Agust Flygenring - semsagt.net

Omega

Í gærkvöldi/nótt gekk mér hálfilla að sofna, sjálfsagt sökum fullmikillar kaffidrykkju fram yfir kvöldmat, og endaði að horfa á sjónvarpi fram á nótt.

Eftir að hafa horft á bæði Mythbusters endursýningu á Discovery og Seinfeld endursýningu á Sirkus+ endaði ég á að glápa á Omega af öllum stöðvum.

Það kemur fyrir í stöðvaflakki að ég detti inn á Omega, aðallega af forvitni, og þá helst á Ísrael í dag. Ætli það sé ekki m.a. vegna þess að ef málið barst í tal stóð ég yfirleitt í því að verja tilvistarrétt Ísraelsríkis í rökræðum við fólk síðastliðið ár (þá yfirleitt á móti sjálfhverfum miðstéttarkrökkum með marxíska komplexa - sem eru auðfundnir í breskum háskólum) og það er næstum því frískandi að láta "hinn endann" á umræðuskalanum pirra sig.

Ekki var það Ólafur (hinn sjálfskipaði) zíonisti í þetta skiptið samt sem fékk mig til að staðnæmast á gospelrásinni heldur þáttur sem maður að nafni Friðrik Schram stjórnaði. Með honum sat Jón Valur Jensson, forsvarsmaður kirkja.net (eða einn af þeim a.m.k.) sem er vefur sanntrúaðra kaþólikka og eitthvað tengdur Maríukirkjunni eftir því sem ég kemst næst, a.m.k. skrifar prestur þeirrar kirkju á vefinn.

Þegar ég fór að fylgjast með þættinum voru þeir félagar að ræða um samkynhneigð og ekki síst skoðanir Biblíunnar og Jesú Krists á þeim flokki [karl]manna. Duldist engum að Jón Valur var ekki minna lesinn í hinni heilögu ritningu en prédikarinn Friðrik og færðu þeir svosem ágæt rök fyrir því að jafnt Gyðingar fyrir Kristsburð og guðspjallamenn 2. aldar höfðu mikla andúð á mökum tveggja karlmanna -- rétt einsog ópródúktívu kynlífi almennt. Náðu þeir trúbræður að draga síðan fóstureyðingar inn í umræðuna, eftir að hafa lýst hvernig kynsjúkdómar væru fylgifiskar hommanna -- sem væri í sjálfu sér góð heilbrigðisrök til að vera ekki að etja ungu fólki út í slíkan saurlifnað.

Jæja, hvað um það, af þessu mátti álykta tvennt, hafandi fylgst með a.m.k. seinni helmingi prógrammsins:
1) Sú andúð á samkynhneigðum sem báðir höfðu og síteruði í Biblíuna varðandi ritninguna (og aftur, báðir voru mjög sannfærandi í sinni kunnáttu á ritningarbókstafnum) var nær eingöngu beint að samkynhneigðum körlum. Þeir viðurkenndu þó þessa "villu" sérstaklega sem mannlegan krankleika og eitthvað sem hefði fylgt mannkyninu lengi en það væri samkynhneigt líferni eða lífsstíll sem væri stóra vandamálið. Samkynhneigð kvenna kom varla upp í þeirra samtali og nær allar vísanir í þennan samkynhneigða "lífsstíl". Þannig var andúð þeirra á umræddum lífsstíl, þ.e.a.s. kynlífi og samlífi tveggja af sama kyni, í orði a.m.k. aðallega gegn tveimur körlum. Enda ekki skrítið sé litið á t.d. líkamlegar árásir víða um heim á samkynhneigða, sem virðast meira beinast gegn hommunum en lesbíunum. Þetta mætti líka útskýra með rótgrónum hugmyndum (m.a. kirkjunnar) um kynlíf þar sem karlar eru gerendur en konur allt að því þyggjendur.
2) Þegar þeir tengdu fóstureyðingar inn í umræðuna - og boðuðu stórt syndafall á næstu áratugum fyrir "lögleiðingu" þeirra á Íslandi - var athyglisvert að rök sem stjórnandinn notaði voru eitthvað á þessa leið: Hingað til lands hafa flutt um 30 þús. útlendinga (sic.) og talað um að þá vanti hingað í störf. Hefðu fóstureyðingar ekki verið leyfðar fyrir 30 árum (sic.) væru hér sjálfsagt um 30 þús. (fleiri) Íslendingar á lífi - og þar með væri engin þörf á þessu innflutta vinnuafli (viðmælandinn benti reyndar á að ekki fyrr en allra síðustu árum hefðu fóstureyðingar náð eitt þúsund á ári).

Ég hef ekki heyrt þessi rök áður notuð gegn fóstureyðingum: Að ef ekki væri fyrir þær þyrfti ekki fólk erlendis frá að koma hingað til að vinna. Með því að banna fóstureyðingar væri semsagt hægt að bæði bjarga þjóðinni frá syndafalli og útlensku fólki!

Hitt er svo annað mál að ég þoli sjaldnast við að hlusta á evangelískar (eða aðrar) árásir á samkynhneigða en ég furðaði mig á því að í "röksemdarfærslum" sínum vísuðu þeir félagar nær einungis til (tveggja) karla.

Þessi samtenging fóstureyðinga og erlends vinnuafls þótti mér e.t.v. enn nöturlegri. Bíblíufróðir menn hafa frá upphafi verið duglegir við að færa rök fyrir málstað sínum. Gospelið á Omega sækir margt frá bandarískum evangelistum og þar voru ekki fyrir svo löngu menn duglegir að vitna í 1. Mósebók 9:24-27 og fleiri vers til stuðnings kynþáttaaðskilnaði. Ekki þarf að leita langt aftur til að finna raddir sem kölluðu eftir stjórnarskrárbindingu banns við "blönduðum" hjónaböndum. Sömu hópar í mörgum tilfellum berjast nú, nokkrum áratugum síðar, ásamt fjölda sanntrúaðra fyrir svipuðu ákvæði sem festir bann við að gefa saman samkynhneigð pör.
Agust skrifaði 03.11.06 19:24

Flokkun: Fóstureyðingar , Jafnréttismál