Agust Flygenring - semsagt.net

RINOs and DINOs

Two RINOs (Republican In Name Only) lost their seat in the elections: Sen. Lincoln Chafee of Rhode Island and Congressman Jim Leach of Iowa.

In 2004 an article in The Nation (Democrat-leaning) said: "Using the measures that progressives might reasonably apply to define a liberal... it is possible to point to just one [current Republican] senator, Rhode Island's Lincoln Chafee, and two members of the House, New York's Amo Houghton and Iowa's Jim Leach" (src). Amo Houghton retired two years ago and was replaced with a more conservative Republican Congressman. Lincoln Chafee was unseated by approx. 7% majority by Democrat Sheldon Whitehouse. Jim Leach was unseated by David Loebsack 51.4%-48.6%.

According to this, all three "real" RINOs have been replaced. Two of them in these elections by a Democrat. Joe Lieberman, however, often considered a Democrat in name only (DINO), kept his seat. He probably got a lot of both DINO and RINO votes :)

Virginia

Þessi færsla verður á ensku til að spara mér að skrifa email til nokkra bandarískra vina.

According to the NYTimes when there's 99.8% of votes reporting the results for the Senate candidates in Virginia are following:
George Allen (R) 1,162,717 (49.3%)
Jim Webb (D) 1,170,564 (49.6%)
Total number of reporting votes: 2,359,329 (incl/independent)
Difference between Webb and Allen now: 7,847

Given that 98.8% of the votes are now reporting and therefore 0.15-0.25% unreported, there are possibly 3,544-5,913 votes unreported. So given a gap of 7,847 votes Webb seem to be the winner.

So I was wrong. The Democrats did carry Virginia. Although, with a Reagan official.
_ _ _ _

In Montana, with 95.6% of votes reporting, the results are:
Burns (R) 188,900 (49%)
Tester (D) 190,486 (49%)
Total number of reporting votes: 389,286 (incl/independent)
Difference between Tester and Burns now: 1,586

Given the same methology there could be between 17,704 and 18,130 votes unreported. With a bit of calculation it's clear that Burns only needs 54-55% of the unreported votes to take the lead.
_ _ _ _

McCaskill (D) won the election in Missouri 49.4% to 47.4%. So there won't be any Talent in Missouri.
_ _ _ _

With some common sense adjustments, using an interactive website from the NYT, the House results can be adjusted to 231 Democrats and 202 Republicans. The CT district 2 is to close and 2.7% of votes unreported. WA district 8 is close and only 31% reporting but the Rep. incumbent is more likely to narrowly carry it.
_ _ _ _

In E!-styled soup news, Kinky Friedman got more than half a million votes as Texas governor (12.6%). The Rep. candidate won with 39%, against 30% for the Dem. candidate.
Arnie got 56% of the votes in California, against 39% of the Dem. challenger. A secure lead there of 1 million votes.
_ _ _ _

The only really exciting gubernatorial election is in Minnesota. The Rep. is in the lead with 0.6% when 1.3% are unreported. The Rep. incumbent will probably get a 2nd term there.

Bandarísku þingkosningarnar

Fyrir nokkru notaði ég ein af þessum gagnvirku vefsíðum sem settar hafa verið í tengslum við kosningarnar í Bandaríkjunum í dag.

Spá mín er 51-49 í öldungadeildinni fyrir repúblikana og 220-215 fyrir demókrata í fulltrúadeildinni. Engin útspekúleruð analysering en mér sýnist þetta vera í samræmi við flestar spár, sem spá a.m.k. sömu meginúrslitum, í mesta lagi geti verið 50-50 skiptin eftir kosningarnar í öldungadeildinni, sem enn þýddi þó að repúblikanar héldu völdum þar.

Fari maður t.a.m. inn á CNN.com/election fær maður þær upplýsingar að 25 sæti séu í óvissu í fulltrúadeildinni og 5 í öldungadeildinni. New York Times telur tvö þessarra sæta í öldungadeildinni falla hvort um sig að öðru flokkum frekar en hinum: New Jersay (d) og Tennessee (r).

Hin ríkin (þrjú) eru Montana, Missouri og Virginia.
Í Virgínu láta demókratar sig dreyma að fella George Allen, sitjandi öþm repúblikana, með fyrrverandi flotamálaráðherra (í 10 mán.) í ríkisstjórn Reagans, Jim Webb. Sá hefur verið ásakaður um klámkenndar setningar í skáldsögu sem hann skrifaði. Slíkt jaðrar við frjálslyndi, nema þú sért Lynne Cheney, og það er ljótt orð í Virginíu. Þetta er ein mest spennandi baráttan í þessum kosningum. Webb leiddi framan að en nú um mánaðamótin hefur Allen siglt fram úr - og mun væntanlega sigra með litlum mun.

Í Missouri er sitjandi öþm Jim Talent fyrir repúblikana. Fyrir demókrata er fylkisendurskoðandinn Claire McCaskill. Talent hefur safnað og eytt margfalt meira fé en McCaskill. Skoðanakannanir hafa samt sem áður sýnt jafna stöðu eða McCaskill aðeins yfir. Raunar sigraði Talent árið 2002 aðeins með 1,1% mun (22 þús atkvæðum). Þá sigraði hann Jean Carnahan, sem komið hafði inn á þing fyrir eiginmann sinn sem lést í flugslysi stuttu fyrir kosningarnar (eitt af þessum furðulegu atvikum í bandarískum stjórnmálum). Lögum samkvæmt hafði hún (Carnahan) aðeins fengið að sitja tæp tvö ár. Hún hafði hinsvegar sigrað, í þessum furðulegu kosningum árið 2000 John nokkurn Ashcroft. Sá hafði verið fylkisstjóri á undan eiginmanni Carnahan. Talent sat hinsvegar áður á fulltrúaþinginu fyrir Missouri. Nóg um það, staðan er þarna jöfn og spennandi og Talent gæti auðveldlega tapað þessu. Michael J. Fox beindi auglýsingu sinni gegn andstöðu Talents við stofnfrumurannsóknum. Talent hefur líka verið viðriðinn spillingarmál. Missouri þótti eitt sinn endurspegla Bandaríkin í víðara samhengi pólitískt. Síðastu daga hafa langflestar skoðanakannanir bent til að Talent tapi - og ég gæti alveg trúað að munurinn verði aftur 1,1%, honum í óhag í þetta skiptið.

Að lokum er það Montana. Þar situr Conrad Burns fyrir repúblikana í öldungadeildinni. Hann situr í góðum nefndum sem tryggir honum fyrirgreiðsluáhrif. Hann hefur hinsvegar verið uppvís að nokkrum spillingarmálum m.a. og hefur mælst undir í skoðanakönnunum. Mótframbjóðandi hans, Jon Tester, er lífrænt ræktandi bóndi og forseti öldungadeildar Montana. Þessi barátta þeirra hefur verið spennandi og Tester yfir með 4% í nýlegri könnun. Burns sigraði með aðeins 3,3% forskoti síðast en Bush var með 20,5% forskot í forsetakosningunum 2004 og 25% árið 2000. Tester gæti tekið þetta en ég efast þó um að demokratar nái bæði Montana og Missouri. Gætu samt gert það - og það þýddi þá 50-50 skiptingu í öldungadeildinni.

Ég ætla ekki að fara nánar út í fulltrúadeildina en hver niðurstaðan verður, þá held ég að það þurfi næstum því kraftaverk til að repúblikanar haldi henni. Á móti þarf eiginlega allt að ganga á besta veg fyrir demókrata til að þeir nái öldungadeildinni og ekki nema þeir nái Virginíu, þá sjáum við óvænt og áhugaverð úrslit - og demókratar munu sitja við völd í báðum deildum.

Átta eða tíu?

Í gærkvöldi flutti Kastljósið tölur af fjölda erlendra ríkisborgara sem hingað hafa komið undanfarið til að vinna.

Þar var sífellt talað um að "átta ný ríki" hefðu gengið í Evrópusambandið á vordögum 2004. Það er alveg rétt - að því leiti að átta Austur-Evrópuríki gengu í sambandið. Það voru hinsvegar tvö Miðjarðarhafsríki sem gengu inn í sambandið á sama tíma.

Nú veit ég ekki hversu margir Kýpverjar og Möltubúar hafa komið til landsins fyrir/eftir maí á þessu ári en eitthvað segir mér að þeir séu töluvert færri en Austur-Evrópubúarnir sem hingað hafa komið í atvinnuleit. Aðalatriðið hér er að aftur og aftur var talað um átta ný ríki í Evrópusambandinu. Þau voru og eru tíu en þar af voru átta austur-evrópsk í hefðbundnum skilningi (þó enginn ætti t.d. að efast um "mið-evrópuleika" Slóveníu og Tékklands að nokkrum hluta).

Fyrirmyndarríkið

Merkilegt að horfa á Silfur Egils í gær. Fyrir um mánði síðan, við upphaf þings heyrði ég brot úr ræðu Magnúsar Þórs, þar sem hann sagði m.a.:

Erlent vinnuafl hefur flætt inn í landið sem aldrei fyrr á örfáum mánuðum. Við teljum að við Íslendingar séum engan veginn undirbúnir til þess að taka á móti þessum fjölda sem mun bara aukast og aukast og aukast. Þetta fólk er engir farandverkamenn eins og forsætisráðherra nefndi hér í ræðu sinni. Stærstur parturinn af þessu fólki er kominn til að vera, þannig verður það.

Ég þekkti ekki forsöguna þá, enda ekki á landinu síðasta vetur. Afskrifaði þetta hálfpartinn sem þjóðrembukvabb sem heyrist stundum frá ákveðnum stjórnmálamönnum. Þar sem það er kosningarvetur fannst mér samt þetta gefa tóninn á óþægilegan hátt. Frjálslyndi flokkurinn er jú í eðli sínu pöpulískur, (m.a.s. stofnaður af nýreknum, bitrum ríkisbankastjóra í hefnd) og ég velti fyrir mér hvort þetta yrði baráttumál Magnúsar og félaga, sem nú berjast fyrir þinglífi sínu í vor. Tilvísanir í kvótamál og Grímseyjar fengu mig þó til að hugsa að líklegast væri lítið að óttast, eins-máls-flokkurinn væri ennþá eins-máls-flokkur. Einhvern veginn grunaði mann frekar að eitthvað á borð við skrif Jóns Magnússonar sem komu fram s.l. miðvikudag í Blaðinu (feitletranir eru mínar):

Væri ég atvinnulítill Pólverji mundi ég ekki hugsa mig tvisvar um og flytja til Íslands. Enginn má skilja orð mín svo að ég sé á móti Pólverjum eða öðru kristnu fólki úr okkar heimshluta. Sem dæmi þá er mér afar vel við Dani, Svía og Norðmenn en væri það eftirsóknarvert að hingað flyttust 50 þúsund Norðmenn, 100 þúsund Svíar og 60 þúsund Danir? Þó spyrnt sé við fótum gegn auknum straumi innflytjenda til landsins þá hefur það ekkert með virðingarleysi fyrir öðrum þjóðum eða kynþáttafordóma að gera. Það hefur með það að gera hvernig við viljum sjá landið okkar og þjóð félagið þróast.

[...]

Það breytir því ekki að við viljum hafa okkar velferðarsamfélag fyrir Íslendinga. Við viljum ekki missa algjörlega stjórn á þróuninni. Ég vil ekki fá hingað fólk úr bræðralagi Múhameðs [óljóst er hvort hann á við múslima hér eða samtökin Bræðralag múslima] sem hefur sín eigin lög og virðir ekki lágmarks mannréttindi og misbýður konum. Ég vil ekki fá til Íslands hópa sem eru til vandræða alls staðar í Evrópu.

Sjónarmið sem þessi eru ekki ný á nálinni og Jón Magnússon hefur svosem átt drauma um að stíga pólitískar öldur sér í hag. Hingað til hafa skrif sem þessi þó aðallega komið frá pylsusölum í Árbænum eða enn einangraðari hópum manna.

Magnús Þór virðist vera búinn að finna leið til að halda sæti sínu á þingi: Xenofóbíu í garð austur-evrópsks fólks. Það mátti búast við þessu. Það var hinsvegar ekki útlit fyrir að neinn stjórnmálaflokkur tæki sig til og tappaði af þessum hvötum. Útbúa málið líka í "málefnalegan búning", nokkuð sem rasistar hafa gert í Vestur-Evrópuríkjum.

Það eru margar hliðar á þessu máli og sumar þeirra verður að ræða. Aðferðafræðin skiptir hinsvegar miklu máli. Skrif Jóns eru ekkert annað en xenofóbía í besta falli, í versta falli rasismi. Magnús fagnaði þeim skrifum á vefsíðu sinni og í málflutningi hans má greina sömu skoðanir.

Niðurstaðan á endanum verður sjálfsagt sú að þetta gæti bjargað Frjálslyndum með að þurrkast ekki út. Eftir allt saman þá sést ekki hvað þú kýst í kjörklefanum. Hitt er svo mikilvægara að flokkarnir láti ekki fæla sig út í daður við þessar skoðanir. Skoðanakannanir eiga sjálfsagt eftir að sýna fylgi Frjálslyndra rjúka upp (fékk ekki líka Þjóðvaki á sínum tíma fjórðung atkvæða skv. skoðanakönnun nokkrum vikum fyrir kosningar?). Nú reynir á hina flokkana, ekki síst stjórnarflokkana, að standa það af sér. Annars erum við komin í vond mál.

Sannleikurinn og sanni-leikurinn

The 2002 midterms were ridiculed as the “Seinfeld” election — about nothing — and 2006 often does seem like the “Colbert” election, so suffused is it with unreality, or what Mr. Colbert calls “truthiness.” Or perhaps the “Borat” election, after the character created by Mr. Colbert’s equally popular British counterpart, Sacha Baron Cohen, whose mockumentary about the American travels of a crude fictional TV reporter from Kazakhstan opened to great acclaim this weekend. Like both these comedians, our politicians and their media surrogates have been going to extremes this year to blur the difference between truth and truthiness, all the better to confuse the audience.

- Frank Rich í gær í NYT

Hann fjallar m.a. um viðtal við Lynne Cheney á CNN þar sem hún fór á kostum. Viðtalið var algjört bíó, þar sem varaforsetafrúin m.a. ásakaði fréttastöðina um lygar, jafnframt sem hún harðneitaði setningum úr eigin skáldsögu sem skrifuð var fyrir rúmum aldarfjórðungi. Að sama skapi neitaði hún að eiginmaðurinn Dick hefði varið pyntingar - þrátt fyrir að hann hafi lýst þeim skoðunum sínum í útvarpsviðtali opinberlega. Rich minnist líka á annað ótrúlegt mál, hvernig repúblikanar hafa ásakað leikarann Micheal J. Fox um að leika áhrif Parkinson sjúkdómsins á hann í auglýsingum þar sem hann hvetur fólk til að verja réttinn til stofnfrumurannsókna og kjósa ekki þá sem vilja banna þær: Repúblikana.

Colbert-hugtakið "truthiness", má ekki þýða það sem sannan-leik?

Konan sem stal jólunum

...hefur verið dæmd í 9 mánaða fangelsi skv. þessari frétt: Kona stal jólamat og jólagjöfum

Omega

Í gærkvöldi/nótt gekk mér hálfilla að sofna, sjálfsagt sökum fullmikillar kaffidrykkju fram yfir kvöldmat, og endaði að horfa á sjónvarpi fram á nótt.

Eftir að hafa horft á bæði Mythbusters endursýningu á Discovery og Seinfeld endursýningu á Sirkus+ endaði ég á að glápa á Omega af öllum stöðvum.

Það kemur fyrir í stöðvaflakki að ég detti inn á Omega, aðallega af forvitni, og þá helst á Ísrael í dag. Ætli það sé ekki m.a. vegna þess að ef málið barst í tal stóð ég yfirleitt í því að verja tilvistarrétt Ísraelsríkis í rökræðum við fólk síðastliðið ár (þá yfirleitt á móti sjálfhverfum miðstéttarkrökkum með marxíska komplexa - sem eru auðfundnir í breskum háskólum) og það er næstum því frískandi að láta "hinn endann" á umræðuskalanum pirra sig.

Ekki var það Ólafur (hinn sjálfskipaði) zíonisti í þetta skiptið samt sem fékk mig til að staðnæmast á gospelrásinni heldur þáttur sem maður að nafni Friðrik Schram stjórnaði. Með honum sat Jón Valur Jensson, forsvarsmaður kirkja.net (eða einn af þeim a.m.k.) sem er vefur sanntrúaðra kaþólikka og eitthvað tengdur Maríukirkjunni eftir því sem ég kemst næst, a.m.k. skrifar prestur þeirrar kirkju á vefinn.

Þegar ég fór að fylgjast með þættinum voru þeir félagar að ræða um samkynhneigð og ekki síst skoðanir Biblíunnar og Jesú Krists á þeim flokki [karl]manna. Duldist engum að Jón Valur var ekki minna lesinn í hinni heilögu ritningu en prédikarinn Friðrik og færðu þeir svosem ágæt rök fyrir því að jafnt Gyðingar fyrir Kristsburð og guðspjallamenn 2. aldar höfðu mikla andúð á mökum tveggja karlmanna -- rétt einsog ópródúktívu kynlífi almennt. Náðu þeir trúbræður að draga síðan fóstureyðingar inn í umræðuna, eftir að hafa lýst hvernig kynsjúkdómar væru fylgifiskar hommanna -- sem væri í sjálfu sér góð heilbrigðisrök til að vera ekki að etja ungu fólki út í slíkan saurlifnað.

Jæja, hvað um það, af þessu mátti álykta tvennt, hafandi fylgst með a.m.k. seinni helmingi prógrammsins:
1) Sú andúð á samkynhneigðum sem báðir höfðu og síteruði í Biblíuna varðandi ritninguna (og aftur, báðir voru mjög sannfærandi í sinni kunnáttu á ritningarbókstafnum) var nær eingöngu beint að samkynhneigðum körlum. Þeir viðurkenndu þó þessa "villu" sérstaklega sem mannlegan krankleika og eitthvað sem hefði fylgt mannkyninu lengi en það væri samkynhneigt líferni eða lífsstíll sem væri stóra vandamálið. Samkynhneigð kvenna kom varla upp í þeirra samtali og nær allar vísanir í þennan samkynhneigða "lífsstíl". Þannig var andúð þeirra á umræddum lífsstíl, þ.e.a.s. kynlífi og samlífi tveggja af sama kyni, í orði a.m.k. aðallega gegn tveimur körlum. Enda ekki skrítið sé litið á t.d. líkamlegar árásir víða um heim á samkynhneigða, sem virðast meira beinast gegn hommunum en lesbíunum. Þetta mætti líka útskýra með rótgrónum hugmyndum (m.a. kirkjunnar) um kynlíf þar sem karlar eru gerendur en konur allt að því þyggjendur.
2) Þegar þeir tengdu fóstureyðingar inn í umræðuna - og boðuðu stórt syndafall á næstu áratugum fyrir "lögleiðingu" þeirra á Íslandi - var athyglisvert að rök sem stjórnandinn notaði voru eitthvað á þessa leið: Hingað til lands hafa flutt um 30 þús. útlendinga (sic.) og talað um að þá vanti hingað í störf. Hefðu fóstureyðingar ekki verið leyfðar fyrir 30 árum (sic.) væru hér sjálfsagt um 30 þús. (fleiri) Íslendingar á lífi - og þar með væri engin þörf á þessu innflutta vinnuafli (viðmælandinn benti reyndar á að ekki fyrr en allra síðustu árum hefðu fóstureyðingar náð eitt þúsund á ári).

Ég hef ekki heyrt þessi rök áður notuð gegn fóstureyðingum: Að ef ekki væri fyrir þær þyrfti ekki fólk erlendis frá að koma hingað til að vinna. Með því að banna fóstureyðingar væri semsagt hægt að bæði bjarga þjóðinni frá syndafalli og útlensku fólki!

Hitt er svo annað mál að ég þoli sjaldnast við að hlusta á evangelískar (eða aðrar) árásir á samkynhneigða en ég furðaði mig á því að í "röksemdarfærslum" sínum vísuðu þeir félagar nær einungis til (tveggja) karla.

Þessi samtenging fóstureyðinga og erlends vinnuafls þótti mér e.t.v. enn nöturlegri. Bíblíufróðir menn hafa frá upphafi verið duglegir við að færa rök fyrir málstað sínum. Gospelið á Omega sækir margt frá bandarískum evangelistum og þar voru ekki fyrir svo löngu menn duglegir að vitna í 1. Mósebók 9:24-27 og fleiri vers til stuðnings kynþáttaaðskilnaði. Ekki þarf að leita langt aftur til að finna raddir sem kölluðu eftir stjórnarskrárbindingu banns við "blönduðum" hjónaböndum. Sömu hópar í mörgum tilfellum berjast nú, nokkrum áratugum síðar, ásamt fjölda sanntrúaðra fyrir svipuðu ákvæði sem festir bann við að gefa saman samkynhneigð pör.