Agust Flygenring - semsagt.net

Þórðargleðin, Talk-Show Charlie og Gorgeous George

Nú í vikunni er allt búið að vera vitlaust yfir DV og margir fara fram uppfullir af Þórðargleði yfir að sjá þetta "svívirðilega" blað í kröggum. Á sama tíma kaupir fjórði hver Íslendingur DV á hverjum degi [sjá athugasemd í kommentakerfi] en auðvitað er það málinu óviðkomandi. Það er hin viðurkennda sjálfumglaða afstaða að vera á móti DV og enginn heiðvirtur borgari kaupir blaðið.

_ _ _

Þórðargleðin hefur líka verið áberandi hér í Bretlandi í vikunni. Drykkjukúltúr landsins fer að matri flestra hríðversnandi en almennt viðhorf til alkóhólisma er að hlæja með alkanum á meðan hann er fullur en hlæja að honum þegar hann tekur sig á. Hí-á þann sem þarf að viðurkenna veikleikann.

Undanfarin misseri hefur meintur drykkjuvandi Charles Kennedy dúkkað upp í umræðunni. Hann lifði af ásakanir gegn honum síðast í desember en á nýju ári var ljóst að allt væri komið í hnút og þegar skrifstofa hans frétti af því að ITV myndi sjónvarpa frétt með staðfestum heimildum um drykkjuvanda hans og hvernig það hafði komið niður á störfum hans, boðaði hann til blaðamannafundar kl. 17:45 síðar um daginn. Þetta þýddi að ITV fréttirnar klukkan hálfsjö voru gagnslausar og BBC fréttirnar klukkan sex birtu tilkynningu hans fyrstir.

Í yfirlýsingunni sagðist hann hafa barist við drykkju sína en hefði ekki drukkið í tvo mánuði núna og vildi fá skilning til að taka sig á. Þetta var greinilega ekki nóg. Meirihluti þingmanna Lib. Dem. hótuðu að segja af sér ef hann gerði það ekki og tveimur dögum eftir tilkynninguna kom önnur tilkynning og snubbóttari. Kennedy sagði af sér og á líklegast ekki afturkvæmt í fremstu línu stjórnmálanna, þrátt fyrir augljósa hæfileika til að ná til venjulegs fólks (kannski ekki skrítið að hann hefur yfirleitt verið sá stjórnmálamaður sem fólk myndi helst vilja bjóða með sér á pöbbinn).

Umræðan í kjölfarið var e.t.v. í takt við það sem við mátti búast. Í fyrsta lagi hafði þessi "heiðvirti" stjórnmálamaður logið og fallið fyrir vikið og í öðru lagi var hann þarna að viðurkenna drykkjuvanda sinn. Og drykkjuvandi er nokkuð sem Bretar hafa ekki samúð með, heldur skemmta sér yfir. Þórðargleði. Sá sem fellur fyrir flöskunni (viskýflöskunni í þessu tilfelli) er mun meira skemmtiefni en sá sem fellur yfir ritaranum eða samstarfskonu sinni (hin klassíska ástæða íhaldsmanna til að hrökklast frá embætti) eða krúsernum í almenningsgarðinum (meira prógressív ástæða fyrir hægrisinnaða íhaldsmenn til að segja af sér þingmennsku). Lygar og spilling eru löngu orðnar leiðinlegar ástæður (þökk sé reglulegum afsögnum úr röðum Blairsstjórnarinnar), þannig þarna var komið almennilegt fall til að skemmta sér yfir.

Ákveðin umræða hefur einnig verið í gangi hvort ITV hefði átt að fara fyrr fram með fréttina af áhrifum drykkjuvandans á störf formannsins fyrrverandi. Sumir áfellast fréttastofuna fyrir að hafa brugðist hlutverki sínu með að "aðvara" skrifstofu Kennedys snemma morguns um að fréttinni yrði sjónvarpað um kvöldið. Sumum finnst þetta hafa verið "manneskjulegt" af fréttastofunni á meðan flestir, sérstaklega aðrir fjölmiðlar, segja svona silkihanskameðferð ekki heiðvirtri fréttastofu samboðin.

_ _ _

Hálf þjóðin og mæður þeirra og ömmur líka skemmtir sér núna á hverjum degi yfir nýjustu fréttum af því sem fer fram í húsi "Big Brother" raunveruleika-sjónvarpsþáttarins. Þetta heimskulegasta sjónvarpsefni sem komið hefur fram á stóru stöðvunum er nú allt í einu orðið áhugavert. Ekki vegna transans í górillukápunni eða Paris Hilton-Nichole Richie lúkkalækunum. Nei, George Galloway fer á kostum í þáttunum. Þingmaður RESPECT fer í gymið í Kúbu-jögginggallanum sínum, reynir að tala um íslam við glamúrmódel og það nýjasta, leikur kött að lepja mjólk úr höndum útbrunninar leikkonu.

Orð á borð við "DisRESPECTful" og "Shameless" hafa verið notuð á forsíðum blaðanna. Og í dag, með tilvitnun í kattarleik hans, birtir The Sun mynd af honum á forsíðunni í dag með fyrirsögninni "Pussy Prat", Guardian talar um "From firebrand to pussycat: Galloway's TV transformation" og forsíða Daily Telegraph lítur svona út í dag:
Fyrir þá sem þekkja ekki skallann á karlinum, er hann þessi í hvítu fötunum sem snýr baki í myndavélina.

Fyrir þá sem þekkja ekkert til Galloway er hægt að lesa um afrek hans á Wikipediu: sjá hér.

Þessi fyrrverandi þingmaður Verkamannaflokksins, sem síðan stofnaði RESPECT í samstarfi sósíalista og múslimskra samtaka, í klassíkum anda sérframboða, undir forystu hans, afturbatapólitískusar með Messíasarduld. Hann bauð sig fram í því kjördæmi sem hefur hvað flesta innflytjendur í landinu, Bethnal Green and Bow, og sigraði sitjandi þingmann Verkamannaflokksins þar, Oonu King (sem sjálf var þekkt fyrir að vera önnur svarta konan til að setjast á breska þingið, fyrir utan að vera Gyðingur, en styddi innrásina í Írak, sem Galloway notaði óspart gegn henni. Á móti sagðist Oona a.m.k. ekki vingast við þá sem fremdu þjóðarmorð - um vinskap Galloway við Saddam Hussein).

Hann er þekktur fyrir stuðning sinn við málstað Palestínumanna og frægur fyrir vinskap sinn við Saddam Hussein. Sem er reyndar athyglisvert í ljósi þess að á meðan Saddam var "okkar tíkarsonur" hjá stjórnvöldum í Washington og studdur af vesturveldunum, stofnaði Galloway samtök (CARDRI) til stuðnings stjórnmálafrelsi í Írak (aðallega þó, einsog við mátti svosem búast af hræsnisfígúrú á borð við Galloway, snérist þetta um að Kommúnistaflokkur Íraks hafði verið bannaður og barinn niður). Eftir Flóastríðið 1991, þegar vesturveldin höfðu snúist gegn Saddam varð Galloway ein hans helsta frilla.

Eftir innrásina komust tengsl hans við olíupeninga frá Írak í hámæli og mætti hann m.a. fyrir rannsóknarnefnd Bandaríkjaþings. Og hafði betur að meti flestra með snörpum tilsvörum enda einstaklega orðfær maður.

Fyrir þá sem fylgjast með málefnum Mið-Austurlanda hefur hann dúkkað reglulega upp í umræðuþáttum í sýrlenska sjónvarpinu, al-Jazeera og fleiri arabískum sjónvarpsstöðvum. Þar hefur hann t.d. sagt þetta:

It's not the Muslims who are the terrorists. The biggest terrorists are Bush, and Blair, and Berlusconi, and Aznar, but it is definitely not a clash of civilizations. George Bush doesn't have any civilization, he doesn't represent any civilization. We believe in the Prophets, peace be upon them. He believes in the profits, and how to get a piece of them. That's his god. That's his god. George Bush worships money. That's his god - Mammon.

- á al-Jazeera 31. júlí s.l.

The people who invaded and destroyed Iraq and have murdered more than a million Iraqi people by sanctions and war will burn in Hell in the hell-fires, and their name in history will be branded as killers and war criminals for all time. Fallujah is a Guernica, Falluaja is a Stalingrad, and Iraq is in flames as a result of the actions of these criminals. Not the resistance, not anybody else but these criminals who invaded and fell like wolves upon the people of Iraq. And by the way, those Arab regimes which helped them to do it will burn in the same hell-fires.

- á al-Jazeera, 1. júní s.l.

Most of the schools that were wrecked, buses that were bombed, hospitals that were destroyed, lives that were taken, were taken by George Bush, not by Zarqawi. Number two: Most of the resistance in Iraq is not Zarqawi, It's not foreign, whatever 'foreign' means when Iraq is occupied by 250,000 foreign armies. Most of their resistance are Iraqis resisting the foreign occupation of their country. Most of the operations which they carry out are against the occupying forces and their collaborators, and this is normal in every liberation struggle.

- á ANBtv stöðinni í Líbanon í ágúst s.l.

All dignified people in the world, whether Arabs or Muslims or others with dignity, are very proud of the speech made by President Bashar Al-Assad a few days ago here in Damascus.
[...]
For me, he is the last Arab ruler, and Syria is the last Arab country. It is the fortress of the remaining dignity of the Arabs, and that's why I'm proud to be here and addressing you this evening.

- í ræðu í Háskólanum í Damaskus, 13. nóvember s.l.

Í sömu ræðu, sem var sjónvarpað af al-Jazeera, sagði hann einnig, um rannsóknarnefnd SÞ á morðinu á Hariri:

Just because somebody is appointed by the U.N. which became - you know, Lenin called the League of Nations a 'thieves' kitchen.' The U.N. became a thieves' and beggars' kitchen, where the thieves make the decisions, and the beggars vote for the decisions, and if the beggars will not vote for the decisions, the thieves will implement the decisions anyway. Because somebody came through the U.N., it doesn't make them a saint. Mehlis is not a saint, he's not an impartial civil servant, he is a policeman with a record of framing Arab governments, and this is why he was given this job. He was the one who investigated the so-called La Belle disco explosion in Berlin. He named Libya as the responsible party for this crime, and Ronald Reagan used this finding to send a massive and violent attack against Libya, which killed innocent people including the daughter of Mu'ammar Qadhafi herself. This was Mehlis' job, to falsely accuse Libya of this crime, which everybody now knows Libya was not responsible for.

Já, aumingja greyið hann Qaddafi.

Hundreds of thousands are ready to fight them in the Middle East, and in Latin America there is revolution everywhere. Fidel Castro is feeling young again. Brazil, Argentina, Uruguay, Bolivia, Ecuador, Chile are all electing left-wing governments which are challenging American domination. And in Venezuela, the hero Hugo Chavez has stood against them over and over and over again.

Að sjá þennan apakött lepja fólk í slepjulegum raunveruleika- sjónvarpsþætti... já, það er ekki laust við maður fyllist af Þórðargleði og hugsi "gott á hann, hann er að grafa eigin gröf". Það er næstum nóg til þess að maður horfi á þetta óendanlega langdregna prógram, en sem betur fer sér maður hvað gerist (eða hvað Galloway gerir af sér a.m.k.) í blöðunum daginn eftir.
Agust skrifaði 14.01.06 14:20

Flokkun: Mið-Austurlönd , Stjórnmál , UK