Prufublogg MovableType

Áfrýjunardómstóll íhaldsmanna

Einn er sá dómstóll í Bandaríkjunum sem íhaldssamari er en flest annað og er alræmdur fyrir það. Umræddur dómstóll er United States Court of Appeals for the Fourth Circuit.
Hið stórgóða New York Times Magazine er með ítarlega umfjöllun, The Power of the Fourth, um áfrýjunardómstólinn. Afar löng grein en ofar áhugaverð. NYT Magazine er ekki eitthvað götublað sem prentar hvað sem er. Engu að síður fær dómstóllinn óblíða útreið í greininni. Hvers vegna? Vegna þess að dómstóllinn hefur trekk í trekk dæmt með ótrúlegum hætti. Ef svo "illa" vill til að frjálslyndir dómarar sem bera réttindi einstaklingsins fyrir brjósti dragast í meirihluta þriggja manna dómstóls (sem tölva velur random úr hópi 12 dómara við réttinn) er málinu yfirleitt skotið til en banc ákvörðunar, þar sem "frjálslyndisvillan" er leiðrétt af meirihluta dómaranna, sem voru flestir skipaðir af Reagan eða Bush Sr.
Dómstóllinn fer með mál Virginíu, Vestur-Virginíu, Maryland, Norður-Karólínu og Suður-Karólínu. Ótrúlega hátt hlutfall dómaranna eru fyrrverandi starfsmenn eða aðstoðarmenn Jesses Helms eða Stroms Thurmond, eða þeim tengdir. Dómstóllinn dæmir nær alltaf í takt við kenningar íhaldssamra júrista, judicial restraint, í málum á borð við jafnrétti, fóstureyðingar o.fl.

Nefnd eru dæmi um m.a. ótrúlegan "rökstuðning" dómstólsins í málum dauðadæmdra manna og rökstuðningurinn í máli Lísu Ocheltree, sem kærði vinnustað sinn fyrir að gera ekkert í kynferðislegu áreiti sem hún varð fyrir (hún var eini kvenstarfsmaðurinn í verksmiðju fyrirtækisins).

A co-worker pinched the nipples of a mannequin while another fell to his knees and simulated oral sex on it. A co-worker teased her with a dirty song while others, including her supervisor, laughed at the show. A colleague tried to get her to react to a photograph of a man with his genitalia pierced. During Ocheltree's trial, a male co-worker said that the other men would routinely fondle the mannequins because they knew it bothered Ocheltree.
Ocheltree complained about the environment during an employee meeting, and she was rebuffed repeatedly when she tried to get an audience with the company's senior executives. After about 18 months at Scollon, she was fired. A federal judge summarily dismissed her complaint, but, representing herself, she appealed that judgment to the Fourth Circuit, which determined that she had grounds for trial. A jury awarded Ocheltree $7,280 in compensatory damages and $400,000 in punitive damages. The judge reduced the damages to $50,000 because Scollon is a small business. [...] Scollon Productions appealed the jury's verdict to the Fourth Circuit.

Málið kom fyrir dóminn, þar sem þrír dómarar, tveir íhaldsmenn í meirihluta, sýknuðu fyrirtækið. Svo vitnað sé í Karen Williams, dómara (sem var skipuð '92 af Bush Sr. eftir ábendingu Thurmond, sem er stórvinur pabba hennar, þeir "double-deituðu" víst saman, sem á þeim tíma var forseti öldungadeildar S-Karólínu):

Williams wrote that there was no reason to believe that the vulgar atmosphere in the workshop had anything to do with Ocheltree's presence or the fact that she was a woman. The incidents were isolated, and the rest was banter, she said. The courts shouldn't treat women preferentially by insulating them from everyday insults. And further, she added, there was some indication that Ocheltree herself was not a ''model of femininity.''

Tvær stjörnur íhaldsmanna meðal dómara og væntanlegir kandídatar Bush forseta ef hann þarf að skipa hæstaréttardómara eru þeir Luttig og Wilkinson. Í einu málu sem kom fyrir dóminn sagði Wilkinson lögreglumenn ekki hafa brotið stjórnarskrárbudinn rétt fanga þegar þeir skyldu hann eftir handjárnaðan við stöng á bílastæði um miðja nótt og hringdu svo í lögregluna í næstu sýslu til að handtaka hann:

The officers had tied Robles to a pole in a parking lot in the middle of the night with a note at his feet stating that he was wanted on an outstanding traffic warrant by a neighboring county. Wilkinson, while condemning the officers for behaving like Keystone Kops, said that they could not have known that they were violating Robles's constitutional rights because it had never been specifically enunciated that what they did was such a violation.

Reyndar er þetta nefnt sem eitt af fáum dæmum þar sem Wilkinson og Luttig greindi á.
Luttig aftur á móti áorkaði því að dæma svokallaðan "Violence Against Women Act" ekki í samræmi við stjórnarskránna. Hann var þar á móti tveimur frjálslyndum dómurum sem dæmdu með honum í málinu þegar það kom fyrir dómstólinn. Málinu var vísað til en banc, þar sem "frjálslyndisvillan" var leiðrétt. Þetta varð til þess að Hæstiréttur Bandaríkjanna fékk málinu áfrýjað til sín og 5 dómarar af 9 dæmdu í takt við það sem Fjórði áfrýjunardómstóllinn hafði dæmt. Sá úrskurður gildir sem landslög, ekki lögin, sem átti að verja konur gegn ofbeldi sem var sérstaklega beint að þeim vegna kynferðis. Áður höfðu 15 aðrir áfrýjunardómarar tekið málið fyrir (5 dómstólar) en Lutti var sá 18. og sá eini sem dæmdi þau ekki í samræmi við stjórnarskránna. Svo vitnað sé í greinina í NYTM:

And it is true that the Fourth Circuit is the appellate court closest in thinking to the Rehnquist Court. But the relationship is symbiotic: the Fourth Circuit does not just imitate; it also initiates. It pushes the envelope, testing the boundaries of conservative doctrine in the area of, say, reasserting states rights over big government. Sometimes, the Supreme Court reins in the Fourth Circuit, reversing its more experimental decisions, but it also upholds them or leaves them alone to become the law of the land.

Nokkrar staðreyndir um dómstólinn (fengnar úr áðurnefndri grein): Frá 1973-95 breytti Fjórði áfrýjunardómstóllinn 12% þeirra dauðarefsingardóma sem komu fyrir dómstólinn. Meðaltalið yfir öll Bandaríkin er 40%! Í þeim málum sem koma fyrir dómstólinn og kynferðisleg áreitni hefur verið kærð dæmir hann meintu fórnarlambi í vil í aðeins 21% tilfella. Meðaltalið yfir öll Bandaríkin er 39% og í áfrýjunardómstólnum í New York, sem er að meirihluta skipaður af Demókrötum, er hlutfallið 80%!
Það er ekki úr vegi að ljúka þessu á orðum Deboruh Sontag, sem skrifar greinina í NYTM:

Legal scholars talk about the pendulum swinging from liberal to conservative, from a preoccupation with individuals' rights to a preoccupation with states' rights, and suggest that, in time, it will swing back once more. It would certainly help many Americans sustain their faith in the system if the courts could find their equilibrium, if they could become less ideological, less predictable and less political. That doesn't appear to be on the horizon, though, not in the foreseeable future. In the historic site in Richmond where the Confederacy once thrived, the United States Court of Appeals for the Fourth Circuit is ushering in the 21st century.

Tilvitnanir: © 2003 The New York Times Company.
Agust skrifaði 11.03.03 20:11

Flokkun: Lög&réttur , Meðmæli , Stjórnmál