janúar 12, 2005
Umræðan um fóstureyðingar í Íslandi í dag
Samkvæmt umræðunni í Íslandi í dag á Stöð 2 í kvöld eru til raddir á Íslandi sem vilja neita konum um fóstureyðingar. Líta á það sem skort á "mannlegri virðingu" að framkvæmdar séu rúmlega 900 fóstureyðingar á ári. Fjöldi fóstureyðinga hefur verið 22-23% af fjölda fæðinga undanfarin ár. Hljómar vissulega mikið en langflestar konur fara aðeins einu sinni í fóstureyðingu, helmingur þeirra er á þrítugsaldri og rúmur fjórðungur innan við tvítugt.Skortur á "mannlegri virðingu" og vanmat á afleiðingunum? Hvað með afleiðingarnar fyrir þær konur sem fara í fóstureyðingu, að fara ekki? Ég held að nær allir geti verið sammála um að konur taka ekki þessa ákvörðun að gamni sínu.
Að herða reglurnar hér á landi er ekki aðeins út í hött heldur ómannúðlegt. Lögum samkvæmt verða konur að fá samþykki tveggja lækna til að fá að fara í aðgerðina. Dæmi eru um að læknar reyni að hindra að konur fari í aðgerðina. Framtíð þeirra er því í höndum samvisku tveggja miðaldra karla í mörgum tilfellum. Í stað þess að herða lögin um fóstureyðingar væri nær að gera þær raunverulega valfrjálsar, a.m.k. innan fyrsta trimestersins.
Stöð 2 sýnir breska heimildarmynd um fóstureyðingar í kvöld. Hún verður sjálfsagt forvitnileg. Vonandi hún verði ekki eins pöpulísk og ég óttast, og einblínir á nýjar myndir sem sýna þróun fósturs í móðurkviði. Slíkar myndir vekja vissulega tilfinningasemi áhorfenda en eru gjörsamlega ómálefnalegar, þar sem þær sýna ekki annað í vissum tilfellum en að fóstur eru "lifandi", þótt þau séu álíka þróuð og fóstur í hundum.
Upplýsingar um fóstureyðingar á Íslandi frá Hagstofu Íslandi er að finna hér.
Agust skrifaði 12.01.05 19:59
Flokkun: Fóstureyðingar
Hvað með rétt barnsins? Hver talar máli þess? Það er alltaf verið að tala um "rétt konunnar" hvað réttur er nú það, er ekki málið að taka afleiðingum gjörða sinna. Ef konan vill stunda kynlíf og verður svo ólétt vegna þess að hún og maðurinn hafa ekki passað sig nógu vel finnst mér það ekki réttlætanlegt að nota fóstureyðingu sem getnaðarvörn. Þetta er ekkert annað en morð. Þú sem skrifar greinina svo viss í þinni sök værir ekki hér til frásagnar ef mamma þín hefði látið eyða þér í móðurkviði, hugsaðu um það!
Ósk Óskarsdóttir skrifaði 13.01.05 14:59Ósk, ég hef af ýmsum ástæðum dregið að svara þér. En nú skal úr því bætt, án þess að ég nenni að fara út í alla röksemdarfærsluna með frelsi kvenna yfir eigin líkama og ákvörðunarrétti yfir eigin framtíð og hamingju.
i.
Barn? Þarna er stóri munurinn á þeim sem telja sig tala máli "barnsins", sem uppfyllir þó nær engin grundvallarskilyrði þess að vera manneskja. Mætti kannski tala um "framvirkt manngildi" fóstursins en annað er það ekki. En, talarðu þá um mannslát þegar kona missir fóstur, segjum, á 3. mánuði? Það er því ekki að vera að tala um börn eða manneskjur. Við erum að tala um fóstur.
ii.
Þú segir að þér finnist fóstureyðing ekki réttlætanleg sem "getnaðarvörn" ef "konan vill stunda kynlíf og verður svo ólétt vegna þess að hún og maðurinn hafa ekki passað sig nógu vel". Gott og vel, flestar konur vilja stunda kynlíf og sumar hverjar verða ófrískar. Af þeim sem það verða lætur tæplega fimmta hver eyða fóstrinu, langflestar á fyrstu þremur mánuðunum. Getnaðarvörn? Varla, þar sem getnaðurinn hefur átt sér stað og það er vandamálið. Getnaðarvarnir geta klikkað en varla er það ástæða þess að konur fara í þessa aðgerð eftir á, til þess er talar klárlega of há. Er þar með 5. hver konar sem verður ófrísk ábyrðarlaus? Það myndi ég ekki segja - en það er nokkuð ljóst að með aukinni notkun getnaðarvarna væri hægt að fækka þeim tilfellum þar sem konur grípa til þessa úrræðis. Vandamálið yrði ekki til.
iii.
Þá situr eftir spurningin, hver ætlar að setja sig í það dómarasæti að neita þeim konum sem vilja ekki ala barn að gera það, þegar við búum yfir tækni til að framkvæma nær hættulausa aðgerð sem leysir þær undan þeirri ábyrgð, sem þær sækjast greinilega ekki eftir á þessum tímapunkti? Það sýnir sig líka að flestar konur fara aðeins einu sinni í fóstureyðingu og þá yfirleitt ungar að árum. Þær hafa aðrar langanir, önnur áform, önnur plön - og hafa fullkominn rétt til þess.
iv.
"Þú [...] værir ekki hér til frásagnar ef mamma þín hefði látið eyða þér í móðurkviði, hugsaðu um það!" Réttast væri að svara þessu ekki en nei, ég hugsa ekki um það. Ef svo væri, hefði það ekki verið mitt að ákveða, ekki mitt mál.