans. Þar segir hann meðal annars:

Ástæðan fyrir því að Bush vann kosningarnar var einfaldlega sú að stór hluti þeirra sem fóru á kjörstað töldu að svonefnd siðferðisgildi væru stærsta mál kosninganna. Þar eiga menn yfirleitt við hluti sem snúa að kynlífi með einum eða öðrum hætti. Stærstu kynlífsmálin að undanförnu hafa verið spurningar um hvort guð almáttugur hafi viðbjóð á samkynhneigð og hvort skaparinn telji fóstureyðingar vera morð. Stóra siðferðismálið sem snýr ekki að kynlífi er að menn fái að eiga þau vopn sem þeir kjósa.

Mikið rétt! Jón Ormur segir líka í upphafi pistils síns að

Úrslit forsetakosninganna í Bandaríkjunum þurftu ekki að koma neinum á óvart. Raunar væri það mesta furða ef þau hefðu komið einhverjum á óvart því þau voru nákvæmlega þau sömu og skoðanakannanir gáfu til kynna dagana fyrir kjördag.

Hvernig menn töldu sér einlæglega trú um að sú óskhyggja, að Kerry ynni, myndi rætast, skildi ég aldrei. Það þurfti hreinlega of mörg atriði að ganga að óskum til að hann ynni. Hvort sem frjálslyndir, evrópskir menntamenn "skilja" það eða ekki. En já, kosningarnar snérust um kynlíf - og byssur.

Arafat

Tvær greinar frá BBC um viðbrögð "venjulegra" Palestínumanna við tilvonandi dauða Arafats:
'Nervous wait' for news of Arafat
Arafat aides return to Ramallah

"Look, no-one's unhappy about him," said Ramallah resident Ashraf. "We need new leaders who can make our lives better. Under Arafat it became worse."

Eid al-Fitr er um helgina og fólk má ekki hugsa til þess að Arafat deyji rétt fyrir lokahátíð Ramadan.

Mr Arafat dying would be a disaster, they say - all the shops would be closed as a "mark of respect".

Egypsku blöðin eru sum hver búin að birta minningargreinarnar um hann. Enskumælandi Egyptian Gazette er búið tvívegis að halda því fram að nú sé bara eftir að tilkynna dauða hans. Blaðasalinn minn gaf lítið fyrir þessar vangaveltur. "Kannski í dag, kannski í gær, kannski á morgun. Guð einn veit" og yppti öxlum.

Trú, von og pólitík

Gary Hurt, fyrrum senator Demókrata frá Colorado, skrifar grein í NYT í dag, When the Personal Shouldn't Be Political. Hann er sjálfur alinn upp í mjög íhaldssamri kirkju, með guðfræðipróf og ætti að hafa öll einkenni evangelistanna sem fylkja sér að baki Bush. Hann skýrir hinsvegar í greininni í stuttu, rökrænu máli hvers vegna hann ósammála því að trúmál ættu að móta stjórnmálaumræðuna.

Ný-sjálenskir bændur

"How is it you are able to farm without subsidies, when so many subsidised farmers in a country like Britain are struggling?"

That was when I became acutely conscious of the hum of the washing machine.

But seeing their nervous glances to one another as they struggled for an answer, it dawned on me that these young New Zealand farmers were not being evasive; they just could not conceptualise what having subsidies might mean.

They could talk fluently about the impact of international currency movements on their markets. But subsidies?

They did not know and they did not want to know.

- BBC: New Zealand's hardy farm spirit

Blessuð Bandaríkin

Ævisaga íranska nóbelsverðlaunahafans Sharinar Ebadi getur ekki komið út í Bandaríkjunum. Hvers vegna? Vegna þess að skv. ILSA lögunum frá 1996 eru öll útgáfa ritverka eftir íranska (rétt einsog súdanska og kúbanska, nema hvað) rithöfunda bönnuð.

The Treasury Department rejected commenting on Ebadi's lawsuit, but spokeswoman Molly Millerwise defended the regulations as "part of the different strategies that make up our national-security policies."

Reading Lolita in Tehran eftir Azar Nafisi (sem ég reyndar tók með mér hingað út en hef ekki byrjað á ennþá) er gefin út í Bandaríkjunum einsog ekkert sé, enda býr frú Nafisi nú í Bandaríkjunum.

Strangt til tekið væri hægt að komast í kringum lögin, ef ég man rétt, með því að kaupa þýðingu verksins, t.d. frá breskri útgáfu, í gegnum al-breskt fyrirtæki og fá hana senda til landsins í pósti, skráða á nafni þýðandans. Einnig væri fræðilega hægt að skilgreina þetta sem "kennslugagn" eða efni fyrir fræðistörf og fá undanþágu frá fjármálaráðuneytinu þess vegna. En annars eru lögin ansi skýr að ekki megi prómóta neinu ritverki eftir íranska höfunda.
M.ö.o. svona álíka gáfulegt og ef Solzhenitsyn hefði verið bannaður á vesturlöndum, sem sovéskur höfundur. Já, blessuð Bandaríkin og stefna þeirra varðandi viðskiptabönn er magnað fyrirbæri.
Auðvitað er "málið mér skilt", þar sem ég skrifaði BS-ritgerð um viðskiptabönn. Ég lagði reyndar ekki sérstaka áherslu á ILSA lögin, nema frá sjónarhorni Líbýu, en ég vona að ég muni þetta rétt.