mars 23, 2003
Hamfarir
Platan Hamfarir eftir Gunnar Jökul þótti aðhlátursefni þegar hún kom út. Verk manns sem gekk ekki heill til skógar. Hann taldi heimsfrægðina á næsta leiti en fólk hló og gerði grín að sköpun hans.Ég hló líka. Reyndar man ég bara eftir viðtalinu við hann hjá Eiríki Jónssyni ('94 eða '95) en ég heyrði ekki plötuna sjálfa fyrr en í 4. bekk í Verzló, þegar Beggi Reynis spilaði hana fyrir mig í einhverri verkefnavinnu. Ég hló, þetta var fyndið.
Það var samt eitthvað í einlægninni, svona þegar maður fór að hlusta á tónlistina fordómalaust, þessari miklu einlægni sem var lögð í þetta verk. Þegar maður hlustar á tónlistina og lítur fram hjá því að allt undirspil er á hljómborð - en þó kannski að hluta til einmitt vegna þess, vegna þeirrar bágru aðstæðna sem platan er unnin við - þá getur maður ekki annað en hrifist með.
Það er fínt að hlusta á þessa tónlist með skólabókunum meðan rigningin hamast fyrir utan. Ekki úr vegi að vitna að lokum í Gunnar Jökul (úr laginu "Einskis virði").
og allt sem langar til
þá orðinn einvers virði
En ég er einhvers virði
og finnst mér öllu geta um það breytt
og ef ég bara þyrði
því núna er ég ekki lengur neitt (src)
Texta plötunnar má finna hér.
Agust skrifaði 23.03.03 22:48
Flokkun: Menning
Comments
Skrifa comment