Agust Flygenring - semsagt.net

Bretar og heimurinn

Skemmtilegur listi á Telegraph-vefnum: The countries that we love and hate. Þar eru birtar niðurstöður yfir þau lönd sem Bretar vildu helst og síst búa í, helst og síst ferðast til, telja friðsumust og hættulegust o.s.frv.

Arabískur hádegismatur

Í morgun átti ég erindi inn á Laugavegi. Eftir fundinn var ég að labba upp Vitastíginn með gaulandi garnir klukkan að ganga eitt þegar ég rakst á skilti fyrir utan gamla Kaffi Puccini þar sem stóð "Arabískur grænmetisréttur með kaffi - 990 kr."
Ég gat ekki annað en prufað þetta og gekk inn. Þá var það fyrsta sem ég sá fjórar shishur sem stóðu upp við vegg. Lofaði góðu.
Grænmetisrétturinn reyndist tameyja eða fallahfel einsog það er einnig kallað - að líbönskum/sýrlenskum hætti, húmmus, brauð og grænmeti.
Ég var eini viðskiptavinurinn þessa stundina og bjó kokkurinn til allt saman að mestu frá grunni. Þurfti ég þess vegna að bíða svolítið. Það var samt vel þess virði. Maturinn var frábær, fyrir þá sem kunna að meta arabíska matarhefð.
Spjallaði við eigandann, sem reyndist frá Damaskus eða As-sham einsog hún kallast meðal Araba. Spjallaði við hann hvað hann byði upp á og hvernig viðbrögð arabíski maturinn fengi frá Íslendingum. Þeir eru víst helst til of hræddir við að prufa.
Mæli hiklaust með þessu. Þetta er alvöru arabískur matur, léttur, góður og hollur. Ég fíla yfirleitt ekki grænmetisfæði en þarna er uppstaðan kjúklingabaunir sem eru soðnar tímunum saman í mauk, sem er síðan formað og steikt. Svo er þetta alls ekki dýrt. Ég át á mig gat og svo fylgir kaffi með. Þúsundkall, fínt hádegisverð.

Kamillute

Kamillute er samkvæmt nýjustu rannsóknum allra meina bót:
Camomile tea for aches and ills
Þetta ætti ekki að koma mörgum á óvart en sjálfur kýs ég frekar myntute.

Men Just Want Mommy

Skemmtileg grein hjá Maureen Dowd: Men Just Want Mommy

As Dr. Stephanie Brown, the lead author of the study, summed it up for reporters: "Powerful women are at a disadvantage in the marriage market because men may prefer to marry less-accomplished women." Men think that women with important jobs are more likely to cheat on them.

Umræðan um fóstureyðingar í Íslandi í dag

Samkvæmt umræðunni í Íslandi í dag á Stöð 2 í kvöld eru til raddir á Íslandi sem vilja neita konum um fóstureyðingar. Líta á það sem skort á "mannlegri virðingu" að framkvæmdar séu rúmlega 900 fóstureyðingar á ári. Fjöldi fóstureyðinga hefur verið 22-23% af fjölda fæðinga undanfarin ár. Hljómar vissulega mikið en langflestar konur fara aðeins einu sinni í fóstureyðingu, helmingur þeirra er á þrítugsaldri og rúmur fjórðungur innan við tvítugt.

Skortur á "mannlegri virðingu" og vanmat á afleiðingunum? Hvað með afleiðingarnar fyrir þær konur sem fara í fóstureyðingu, að fara ekki? Ég held að nær allir geti verið sammála um að konur taka ekki þessa ákvörðun að gamni sínu.

Að herða reglurnar hér á landi er ekki aðeins út í hött heldur ómannúðlegt. Lögum samkvæmt verða konur að fá samþykki tveggja lækna til að fá að fara í aðgerðina. Dæmi eru um að læknar reyni að hindra að konur fari í aðgerðina. Framtíð þeirra er því í höndum samvisku tveggja miðaldra karla í mörgum tilfellum. Í stað þess að herða lögin um fóstureyðingar væri nær að gera þær raunverulega valfrjálsar, a.m.k. innan fyrsta trimestersins.

Stöð 2 sýnir breska heimildarmynd um fóstureyðingar í kvöld. Hún verður sjálfsagt forvitnileg. Vonandi hún verði ekki eins pöpulísk og ég óttast, og einblínir á nýjar myndir sem sýna þróun fósturs í móðurkviði. Slíkar myndir vekja vissulega tilfinningasemi áhorfenda en eru gjörsamlega ómálefnalegar, þar sem þær sýna ekki annað í vissum tilfellum en að fóstur eru "lifandi", þótt þau séu álíka þróuð og fóstur í hundum.

Upplýsingar um fóstureyðingar á Íslandi frá Hagstofu Íslandi er að finna hér.

Börnin bjarga

Hver kannast ekki við þetta: IT support for your parents

Hinglish

Samkvæmt þessari grein í IHT hefur orðið til afbrigði af hindí með miklum enskuslettum, sem kallast manna á milli "Hinglish".

In all this time, the importance of English never diminished. The advent of the Internet and globalization only strengthened English. India became clearly divided between those who knew English and those who didn't. The linguistic distance translated into a clear and vast socioeconomic divide. Although spoken in eight states and understood in all of them, Hindi was neither hip nor socially acceptable.

Then in the mid-1990s, cable TV started rapidly spreading across India and indigenous music channels started using a mixture of Hindi and English in their programming. What began as spoofs on the English used by Indians were soon transformed into a fizzy mix of the two languages. Suddenly, Hindi with a smattering of English acquired status.

Hindí hefur því vaxið ásmegin og þykir mun "fínna" að tala híndí með enskuslettunum en gamla "official Hindi".

Siðgæðisvitund þjóðarinnar

Las grein Egils Helgasonar í helgarblaði DV um Íslendinga og fræga fólkið.
Þessi klausa fannst mér ansi smellin:

Jæja, Íslendingar hafa svosem aldrei verið mjög fastir á dyggðinni. Boð og bönn kirkjunnar festust aldrei almennlega í siðgæðisvitund þjóðarinnar - eða kannski er það einfaldlega fylgifiskur drykkjusiðanna að þjóðin er lauslát. Til skamms tíma var hér álíka hátt hlutfall táningamæðra og í Harlem. Skáldin W.H. Auden og Louis MacNeice komu hingað 1936. Voru að leita að forna Íslandi en fundu æsku sem var að myndast við að setja upp filmstjörnubros. Ég man ekki betur en að þeir segi frá því að einn bóndi hafi viljað gefa þeim dóttur sína til að rekkja með. Auden hefði líklega frekar viljað bóndasoninn - en svo langt náði gestrisnin varla á þeim árum.

Það var og.

Öskurþættirnir

Einn af "öskurþáttunum" í bandarísku sjónvarpi, Crossfire á CNN, verður tekinn af dagskrá skv. NYT. Þættir þar sem einn hægrimaður og annar "vinstrimaður" mætast og öskra á hvorn annan misþreytta frasa er svona hér um bil skilgreining á "pólitískum umræðuþáttum" vestanhafs. Vikulegt innslag Hannesar Hólmsteins og Marðar Árnasonar fyrir nokkrum árum var afskaplega kúltúveraður við hliðina á mörgu því sem gengur hvað best í Ameríkanann.
Fyrir skömmu kom Jon Stewart sem gestur í Crossfire, einsog frægt er orðið. Var honum ætlað að vera fyndinn en þess í stað húðskammaði hann þáttastjórnendurna.
Helsta styrkleika New York Times hef ég ekki talið kaldhæðni en þessi lokaorð í ritstjórnarleiðara blaðsins finnast mér alveg frábær:

And last month, when the tsunami hit Asia, viewers got a chance to notice what they were in danger of losing to talk TV. CNN, with a comparatively large international army of journalists at its disposal, went out and covered the story. Fox News and MSNBC had to depend more on conversationalists in the studio, all of whom agreed that tidal waves were very, very bad.And last month, when the tsunami hit Asia, viewers got a chance to notice what they were in danger of losing to talk TV. CNN, with a comparatively large international army of journalists at its disposal, went out and covered the story. Fox News and MSNBC had to depend more on conversationalists in the studio, all of whom agreed that tidal waves were very, very bad.

Bhutan

Mig langar til Bhutan. Einhvern tímann fyrir nokkru síðan rakst ég á heimasíðu Druk Air, konunglega flugfélags Bhutan. Þeir hafa nú bætt síðuna sína umtalsvert sé ég en enn eru aðeins þrjár "rútur" í boði; frá Paro til Delhi í gegnum Kathmandú og svo til Bangkoks annars vegar í gegnum Kolkatta og hinsvegar í gegnum Dhaka og Rangún. Líklegast minnsti "national carrier" í heimi. Flugfélagið, sem er í samstarfi við Thai Airways, á tvær British Aerospace 146-100 flugvélar sem eru nú til sölu því að félagið hefur fest kaup á tveimur Airbus 319. Ekki veitir af, því stefnt er á 15 þús. gesti til landsins innan fárra ára. Nú heimsækja rúmlega 7 þús. gestir landið en fyrir nokkrum árum voru þeir aðeins í kringum 2 þús.
Ég væri alveg til í að heimsækja litla landið í Himalæjafjöllunum en ekki aðeins er þrælerfitt að komast þangað, heldur verða gestir að borga minnst 200 dollara á dag fyrir að heimsækja landið. Í flestum tilfellum er fólk að borga talsvert meira. Þannig að ég er ekki alveg á leiðinni þangað á næstunni.

Kína í Afríku

Kína hefur undanfarin ár eflt efnahags- og diplómatísk sambönd sín í Afríku. Milli 2002 og 2003 jukust milliríkjaviðskipti við svæðið um 50%, í 18,5 milljarða dollara. Um þetta er fjallað í grein eftir blaðamanninn Paul Mooney, sem hefur skrifað um Kína síðustu 15 ár, á vef Yale Center for Study of Globalization, China's African Safari.

Beijing has pressed history to promote its economic agenda, attempting to win African sympathy by emphasizing the common history of exploitation China and African nations have suffered at the hands of Western colonialists. This is a common theme in the pages of African newspapers, where commentators argue that Western investors exploit Africa, while Chinese companies tend to invest in businesses that are beneficial.

China is also making an effort to win the hearts and minds of the African people, and to extend its political influence.

Still, there is some debate among Africans over whether China is exploiting or benefiting their continent. Chinese are busy developing much-needed African infrastructure: roads and rail lines in Ethiopia, Sudan, and Rwanda; a new hospital in Sudan; a farm and a bridge across the Nile; reclaiming thousands of hectares of farmland in Tanzania. But at what cost?

Sumir afrískir fréttaskýrendur vilja meina að munurinn sé ekki svo mikill. Kínverjar þarfnist Afríku vegna hráefnanna þar, til að halda efnahagskerfinu gangandi. Flest löndin hafa viðskiptahalla við Kína. Kína kaupir hráefni en selur Afríkulöndunum ódýra neytendavöru í staðinn. Þetta er ekki allir ánægðir með, m.a. verkalýðssamböndin.

In the meantime, however, many African nations are pleased that no political strings are attached to China's friendship - with the obvious exception that they must not recognize Taiwan and must affirm the one China policy. At present, only 7 African nations have relations with Taiwan - one-quarter of the total - and a key part of China's Africa policy is denying Taiwan any greater diplomatic space on the continent. [sjá nánar hér]

Aukinheldur er vitnað í He Wenping, forstöðumann afrískra fræða við háskóla í Beijing, sem segir að Kína og Afríkuþjóðirnar hafi gagnkvæman skilning á að "human rights should stand above sovereignty".
Kínverjar eru langstærsti fjárfestirinn í olíuiðnaðinum í Súdan, sem skilar 2 milljörðum í tekjur. Hlutur Kínverja í olíuútflutingi landsins stendur fyrir 5% tekja Súdans. Kínverska ríkisolíufélagið byggði upp olíuiðnaðinn í Súdan að stóru leyti, á sama tíma og vestrænir fjárfestar áttu í erfiðleikum með að stunda viðskipti þar. Í Zimbabwe hafa Kínverjar að hluta fyllst upp í tómarúm þegar vestrænir fjárfestar hafa yfirgefið landið eftir eignaupptöku Mugabe og stjórnleysisins í kjölfarið.

Kínverjar þurfa að flytja inn 2/5 af olíunotkun sinni (130 milljón tonn árið 2004), sem eykst um hátt í 20% á ári. Eftir fimmtán ár verður 50-75% olíunnar flutt inn, segja sérfræðingar. Fyrir vikið eru Kínverjar mjög áfjáðir í að finna nýja olíulyndir. Þjóðirnar við á meginlandi Afríku við Suður-Atlantshaf, frá Nígeríu til Angóla hafa séð sérfræðinga kínversku olíufélaganna streyma til landanna í leit að nýjum olíulyndum. Kenía hefur að auki bæst í hóp þeirra landa. Einhvers staðar las ég að í sumum tilfellum væru Kínverjar að áforma olíuframleiðslu þar sem hún er þrisvar sinnum dýrari í framleiðslu en meðalkostnaður í heiminum. Á móti kemur að Kínverjar vilja tryggja sér pólitískt öruggari staði til að vinna sína olíu í friði.

Þórhildur

Að gefnu tilefni: Hólmsteinski listinn

Saga frá Kambódíu

Athyglisverð saga Kombódíumanns sem Guardian birtir í styttri útgáfu: 'I want to make my country safe for my people'

Það hlýtur að vera flestöllu hugsandi fólki hulin ráðgáfa hvernig hugmyndafræði Rauðu Khmerarnir átti að ganga upp, eða gera nokkrum gott. Það er skrítið til þess að hugsa að það eru ekki nema 30 ár síðan að þeir voru við völd. Saga þeirra er líkari einhverju aftan úr fornöld.

Endalok kaþólskunnar í Frakklandi?

Kaþólskan er í útrýmingarhættu í Frakklandi, eða hvað? Á BBC-vefnum er umfjöllun um málið. BBC World sýndi þátt um málið um daginn en ég missti af honum. Inntakið er endurtekið í þessari skýringu: Losing the faith in France.

Meðalaldur franska presta er 68. Frakkar hætta yfirleitt að vinna með 60-65 ára aldurs, þannig flestir prestar eru komnir vel yfir þann aldur. Það sem er alvarlegra, fyrir kirkjuna í Frakklandi, er að menn telja að á næstu 8 árum muni helmingur prestanna hefja eilíft líf með himnaföðurnum.

Núna hefur starfandi prestum í Frakklandi fækkað um meira en helming á síðastliðnum fjórum áratugum og það sem meira er, sumir prestar þjóna fleiri en 30 (síminnkandi) söfnuðum. Ein af athyglisverðari leiðum kirkjunnar til að manna í stöðurnar er að "flytja inn" presta frá fyrrum nýlendum Frakka í Afríku.

Svo slæmt er ástandið að uppi eru raddir sem vilja afnema skírlífi kaþólsku prestanna (sérstaklega þar sem fleiri tækifæri eru fyrir samkynhneigða kaþólikka en að gerast skírlífir prestar í litlu sveitaþorpi) og sumir vilja jafnvel - good heavens! - hleypa kvenþjóðinna að. En með aukinni smokkanotkun, sambúð ógiftra og annarri siðleysu í heiminum er óvíst hvort páfastóll megi vera að því að sinna þessu vandamáli sífækkandi hóps franskra kaþólikka.

Al-Arabíja

Áhugaverð grein í nýjasta magasíni New York Times um arabísku fréttastöðina Al-Arabíja: The War Inside the Arab Newsroom
(Greinin lokast í gagnasafni NYT 9. jan.)

At the accountant's house...

Nokkuð skondin lýsing frá tökustað klámmyndar í þessari grein á BBC-vefnum: California's porn industry HIV scare (From Our Own Correspondent)

Minnti mig raunar svolítið á eitt "parið" í Love Actually.