Agust Flygenring - semsagt.net

Minnir mig á þegar ég var bókasafnskarl í þínum gamla grunnskóla. Á föstudögum var ég búinn snemma og einn slíkan, einhvern tíma eftir að ég fór heim, fékk Sveinn Rúnar nokkur að vera inni á safni í eyðu. Þar fannst hann síðan steinsofandi á litla svarta bekknum um kvöldið eftir að gerð hafði verið dauðaleit að pilti um allan Hfjörð.

Hehe. Eitthvað rámar mig í að hafa heyrt þessa sögu, vissi ekki að Bókasafns-Björn hefði verið ábyrgur fyrir þessu :)

Ég vann raunar sjálfur tvo vetur á Bókasafninu í Verzló. Þar vakti maður stundum fólk áður en maður skellti í lás. Reyndar gerast undarlegustu hlutir á bókasöfnum. Maður fann líka ótrúlegustu hluti í ruslinu því við sem unnum á Bókasafni Verzlunarskólans þrifum þegar við vorum búin að loka. Þrátt fyrir ómældan tíma sem ég hef varið inni á bókasöfnum um ævina, þá ef ég aldrei verið fangi þar áður. Talandi um það safn, þá er þjóðsagnapersóna meðal starfsmannanna stúlka nokkur sem vann þar á 9. áratugnum og a.m.k. nokkrum sinnum lagði sig í lesstofunni yfir nóttina til að spara sér ferðina heim til þess eins að mæta aftur klukkan átta.

En fyrst þú minnist á svarta bekkinn. Ætli hann sé ennþá til? Hann er einhvern veginn eitt af þessum furðulega eftirminnilegu húsgögnum. Þegar ég kom í Öldutúnið aftur fyrir nokkrum árum í tilefni að einhverju afmæli var ekki laust við að það væri viss söknuður í hjarta manns að gamla safnið var rifið og komið nýtt. Man ennþá var ákveðnir bókaflokkar voru geymdir, jafnvel einstakar bækur (einhverra hluta vegna man ég alltaf hvar Guðfaðirinn í útgáfu frá 8. áratugnum var geymd, án þess að hafa nokkurn tímann lesið orð af þeirri bók.

Bókasöfn eiga í eðli sínu að vera notalegir staðir og ég hef tekið nokkru ástfóstri við skólasafnið mitt hérna, eftir að ég loksins lærði á kerfið sem það notar (öll Dewey þekkingin gagnslaus - en náði þá nýlega að benda félaga mínum á tvær bækur sem hann fynndi undir JE 120 og JE 122 við milliveginn hægra megin!).

Notaleg eða ekki, það er algjör óþarfi að gista á þeim.

bókasöfn já...

...hef því miður engar skemmtilegar minningar af bókasöfnum...

...það væri samt gaman að geta sagst hafa stundað kynmök á bókasafninu...

...en ég get það ekki...

Kynmök og bókasöfn, já.

Ekki á minni vakt en ég þekkti annan aðilann... :)

Á bókasafninu mínu í skólanum hérna er 30 punda sekt fyrir að sofa (semsagt bannað að dotta ofan í bækurnar). Ég veit ekki hvort það er sérstök sekt líka fyrir að sofa hjá á safninu :P

(Og ég skil ekki að atvinnubókavörðurinn Hjalti Snær Ægisson sé ekki ENN búinn að kommenta á þessa færslu)

Án þess að vera neitt sérstaklega áfjáður í að taka þessa umræðu mikið lengra, ef við gefum okkur það að það sé til fólk með "bókasafnsblæti" (-fetish), þá hlýtur það að vera mjög erfitt fyrir það að komast í gegnum námsárin...

Mig minnir að e-r Norðmenn hafi kannað hvar fólk vildi helst stunda kynlíf utan svefnherbergisins og efst á lista voru lyftur og svo bókasöfn. Lesstofan í Verzló er náttúrulega eðalaðstaða fyrir fólk í þessum hugrenningum, sérstaklega á miðri önn þegar fólk er ekki lengur jafn metnaðarfullt að læra og í byrjun annar en jafnframt er prófatörnin ekki byrjuð :p

Þeas þegar gamla bókasafnið var og hét, nú er erfiðara að athafna sig :)

Ég held líka að það yrði fljótt að komast upp um mann. Á bókasöfnum ríkir nefnilega iðulega mikil þögn en kynmökum fylgir oft einhverskonar hljóð, þó mis mikil.

*Fliss* en óheyrilega fyndið!